Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Αργυρώ Καπαρού: «Η Μουσική είναι οδός έκφρασης και ελευθερίας»

Γεννήθηκε στον Πειραιά και έχει καταγωγή από Ρέθυμνο και Μ. Ασία. Στην οικογένειά της η Μουσική και το Τραγούδι ήταν τρόπος ζωής. Σπούδασε Μουσική και Σύγχρονο Τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, έχει συνεργαστεί με τους σπουδαιότερους συνθέτες και στιχουργούς, έχει βραβευτεί, έχει μια μεγάλη δισκογραφία, και έχει δώσει πολλές συναυλίες στο εξωτερικό. Σήμερα, Σάββατο 13 Απριλίου, στις 20.30, εμφανίζεται στην αίθουσα «Παρνασσός» με τη μουσική παράσταση της Λίνας Νικολακοπούλου «Το στρείδι και το μαργαριτάρι – η Ποιητική της Μεσογείου». Κοντά μας η Αργυρώ Καπαρού.

Κυρία Καπαρού, μια καταξιωμένη καλλιτέχνιδα σαν εσάς, θα έχει πολλά να μας πει… Οι ρίζες σας από τη Μ. Ασία και την Κρήτη σάς… μπόλιασαν με τη Μουσική;

«Οι ρίζες μου σίγουρα έπαιξαν ρόλο, γιατί είχαν όμορφη φωνή και ο πατέρας μου και η μητέρα μου. Στις εκδρομές ή στο οικογενειακό τραπέζι, πάντοτε υπήρχε το τραγούδι για συντροφιά».

Τι μουσική ακούγατε μικρή;

«Τα ακούσματα ήταν ποικίλα. Τα τραγούδια που τραγουδούσε η γιαγιά μου η Χρυσούλα η Καππαδόκισσα, αλλά και Μαρία Φαραντούρη, Θεοδωράκη, Σωτηρία Μπέλλου, που ήταν αγάπες του πατέρα μου, όπως επίσης Μαρούδα και Γούναρη που αγαπούσε η μητέρα μου, και πολλά ελαφρά τραγούδια της Βέμπο, της Δανάης και του Αττίκ, που τα τραγουδούσε με τη χορωδία του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, μικρή άκουγα και αγγλόφωνη ροκ μουσική. Όλα αυτά με επηρέασαν, και στο σχολείο ακόμα, πρωτοξεκίνησα να τραγουδώ Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Λοΐζο και όλους τους σημαντικούς Έλληνες συνθέτες».

Έχετε τραγουδήσει σε Παρίσι και Νέα Υόρκη, πώς σας υποδέχτηκαν;

«Όποιος αξιόλογος καλλιτέχνης εκεί, είναι καλοδεχούμενος. Κυρίως στο Παρίσι, αλλά και στη Νέα Υόρκη. Είναι, ωστόσο, διαφορετική η αντίδραση του κοινού στην κάθε πόλη. Οι Γάλλοι συμπεριφέρονται με σεβασμό στον καλλιτέχνη, είναι κάτι ιερό γι’ αυτούς, ακόμα και τώρα, αλλά πολύ περισσότερο στις παλαιότερες γενιές τους. Εγώ το γεύτηκα αυτό στο Παρίσι, όπου έμεινα ενάμιση χρόνο, τραγούδησα μέσα στα πανεπιστήμια, αλλά και σε έναν ελληνικό χώρο που φιλοξενούσε Έλληνες φοιτητές. Στη Νέα Υόρκη, η επικοινωνία με την Ομογένεια είναι συγκινητική, γιατί το καλό ελληνικό τραγούδι πάντα τη συνδέει με τον τόπο της. Είμαι τυχερή που έζησα σε αυτές τις δύο μητροπόλεις, γιατί σαν κοινό είδα πολλά και πάρα πολύ σπουδαία θεάματα, και αυτό είναι ένα μικρό πανεπιστήμιο για τον καλλιτέχνη».

Και στο Φεστιβάλ Επιδαύρου, και στο Ηρώδειο εμφανιστήκατε. Πώς αισθανθήκατε;

«Οι χώροι αυτοί δημιουργούν δέος στον καλλιτέχνη όταν πρωτο- «Η Μουσική είναι οδός έκφρασης και ελευθερίας» Αργυρώ Καπαρού εμφανίζεται εκεί, γιατί έχουν την ιερότητα που τους διέπει από το χρόνο και τις μνήμες πολλών σημαντικών καλλιτεχνών που πέρασαν από το κοίλο του κάθε θεάτρου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι σίγουρα, μετά το δέος της πρώτης φοράς, κρατάς τη χαρά που παίρνεις μαζί σου φεύγοντας, και είναι πολύ σημαντική, κυρίως όταν αυτό που έχεις παρουσιάσει έχει στεφθεί από το σεβασμό και την επιβράβευση των θεατών-ακροατών».

Δύο λόγια και για τη μεγάλη μας Λίνα Νικολακοπούλου, με την οποία τόσες επιτυχίες έχετε κάνει μαζί.

«Η Λίνα Νικολακοπούλου είναι για μένα ένα πρόσωπο συγγενικό μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας και φιλίας. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος μου δημιουργεί πάντα το αίσθημα της αφύπνισης και μου ανανεώνει κάθε φορά το ταξίδι στην τέχνη μου, με τον δικό της τρόπο, ανεβάζοντας πάντοτε τον πήχη ψηλότερα. Αυτή η σχέση, που κρατάει χρόνια, μου δίνει και μένα ελπίδα να επιμένω για το καλό ελληνικό τραγούδι και επαληθεύει την αξία της επικοινωνίας που μπορεί να έχει ένας καλλιτέχνης με το δημιουργό. Εύχομαι να είναι πάντα κοντά μου και να της δίνω κι εγώ χαρές με την τέχνη μου».

Τι αντιπροσωπεύει για εσάς η Μουσική; «Είναι οδός έκφρασης, ελευθερίας, κι αγγίζει τις χορδές της καρδιάς μου. Αντιπροσωπεύει μία σοβαρή γλώσσα επικοινωνίας με τον άνθρωπο. Οποιοσδήποτε ήχος μπορεί να γίνει μουσική, και μάλιστα θεραπευτική, αρκεί να έχει κέντρο του τον άνθρωπο και κίνητρό του την αγάπη».

Η… Αργυρώ τι άνθρωπος είναι; Με τι μότο προχωράει; «Η Αργυρώ είναι αισιόδοξη, αγωνίστρια, με ανοιχτή καρδιά προς όλους, και θέλει να περπατά με βήματα άξια και σταθερά, για να φτάνει όσο γίνεται πιο κοντά στο όνειρό της».

Η πιο καθοριστική στιγμή στην καριέρα σας; «Η συνεργασία μου με τη Λίνα Νικολακοπούλου και τη Δάφνη Αλεξανδρή, που μου χάρισαν 18 τραγούδια, με το άλμπουμ ΧΕΙΡΟΛΑΒΕΣ το 2013, και πριν μερικές ημέρες επανεκδόθηκε και κυκλοφορεί από τον ΜΕΤΡΟΝΟΜΟ».

Ένας τίτλος από τα τραγούδια σας που θα βάζατε στη ζωή σας; «ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ»… ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟ από το άλμπουμ ΧΕΙΡΟΛΑΒΕΣ».

Σήμερα, στις 20.30, εμφανίζεστε, με καλεσμένους τη Νένα Βενετσάνου και τον Σταύρο Σιόλα, στην αίθουσα «Παρνασσός», με τη μουσική παράσταση της Λίνας Νικολακοπούλου «Το στρείδι και το μαργαριτάρι – η Ποιητική της Μεσογείου». Τι θα ακούσουμε; «Τραγούδια από την περιοχή της ευρύτερης Μεσογείου, που γεννήθηκαν και γράφτηκαν για την ελευθερία, τον έρωτα, τη φτώχεια, τον αποχωρισμό, την απώλεια και τη χαρά. Η Μεσόγειος έχει κοινωνίες που ταξίδεψαν, δημιούργησαν μεγάλες και σπουδαίες αγορές, παζάρια όπου συναντήθηκαν οι πολιτισμοί τους και είναι πολλοί οι θησαυροί που έχουμε να ακούμε και να τραγουδάμε. Όλα αυτά θα πούμε, με έναν τρόπο που η Λίνα Νικολακοπούλου μάς δείχνει κάθε φορά, και είμαι χαρούμενη που οι τόσο σημαντικοί καλεσμένοι μας αμέσως δέχτηκαν να είναι δίπλα μας».

Κάτι άλλο ετοιμάζετε; «Θα συμμετέχω αυτό το Καλοκαίρι σε δύο συναυλιακές συνεργασίες και μια μουσικοθεατρική. “ΠΑΜΕ ΚΑΠΟΥ… με την ΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ”, σε παραγωγή της celestial art & entertainment, επίσης στην concertante παράσταση “ΟΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟΙ” του συνθέτη Δημήτρη Μαραμή, που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2019, και τη μουσικοθεατρική παράσταση “ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ ‘61” σε σκηνοθεσία και κείμενο του Βασίλη Αναστασίου, παραγωγή της Half Note».

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα