Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ένα δισ. καπνισταί

Υπήρχε μία εποχή, όχι τόσο μακρινή, όπου το κάπνισμα ήταν απελπιστικά της μόδας. Καπνίζαμε, θυμάμαι, στα αεροπλάνα, στους κινηματογράφους, ακόμη και στις αίθουσες αναμονής των νοσοκομείων. Όταν έκανα την έρευνα για να γράψω το «Savoir Vivre» έπεσα σ’ ένα αντίστοιχο βιβλίο της δεκαετίας του ’40, το οποίο προέτρεπε τον αναγνώστη να ρωτήσει τον ασθενή εάν δεν τον ενοχλεί να καπνίσει στο δωμάτιο του νοσοκομείου όπου τον επισκέπτεται. Εν έτει 2019, όλα αυτά αποτελούν παρελθόν.

Το 1915, ο βασιλεύς Κωνσταντίνος υπεβλήθη σε σοβαρή επέμβαση για να του αφαιρεθεί το πύον από τον θώρακα, που του το δημιούργησε η πνευμονιοκοκκική λοίμωξις του αναπνευστικού, με συνοδό πλευρίτιδα. Όταν ξύπνησε, τα πρώτα λόγια που είπε ήταν: «Θέλω να καπνίσω. Δώστε μου ένα τσιγάρο». Όπως έγραψε ο Παύλος Νιρβάνας, «το κάπνισμα υπενόμευσε την βασιλικήν υγείαν».

Η αντικαπνιστική λαίλαψ που ενέσκυψε στα τέλη του 20ού αιώνος έστειλε τους φίλους του καπνού στο καναβάτσο, μετατρέποντάς τους σε σάκκο του μποξ. Με αφετηρία την Καλιφόρνια, η οποία κατέστη η πρώτη smoke free, ελεύθερη καπνού, πολιτεία των Η.Π.Α., μία σειρά από περιοριστικές για το κάπνισμα νομοθεσίες ψηφίστηκαν ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού. Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, παρά τις σθεναρές πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, οι δύο αντικαπνιστικοί νόμοι, του Δημητρίου Αβραμόπουλου και του Γεωργίου Α. Παπανδρέου, δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Οι λόγοι, πολλοί. Ένας από αυτούς είναι ότι οι καπνιστές εν Ελλάδι είναι πολλοί. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, υπερβαίνουν το 30% του πληθυσμού, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά παγκοσμίως. Ο δεύτερος λόγος, κατά την γνώμη μου, είναι η επικράτησις της αντιλήψεως ότι του «Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν τον σηκώνει», άρα «μη μου τους κύκλους τάραττε». Ο τρίτος λόγος είναι ότι λόγω του κλίματος περνάμε αρκετό χρόνο έξω, άρα μειώνονται οι τριβές που δημιουργούνται από το κάπνισμα στους εσωτερικούς χώρους. Όπως και να έχει η εγχώρια κατάστασις, η ουσία είναι μία. Ο καπνιστής οφείλει να σέβεται εκείνον που ενοχλείται από το κάπνισμα, όπως και ο αντικαπνιστής οφείλει να αντιλαμβάνεται ότι ο καπνιστής δεν είναι «λεπρός», αλλά ένας άνθρωπος που απολαμβάνει το ενήλικο πάθος του γνωρίζοντας τις βλαβερές του συνέπειες. Δεν είναι άνευ σημασίας ότι σύμφωνα με τις στατιστικές, στον πλανήτη Γη σήμερα, ζουν ανάμεσά μας 1.000.000 καπνισταί.

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο

Στις 31 Μαΐου εωρτάσθη η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος. Στην Ελλάδα διοργανώθη, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το 2ο Συνέδριο για τα εναλλακτικά προϊόντα καπνού, με τον βαρύγδουπο αγγλικό τίτλο: «2nd Scientific Summit on Tobacco Harm Reduction Novel products, Research & Policy». Συνδιοργανωτές ήταν τέσσερα ελληνικά Πανεπιστήμια (Ιατρική Αθηνών, Καποδιστριακό, Θεσσαλίας, Πατρών). Στην διακήρυξη που υπεγράφη από τους συνέδρους, επεσημάνθη ότι η «διακοπή καπνίσματος» παραμένει μία από τις ιατρικές παρεμβάσεις με τον μεγαλύτερο αντίκτυπο και με την μεγαλύτερη οικονομική αποδοτικότητα. Παραλλήλως, συνεζητήθησαν οι εναλλακτικοί τρόποι μειώσεως του κινδύνου από το κάπνισμα. Μία σειρά από προϊόντα έχουν βγει στην αγορά τα τελευταία χρόνια, προτείνοντας επιλογές για τους καπνιστές που δεν τα καταφέρνουν να διακόψουν το κάπνισμα. Ηλεκτρονικά τσιγάρα και θερμαινόμενες συσκευές έχουν ιδιαίτερη ανταπόκριση εάν κρίνουμε από τις πωλήσεις σε διεθνές επίπεδο. Όμως, υπάρχουν και αντιρρήσεις. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της European Respiratory Society, της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας, «μέχρι να μάθουμε περισσότερα για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία από την χρήση των ηλεκτρονικών τσιγάρων, είναι ανεύθυνο να συστήνουμε την χρήση τους στις στρατηγικές του αντικαπνιστικού αγώνα».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα