Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Αποστολία Ζώη: «Θέλω να κάνω ό,τι γεµίζει την ψυχή µου»

Γεννήθηκε στην Ελασσόνα και μεγάλωσε στο Βόλο. Στα 14 της μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη με την Εθνική Ελλάδος, για να ακολουθήσει τη μεγάλη της αγάπη, τις Καταδύσεις. Το 1997 φοιτά στη Σχολή Γυμναστικής Ακαδημίας στη Θεσσαλονίκη σαν αθλήτρια, έχει ευρωπαϊκές, βαλκανικές διακρίσεις, καθώς και πανελλήνια πρωταθλήματα. Ευγνωμονεί τους γονείς της που μεγάλωσαν εκείνη και τις αδελφές της με αρχές, με τον καλύτερο τρόπο. Σπούδασε Φωνητική, παρακολούθησε μαθήματα Υποκριτικής, διαθέτει μια πλούσια δισκογραφία, συνεργάστηκε με μεγάλους καλλιτέχνες, έκανε guest περάσματα σε σίριαλ. Το 2016 η ερμηνεία της του τραγουδιού «Γερνάω μαμά» στο «Your Face Sounds Familiar» συγκλόνισε, ενώ ήταν η νικήτρια του reality «Νomads» το 2017. Πέρσι συμμετείχε στο «Ζητείται ψεύτης», και φέτος το καλοκαίρι περιοδεύει με το «Toc Toc». Φιλοξενούμε την αγαπημένη Αποστολία Ζώη. 

Αποστολία, γεννηθήκατε στην όμορφη Ελασσόνα και μεγαλώσατε στο Βόλο. Οι αναμνήσεις σας από την παιδική ηλικία; «Ο Βόλος είναι ιδανική πόλη για να μεγαλώσει ένα παιδί. Θυμάμαι έντονα την ανεμελιά, όταν σχεδόν καθημερινά βρισκόμασταν στις γειτονιές με τους φίλους μας. Αυτό το αίσθημα της γειτονιάς, μία μεγαλούπολη δεν μπορεί να στο προσφέρει. Ήμουν πολύ τυχερή που μεγάλωσα εκεί».

Μικρή, μικρή, αλλά θαυματουργή. 4 ετών ενόργανη και 6 ετών καταδύσεις σε επίπεδο πρωταθλητισμού για ένα τόσο δα κοριτσάκι; «Ο πατέρας μου ήταν προπονητής ενόργανης για περίπου δύο χρόνια. όταν εγώ, τεσσάρων χρόνων, αποφάσισα να τον ακολουθήσω. Τότε το έβλεπα σαν παιχνίδι. Ήμουν η μικρότερη της ομάδας, η μασκότ! Η ενόργανη με τις καταδύσεις είναι «αδερφάκια». Χρειάστηκε μόνο μία επίσκεψη στην πισίνα. για να νιώσω ότι βρίσκομαι στο φυσικό μου περιβάλλον και να ξεκινήσω. Ο πρωταθλητισμός μού χάρισε πολύ δυνατές συγκινήσεις αλλά και αναμετρήσεις με τον εαυτό μου καθημερινά. Με διαμόρφωσε σαν άνθρωπο στη ζωή μου μέχρι και σήμερα».

Δεν φοβόσασταν τις βουτιές από τόσο ύψος; Μιλήστε μας για την πορεία σας στις Καταδύσεις και τη Θεσσαλονίκη… «Οι καταδύσεις είναι ένα άθλημα που το ξεκινάς σε μικρή ηλικία, 6-8 χρόνων, που έχεις άγνοια κινδύνου, ακόμη και για βουτιές από τα 10 μέτρα. Όταν αρχίζεις να έχεις επίγνωση αναμετριέσαι με τους φόβους σου. Δεν θυμάμαι να έχω πάει σε προπόνηση και να μη χρειαστεί να υπερβώ τον εαυτό μου. Αν και δύσκολο άθλημα ψυχολογικά, όταν το καταδυτήριο στο Βόλο έκλεισε για συντήρηση, χωρίς δεύτερη σκέψη μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, 14 χρόνων, για να συνεχίσω αυτό που αγαπώ, αν και μακριά από τους γονείς μου. Ήθελε μεγάλη δύναμη να με αποχωριστούν τόσο νωρίς, και αυτό θα τους το χρωστάω πάντα και θα τους ευγνωμονώ. Μου άλλαξαν τη ζωή!»

Ενδιάμεσα, όμως, στα 8 σας, για 2 χρόνια παίζατε τον Κοντορεβυθούλη… σε παιδικές παραστάσεις του Θεσσαλικού Θεάτρου. «Αυτά τα δύο χρόνια τα θυμάμαι με πολλή αγάπη! Είχα περάσει υπέροχα και είχα αφοσιωθεί ολοκληρωτικά. Αφού οι γονείς μου νόμιζαν ότι θα γίνω ηθοποιός. Έχοντας αυτόν το φόβο λοιπόν, βρήκαν έναν πολύ ωραίο και αναίμακτο τρόπο για να στρέψουν την προσοχή μου στις καταδύσεις. Δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι υπήρχε πιθανότητα να ασχοληθεί ένα από τα παιδιά τους με το Θέατρο. Πού να ήξεραν ότι αργότερα θα τους έβγαινα αοιδός!»

Και αυτό, πότε και πώς ήρθε; «Το Τραγούδι ήρθε αργότερα, και μάλιστα τα πρώτα χρόνια δεν υπολόγιζα ότι θα είναι το κύριο επάγγελμά μου και ότι θα το αγαπήσω τόσο πολύ. Στην αρχή ήταν το… χαρτζιλίκι μου, το όχημά μου για μία καλύτερη καθημερινότητα. Βέβαια, επειδή με ό,τι καταπιάνομαι θέλω να το έχω σπουδάσει, πήγα αμέσως στο ωδείο. Ήταν το μεγαλύτερο δώρο στον εαυτό μου. Κάπου εκεί στη Θεσσαλονίκη, με ανακάλυψε κι ο Μίλτος Καρατζάς, με πίστεψε από την πρώτη στιγμή, και υπέγραψα το πρώτο μου δισκογραφικό συμβόλαιο».

Εξακολουθείτε τις Καταδύσεις; «Τα τελευταία χρόνια κάνω Καταδύσεις στη θάλασσα με φιάλες και ατελείωτη εξερεύνηση. Έχω πάρει το πρώτο μου πτυχίο και σκοπεύω να συνεχίσω. Οι Καταδύσεις που έκανα παιδί χρειάζονται καταδυτήριο δυστυχώς».

«Τα τελευταία χρόνια κάνω καταδύσεις στη θάλασσα με φιάλες και ατελείωτη εξερεύνηση. Έχω πάρει το πρώτο μου πτυχίο και σκοπεύω να συνεχίσω»

Με το «Nomads» ξεπεράσατε τη δύσκολη περίοδο που περνούσατε, πόσο μάλλον που νικήσατε; «Το “Nomads” με βοήθησε να δυναμώσω ψυχικά και να πιστέψω περισσότερο στον εαυτό μου. Η νίκη μου ήταν αφιερωμένη στον πατέρα μου. Η μεγαλύτερη χαρά μου ήταν που τον έκανα περήφανο. Η πραγματικά δύσκολη περίοδος όμως, ήρθε μετά το “Nomads”, όταν χρειάστηκε να τον αποχωριστώ για πάντα. Όταν έφυγε δεν είχε νόημα η νίκη. Όλη αυτή η περίοδος ήταν πολύ μακρινή ξαφνικά».

Το χειμώνα παίξατε στο «Ζητείται ψεύτης», και τώρα περιοδεύετε με το «TOC TOC». Το τραγούδι θα περιμένει;  «Το καλοκαίρι με βρίσκει σε διπλή περιοδεία με τραγούδι και θέατρο. Είμαι χαρούμενη που ανήκω στην ομάδα του «Toc Toc», που με έχει αγκαλιάσει με πολλή αγάπη, αλλά και μουσικά ταξιδεύω με την μπάντα μου, το live που κάναμε το χειμώνα στην Αθήνα. Παράλληλα, γράφω στο στούντιο και Σεπτέμβριο θα κυκλοφορήσω το καινούργιο μου τραγούδι. Τραγούδι και Θέατρο είναι αλληλένδετα. Χαίρομαι πολύ που μπορώ να χρησιμοποιήσω το ένα μέσα στο άλλο, γιατί αυτό καλλιτεχνικά ανοίγει κι άλλες διαδρομές στη δημιουργική μου φαντασία»

Είστε κλασική Αιγόκερως; Υπομονετική, αλλά όταν κάνετε «μπαμ», το κάνατε… ανεξάρτητη, επίμονη, συναισθηματική, αλλά και συγκρατημένη; «Κλασικότατη! Όλα αυτά, έτσι ακριβώς! Απλά, μερικές φορές με σώζει ο ωροσκόπος μου, που είναι Ζυγός!».

Και για το χειμώνα, θεατρική ή μουσική σκηνή;  «Συζητάω οτιδήποτε ξυπνάει τη δημιουργικότητά μου. Διανύω μία περίοδο που έχω θυμηθεί πώς είναι να ανακαλύπτεις μία τέχνη από την αρχή, και αυτό μου έχει δώσει τεράστια ώθηση. Αυτή τη στιγμή, έχω προτάσεις και από τους δύο χώρους. Το τραγούδι αποκλείεται να το αφήσω. Ο γνώμονας για τις καλλιτεχνικές μου επιλογές τελευταία, είναι να κάνω αυτά που γεμίζουν την ψυχή μου και έτσι σκοπεύω να πορευτώ. Χωρίς ταμπέλες».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα