Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Αλίμονο σε αυτόν που θα κερδίσει τις εκλογές – του Ιορδάνη Χασαπόπουλου

Για αρκετούς μήνες τώρα, ο κ. Τσίπρας καταφέρνει να διατηρείται στην εξουσία ισορροπώντας σε τεντωμένο σχοινί και στην Οικονομία και στα εθνικά θέματα. Όσοι δεν γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις νομίζουν πως έχουν απέναντί τους έναν πολύ καλό παίκτη στρατηγικής, που κάνει συνεχώς κινήσεις ελιγμού αποφεύγοντας τις κακοτοπιές. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως όλες οι κινήσεις από το Μέγαρο Μαξίμου γίνονται με πολύ μεγάλο ρίσκο, πολλές φορές χωρίς κατάλληλη προετοιμασία και με τη σιγουριά ότι δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί η προχειρότητα των αποφάσεων. Αυτό συνέβη, κατ’ αρχάς, στην περίπτωση του Σκοπιανού. Η κυβέρνηση άνοιξε ένα μεγάλο εθνικό θέμα μετά από προτροπή των Αμερικανών πιστεύοντας ότι θα κάνει «περίπατο» και θα το κλείσει χωρίς τριγμούς. Η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε ο αλυτρωτισμός των Σκοπιανών δεν μπορεί να περιγραφεί. Και τώρα η Ελλάδα βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, έτοιμη να υπογράψει και να ψηφίσει οποιαδήποτε Συμφωνία τής στείλουν οι Σκοπιανοί. Το λυπηρό είναι πως οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζουν το θέμα της Μακεδονίας και επιχειρηματολογούν στον δημόσιο διάλογο σαν να ψηφίζουν τροπολογία για την πετρελαιοκίνηση και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. Με απλά λόγια, δείχνουν πως έχουν άγνοια κίνδυνου για τη ζημιά που προκαλούν σε ένα σοβαρό εθνικό θέμα. Σ τα θέματα της Οικονομίας η κατάσταση είναι απερίγραπτη. Το καλάθι των παροχών καθημερινά γεμίζει όλο και περισσότερο και δημιουργούνται στην κοινωνία μεγάλες προσδοκίες για την επόμενη μέρα. Ο ένας μετά τον άλλον οι υπουργοί τάζουν τα πάντα στους πάντες. Από παράταση συμβάσεων στους ΟΤΑ, μέχρι χιλιάδες προσλήψεις στο Δημόσιο. Στον τομέα των επιδομάτων γίνεται μεγάλο πάρτι. Καθημερινά ο μέσος πολίτης βομβαρδίζεται με παροχές και πληροφορίες για ζεστό χρήμα που πέφτει στην αγορά και σε μεγάλες κατηγορίες ευπαθών ομάδων. Η Οικονομία και η ανάπτυξη είναι άλλος ένας τομέας που η κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου τον αντιμετωπίζει βάζοντας πολύ χαμηλά τον πήχη. Κάνεις, πλέον, δεν συζητά για ανάπτυξη επιχειρήσεων, για επενδύσεις και για νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα με αξιοπρεπείς μισθούς. Αυτό που κυριαρχεί είναι η παροχολογία για δεκάδες επιδόματα που μοιράζονται αφειδώς, αλλά και προσλήψεις στο Δημόσιο με πεντάμηνες ή οκτάμηνες συμβάσεις έναντι ελάχιστης αμοιβής. Παλαιότερα το όνειρο του Νεοέλληνα ήταν να προσληφθεί στο Δημόσιο, γιατί οι μισθοί ξεκινούσαν από 1.000 ευρώ και έφταναν πάνω από 2.500 και 3.000 χιλιάδες. Ήταν η περίοδος που ο δημόσιος υπάλληλος αμειβόταν καλύτερα από τον ιδιωτικό. Σ ήμερα, μετά από οκτώ χρόνια Μνημόνια, το όνειρο του Νεοέλληνα είναι μια ολιγόμηνη πρόσληψη στο Δημόσιο ή τους ΟΤΑ για 500 ευρώ το μήνα. Έτσι πληρούνται και οι προϋποθέσεις για το κοινωνικό μέρισμα στο τέλος του χρόνου ή και για άλλα επιδόματα που βοηθούν μια οικογένεια να βγάλει τον μήνα της. Αν καθίσει κάποιος και υπολογίσει πόσο φουσκώνει ο προϋπολογισμός από την παροχολογία των προσλήψεων και των επιδομάτων που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ εν όψει εκλογών, θα διαπιστώσει ότι το 2019 αλλά κυρίως το 2020 η ελληνική Οικονομία θα βρεθεί και πάλι μπροστά στον γκρεμό, αφού θα αδυνατεί να εκπληρώσει όλες αυτές τις υποχρεώσεις της, και κυρίως δεν θα μπορεί να βγει στις αγορές. Το κόμμα, λοιπόν, που θα κερδίσει τις εκλογές και θα αναλάβει τη διακυβέρνηση το 2019 και το 2020 θα βρεθεί μπροστά σε ένα μεγάλο οικονομικό αδιέξοδο. Και αυτό, γιατί οι κυβερνώντες αντιμετωπίζουν την Οικονομία ως το καλάθι που έχει μέσα μόνο παροχές. Και αλίμονο σε αυτόν που θα αναλάβει την τύχη της Οικονομίας στα χέρια του, γιατί θα είναι αναγκασμένος ν

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα