Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ανδρέας Μαριανός: «Ονειρευόμουν, μέχρι που απηγορεύθη δια κυβερνητικών πράξεων»

Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, συγγραφέας, έχει ασχοληθεί με όλα τα είδη διαφήμισης, έχει γυρίσει ταινίες και ντοκιμαντέρ, άνθρωπος της τέχνης κυρίως με τεράστια δράση και γνώση. Γενικά, με προσωπικότητα που άνετα θα λέγαμε ότι σπανίζει στο χώρο. Με λόγο καίριο, ουσιαστικό  και μεστό, μαζί μας σήμερα ο σπουδαίος Ανδρέας Μαριανός, που πρωταγωνιστεί στο έργο του Ίψεν « Η κυρά της θάλασσας » στο θέατρο ΕΚΑΤΗ της Βαλεντίνης Λουρμπά, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

Κύριε Μαριανέ, είστε άνθρωπος των Γραμμάτων και των Τεχνών. Και μυθιστορήματα έχετε γράψει και σαν ηθοποιός έχετε ερμηνεύσει πολλούς ρόλους, αλλά και έχετε σκηνοθετήσει 1 μεγάλου μήκους ταινία, 11 μικρού μήκους, ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους ,βίντεο κλιπς, σήριαλ, εκπομπές στην τηλεόραση. Τελικά τι σας συγκινεί περισσότερο;

“Σας ευχαριστώ , αλλά ας μην είμαστε υπερβολικοί. Είναι ένας τίτλος, που δίδεται με τον ίδιο περίπου τρόπο που στην τέως μεγάλη Βρετανία «αγοράζεται» ο τίτλος του “σερ”, ας πούμε. Ίσως εκείνοι που επιθυμούν να λανσάρονται ως  τέτοιοι, έχουν λόγους- που προσωπικώς δεν έχω- για να το κάνουν. Αισθάνομαι απλός εργάτης  και το χειροκρότημα που συνοδεύει την αυλαία τέλους μιας παράστασης, με στενοχωρεί. Ο σκουπιδιάρης που μαζεύει τα απόβλητά μας,  δεν εισπράττει χειροκροτήματα εργαζόμενος. Ο δάσκαλος που μεταδίδει γνώσεις στα παιδιά μας, επίσης. Ουδέποτε αντελήφθην, γιατί ως ηθοποιός πρέπει να χειροκροτούμαι. Το δέχομαι ως μέρος της τελετουργίας, προκειμένου να μη φανώ εκκεντρικός. Αν ήταν στο χέρι μου, ειλικρινώς θα απάλειφα αυτή την υποχρεωτική παράμετρο του  χειροκροτήματος. Αποτελεί, το μόνο σημείο τριβής με το ερμηνευτικό μέρος. Αντίθετα  γραφή και  κινηματογράφος, δε μου δίδουν σημεία διαφωνίας. Παραταύτα και τα τρία αποτελούν στοιχειώδεις παράγοντες της αναπνοής μου- πιθανή έλλειψη τους με οδηγεί σε δύσπνοια . Με συγκινεί η εργασία.»

Τη σεζόν αυτή παίρνετε μέρος στο έργο του Ίψεν ‘Η κυρά της θάλασσας’ που σκηνοθέτησε όπως πάντα,  σοφά η Βαλεντίνη Λουρμπά. Μιλήστε μας για την υπόθεση και τον ρόλο σας…

«Η Ελίνα ζει με το σύζυγό της, σ ένα φιόρδ, μα νοσταλγεί τη θάλασσα.  Αποκαλύπτει στο σύζυγο, που τυγχάνει και γιατρός της, ότι είχε ένα παράξενο  αρραβώνα με κάποιο ναυτικό, πριν το γάμο τους. Το φάντασμα εκείνου, που επιστρέφει παρέχοντας της την ελευθερία να τον αρνηθεί, είναι μια παράδοξη ιατρική επινόηση, που αποδεικνύεται σωτήρια. Ο Δόκτωρ Βάνγκελ, που με αφορά,  ξεπερνά την αποκάλυψη πως το πεθαμένο παιδί τους, είχε τα μάτια  κάποιου άλλου και αφοσιώνεται στη θεραπεία της. Αναφέρεται, βέβαια, σε μια εποχή που η ψυχιατρική χρησιμοποιούσε λιγότερη καταστολή και περισσότερο ενδιαφέρον προς τον ασθενή.»

Στο έργο του  Ίψεν υπάρχουν στοιχεία που αντιμετωπίζουμε και στην σημερινή πραγματικότητα;

«Ο λόγος που διαρκώς στην εποχή μας θίασοι ανεβάζουν Ibsen, είναι η διαχρονικότητά του.»

Πως βλέπετε τον σημερινό ελληνικό κινηματογράφο στα καλύτερα ή στα χειρότερά του ;

Στα χειρότερα σε καμμιά περίπτωση. Στα καλύτερα, πώς να το ισχυρισθείς όταν  υπήρξε χρόνια που η πτωχή Ελλάς παρήγαγε 300 ταινίες! Υπάρχει μια νέα ανήσυχη γενιά που πορεύεται πλάι σε κάποιους που αποτελούν μέρος του οργανωμένου σχεδίου. Ανταγωνίζονται αυτές οι τάσεις και παρ’ ότι η δεύτερη κατηγορία απολαμβάνει πάντοτε τη νίκη,  η πρώτη επιμένει να υπάρχει και να μάχεται. Το ελληνικό πνεύμα παλεύει να επιζήσει, εν ολίγοις. Με χειρότερες συνθήκες απ’  ό,τι έζησε ως τώρα στην Ιστορία, μα ακόμα το κάνει! Και δε μπορεί παρά να είναι ενθαρρυντικό αυτό. Ας περικλείει μια αυταπάτη.»

Η κρίση νομίζετε ότι αποδυνάμωσε την τέχνη, εν προκειμένω τον κινηματογράφο;

«Η Τέχνη δεν ακολουθεί την οικονομία, ούτε την ηθική σε περιόδους κρίσεων. Στο διάστημα της οικονομικής κατοχής, νέοι κινηματογραφιστές -αλλά και εργάτες κάθε μορφής Τέχνης- παράγουν καθημερινά, την αντίσταση ή την υποταγή τους. Κινούνται και ζουν. Καμμιά κρίση δε μπορεί να αποδυναμώσει την Τέχνη, μόνο να της προσφέρει τρόπους θεώρησης ανάλογους δύναται.»

Έχετε πάρει μέρος και στο αξιόλογο Φεστιβάλ Δράμας. Ποιες οι δυσκολίες του να κάνεις είτε μια  ταινία είτε ένα ντοκιμαντέρ;

«Δε θεώρησα ποτέ ως “αξιόλογο” το πανηγύρι της Δράμας. Η συμμετοχή μου ήταν υποχρεωτική .  Η Δράμα εξελίχθηκε σε  γιορτή των ευνοούμενων, με τη συμμετοχή όλων των υπολοίπων να δίδει άλλοθι στους διοργανωτές. Είναι η τεράστια δυσκολία, αφού τελειώσεις την παραγωγή να πρέπει να μάχεσαι για μια αξιοπρεπή προβολή. Το πώς αυτή η παραγωγή θα ολοκληρωθεί, εφ’ όσον δεν αποτελείς μέλος των εκλεκτών των εγκρίσεων, ομοιάζει με την Οδύσσεια, τρόπον τινά.»

Το έργο σας πιστεύετε ότι έχει αναγνωριστεί όσο του αξίζει;

«Είναι εντελώς αδιάφορο. Ουδέποτε κατάφερα να καταλήξω ένα στοχασμό περί την αξία του. Υπάρχει, όπως οι πέτρες στο γιαλό κι έχει ίσως μικρότερη αξία απ’ αυτές. Οπότε, δε θα ήθελα να φανώ στα μάτια μου τοσούτον υπερφίαλος, αναρωτώμενος για την αναγνώριση, που δεν ξέρω και τι ακριβώς σημαίνει, εδώ που τα λέμε. Στην εποχή μας, “αναγνωρισμένος” για να είσαι, πρέπει να έχεις  σπίτι με πισίνα, γρήγορο αυτοκίνητο, μόνιμη θέση σε μπουζουξίδικο, σπάνια σε θέατρο και να ξοδεύεις, αδιαφορώντας για ό,τι γύρω σου εξελίσσεται. Δεν τη θέλω τέτοια αναγνώριση, μου αρκεί να έχω τον επιούσιον.»

Ποιο το μυστικό μιας επιτυχημένης ταινίας; Το σενάριο, η ηθοποιία, η σκηνοθεσία;

«Είμαι  ακατάλληλος να περιγράψω μυστικά επιτυχίας, δεδομένου ότι δε θεωρούνται επιτυχείς, με τα ισχύοντα,  οι προσπάθειές μου στο σελυλόιντ. Προσωπική άποψη είναι ότι μια καλή ταινία πρέπει να έχει καλό σενάριο, συντελεστές, ερμηνείες,  χώρους, κοστούμια… Μια καλή ταινία, δεν είναι απαραίτητα εμπορική, αλλά “επιτυχημένη” στις μέρες μας θεωρείται μόνο μια ταινία που έφερε κέρδη στους παραγωγούς.»

Η γνώμη σας για τον Γιώργο Λάνθιμο;

«Είχα την τύχη να συνεργασθώ με τον άνδρα. Εκτίμησα πολύ τη μεθοδικότητά  του. Είναι,  ένας πολύ καλός σκηνοθέτης  με γνώση στο αντικείμενο, που ανοίγει δρόμους προς τη διεθνή αγορά.»

Το ταλέντο διδάσκεται; Στις Σχολές ας πούμε…

«Δε διδάσκεται, υπάρχει ή όχι κι  από μόνο του, δεν αρκεί. Εκείνο που μπορεί να διδαχθεί, είναι η διαχείριση του υπάρχοντος ταλέντου και η καλλιέργειά του.  Στον αιώνα της ομογενοποιημένης παγκοσμιοποίησης, όμως, δυνατόν ένα τέτοιο αξίωμα να ανατραπεί.»

Τι πρέπει να διακρίνει έναν καλό επαγγελματία είτε σαν ηθοποιό είτε σαν σκηνοθέτη;

«Η ανυπόκριτη σεμνότητα είναι πρώτο απαραίτητο στοιχείο. Όχι απαραιτήτως για να χαρακτηρισθείς “καλός”, αλλά για να εισέλθεις στο νάρθηκα του στοχασμού περί Τέχνης. Από κει και πέρα, μόνο με υπερβολική εργασία κι ενασχόληση είναι δυνατό κάποιο αποτέλεσμα, μικρό ή μεγάλο.»

Ο ρόλος σας σας επηρεάζει και στην προσωπική σας ζωή;

«Είναι πιθανόν αναζητώντας ένα ρόλο και ολημερίς τον σκέφτεσαι, να σε επηρεάσει στην καθημερινότητα. Δε διαρκεί πολύ, όμως, αυτό. ‘Όταν επανέρχεσαι, έχεις πάντα κάποιο ψήγμα της επιρροής εκείνου που  έμεινε, επάνω σου.»

Με τι μότο προχωράτε;

“’Ολα μού ‘ναι τόσο ξένα κι όμως τόσο αγαπημένα”, είναι ένας στίχος του Λαπαθιώτη που σε νεαρή ηλικία αισθάνθηκα ότι με αφορούσε κι έκτοτε δε με εγκατέλειψε.»

Ονειρεύεστε τι; Φοβάστε τι; Εύχεστε τι; Θυμώνετε με τι; Χαίρεστε με τι;

«Με το καλόν, χαίρομαι . Θυμώνω με το κακόγουστο. Εύχομαι αείποτε και με κάθε αφορμή : “υγεία κι εργασία”, τον επιούσιον! Φοβάμαι τους πάντες και πρώτον εμένα, μα στο τέρμα κάθε δρόμου, απορώ με τους φόβους μου. Ονειρευόμουν, μέχρι που απηγορεύθη δια κυβερνητικών πράξεων. ‘Όλος ο αγώνας πλέον, είναι να ξαναονειρευτούμε.»

Ετοιμάζετε κάποια άλλη ταινία ή ντοκιμαντέρ;

«“Τακ τακ” είναι ο τίτλος του ντοκιμαντέρ που  γυρίζεται για τον Πάρι Τακόπουλο, ένα σημαντικό άνθρωπο των Γραμμάτων μας, “είναι μια κούκλα”,  ο τίτλος της ταινίας που ετοιμάζεται.»

Μια ευχή σας;

«Να ευχηθώ “ειρήνη” είναι περιττό, γιατί και μέσω της ειρήνης έχουμε πόλεμο, όπως στις μέρες μας αλλά και επειδή εκείνοι που έχουν αποφασίσει πότε θα ηχούν όπλα και πότε θα πέφτει το χρηματιστήριο, καθιστούν κάθε σχετική ευχή άκαρπη. Το να έχεις υγεία, είναι μια καλή επίκληση κι αφετηρία να αντιμετωπισθεί ό,τι έρχεται. ‘Άρα, και σε μένα και σε όλους, “την υγειά”  θα ευχόμουν. Εν τη γνώση πως ευχή σημαίνει “ελπίδα” και η ελπίδα είναι έλλειψη γνώσης. Καλύτερο να γνωρίζεις και να πορεύεσαι στη βάση των συμπερασμάτων που προέκυψαν από αυτή τη γνώση».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα