Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Άντζελα Σιδηροπούλου: «Η άρνηση και η μιζέρια δεν βοηθάνε πουθενά»

Εχει γεννηθεί στην Αθήνα, σπούδασε Υποκριτική στη σχολή του Γιώργου Αρμένη μετ’ επαίνων, σπούδασε Μουσική επίσης. Η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα της, για την οποία εισέπραξε και την αποδοχή του κοινού και των κριτικών, ήταν η παρουσία της στην «Evita», που ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Επιπλέον, έχει εμφανιστεί και στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Η κόρη του Ρέμπραντ», ενώ επίσης έχει κάνει guest εμφάνιση στο πετυχημένο σίριαλ «Οι συμμαθητές». Είναι μια κούκλα, αφού έμοιασε στην μητέρα της, την υπουργό Κατερίνα Παπακώστα, είναι παιδί χαμηλών τόνων, down to earth, και οδεύει τάχιστα προς την… κορυφή. Από τις 8 Δεκεμβρίου την απολαμβάνουμε στο «ΛΟΒboat», στην Πειραιώς 131. Μαζί μας η νεαρή, όμορφη και ταλαντούχα Αγγέλα (Άντζελα) Σιδηροπούλου.

Άντζελα, πείτε μας από πότε άρχισε η αγάπη σας για τη Μουσική και πότε για την Υποκριτική;

«Μόλις 6 ετών, ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, και ταυτόχρονα σε ένα θεατρικό εργαστήρι κοντά στο σπίτι μου. Υποθέτω οι γονείς μου διέκριναν κάποια κλίση στα καλλιτεχνικά ή απλά ήθελαν να με… ξεφορτωθούν (γέλιο) . Οπότε, η αγάπη μου και για τα δύο ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία».

Πιο πολύ τι αγαπάτε, να τραγουδάτε ή να παίζετε;

«Δεν ξεχωρίζω την υποκριτική από το τραγούδι. Τα αγαπάω εξίσου, διότι έχουν έναν κοινό παρονομαστή, τη Μουσική. Η Μουσική είναι ζωή για μένα».

Είστε ένα πολύ ωραίο και ταλαντούχο κορίτσι, πιστεύετε ότι στην εποχή μας πια, δεν φτάνει μόνο το ταλέντο για να προχωρήσεις, αλλά παίζει ρόλο και η εμφάνιση;

«Η εμφάνιση πάντα έπαιζε σημαντικό ρόλο και θεωρώ ότι στην εποχή μας είναι πιο έντονο από ποτέ το φαινόμενο αυτό. Υπάρχει τρομερός ανταγωνισμός, μεγάλη πίεση για την εικόνα, ο κόσμος είναι επικριτικός και οι άνθρωποι αναγκάζονται, πια, να είναι αρκετά προσεγμένοι. Άλλωστε, αυτό που παρατηρεί κάποιος την πρώτη φορά είναι η παρουσία, πόσο μάλλον στο χώρο της Τέχνης όπου η ομορφιά θεωρείται… «ταλέντο»».

Η μητέρα σας είναι ένα πολύ γνωστό όνομα στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας εδώ και χρόνια, αυτό βοήθησε στην πρόοδό σας;

«Της οφείλω πολλά για την στήριξη και τη βοήθειά της σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Προφανώς κάποιες πόρτες ανοίγουν λόγω της ιδιότητάς της, κάποιες άλλες. όμως, κλείνουν».

Συμβουλεύεστε τη μητέρα σας για τα επόμενα βήματά σας; Είστε φίλες; Γιατί συνήθως οι κόρες με τις μαμάδες διαφωνούν…

«Είμαστε φίλες και συμφωνούμε αρκετά. Με στηρίζει και μου λέει να είμαι δυνατή και να μην ξεχνάω ποτέ ποια είμαι».

Εσάς η πολιτική δεν σας ενδιέφερε καθόλου, αφού γαλουχηθήκατε μέσα σε αυτήν;

«Η πολιτική αφορά τους πάντες. Σέβομαι πολύ το έργο της μητέρας μου και το θαυμάζω, αλλά ο δρόμος μου είναι διαφορετικός, επιλέγω να την «ασκώ’’ μέσα από την τέχνη μου».

Η κατάσταση, ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά, είναι πολύ δύσκολη στη χώρα μας. Εσείς αισιοδοξείτε; Σας έχει περάσει από το μυαλό να δοκιμάσετε κάπου στο εξωτερικό την τύχη σας, όπου ιδίως με αυτό που ασχολείσθε, σίγουρα υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες;

«Προσπαθώ να είμαι θετική και αισιόδοξη, γιατί πιστεύω πως το να είμαστε αρνητικοί και μίζεροι δεν βοηθάει πουθενά. Δυσκολεύομαι γιατί δοκιμάζεται και ο δικός μου χώρος όπως οι περισσότεροι χώροι στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, αλλά είμαι διατεθειμένη να συνεχίσω να μένω εδώ».

Κάτι που σας έχουν πει οι γονείς σας και κρατάτε σαν φυλαχτό;

«Να προσέχω σε ό,τι κάνω». Ο Γιώργος Αρμένης, στη Σχολή του οποίου σπουδάσατε Υποκριτική, είναι από τους κορυφαίους της ελληνικής σκηνής. Τι σας δίδαξε ότι είναι πολυτιμότερο για έναν καλλιτέχνη, τι αποκομίσατε από όλα αυτά τα χρόνια δίπλα του; «Ο Γιώργος Αρμένης μάς παρέδωσε μαθήματα ζωής. Μας δίδαξε να μην ντρεπόμαστε, να είμαστε αληθινοί, να εκθέτουμε την ψυχή μας στο σανίδι, γιατί αυτό το αναγνωρίζουν οι πάντες, και να είμαστε αξιοπρεπείς και περήφανοι για ό,τι κάνουμε».

Επιμένετε στις προσπάθειές σας προκειμένου να επιτύχετε κάτι, ή τα παρατάτε εύκολα;

«Αν έχω δυνατό κίνητρο και νιώθω ότι κάτι αξίζει, πεισμώνω και προσπαθώ όσο μπορώ να πετύχω τον στόχο μου. Δεν συνηθίζω να τα παρατάω αν δεν υπάρχει λόγος».

Με τον πρώτο ρόλο σας στη σκηνή του θεάτρου πώς αισθανθήκατε μπροστά σε κόσμο; Τρακ;

«Ευγνωμοσύνη! Ο πρώτος μου ρόλος ήταν στο πλευρό ενός «Ζωντανού Θεάτρου’’, του Γιώργου Αρμένη. Ήταν μεγάλη η τιμή και η χαρά, και παρόλο το άγχος μου, υπερνικούσε η ευτυχία και η πραγματοποίηση του ονείρου. Αυτό δηλαδή που φανταζόμουν μικρή στο σαλόνι μου, συνέβαινε πια στην πραγματικότητα σε ένα κανονικό θέατρο».

Τα talent shows στην τηλεόραση πιστεύετε ότι βοηθούν ένα νέο καλλιτέχνη;

«Σίγουρα, αφού ένα talent show εγγυάται δημοσιότητα. Από εκεί και πέρα το θέμα είναι πώς το διαχειρίζεται ο καθένας προσωπικά, αναλόγως τι θέλει να πετύχει».

Οι παλιοί καλλιτέχνες δίνουν βήμα στους νέους;

«Οι καλλιτέχνες που συνάντησα εγώ με βοήθησαν αρκετά και πήρα πολλά χρήσιμα πράγματα. Σίγουρα θα υπάρχουν και αυτοί που δεν είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν νεότερους καλλιτέχνες για δικούς τους λόγους, αλλά δεν μου έχει τύχει».

Αυτή την εποχή με τι ασχολείσθε;

«Ξεκίνησα στις 8/12, στην Πειραιώς 131 με το «ΛΟΒboat». Θα είμαστε κάθε Σάββατο μαζί με τους υπέροχους Γιώργο Καραδήμο, Νίκο Ζαδέ και Dreamy Whispers, σε έναν ολοκαίνουριο πολυχώρο υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Πάνου Σουρούνη».

Μελλοντικά σχέδια;

«Είμαι στη διαδικασία επιλογής κομματιών για το προσωπικό μου album. Αναμένω πολύ όμορφα πράγματα».

Προηγούμενο άρθρο

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τι ψηφίσαμε στον ΟΗΕ

Επόμενο άρθρο

paskoyal

Bye Xavi, welcome Rick…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα