Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Αυτοκαταστροφική Εθνική, άνευ συγκεκριμένων στόχων – του Αντ. Κατσαρού

Η εθνική ομάδα που εκπροσώπησε το ελληνικό ποδόσφαιρο στον πρώτο από τους δύο αγώνες μπαράζ στην Κροατία και αποχώρησε στις αποσκευές της με αποτέλεσμα το οποίο συνιστά διασυρμό, είναι μία ομάδα η οποία ταξίδεψε στο Ζάγκρεμπ με σύνδρομο κατωτερότητας. Οι πραγματικές δυνατότητες των παικτών δεν αντιστοιχούν στην τραγική εμφάνιση που παρουσίασαν, χωρίς, βέβαια, από την άλλη, να μπορεί κανείς να υποστηρίξει πως διαθέτουμε μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Υποστηρίζουν κάποιοι πως οι διεθνείς είχαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση από την επιτρεπόμενη βάσει των δυνατοτήτων τους. Διαφωνώ! Στην πραγματικότητα μπήκαν στο τερέν τελείως μουδιασμένοι, χωρίς την ψυχική και ψυχολογική προετοιμασία που όφειλαν να έχουν κάνει για μία τόσο σημαντική βραδιά. Γι’ αυτό ο προπονητής φέρει, μάλιστα, μεγαλύτερη ευθύνη από την τακτική, στην οποία επίσης τα «έκανε μαντάρα». Εξαιτίας της οποίας, άλλωστε, μετέδωσε στους παίκτες του και υπέρμετρη ανασφάλεια, διότι όταν κατεβάζεις μια ομάδα χωρίς ίχνος επιθετικής δυνατότητας και χωρίς άκρα, τότε οδηγείς τους παίκτες σου να αντιληφθούν ότι φοβάσαι το παιχνίδι. Περισσότερο απ’ όσο πρέπει και υπαγορεύουν οι πραγματικές σου δυνατότητες.
Ο Γερμανός δεν λειτούργησε ως τέτοιος, αλλά ως εκπρόσωπος μίας υποδεέστερης ποδοσφαιρικά χώρας, με λάθος νοοτροπία. Και κάτι ακόμα. Η Εθνική δεν μπορεί να είναι κλειστό κλαμπ με παίκτες ενδεκάδας που δεν αλλάζουν ποτέ. Δεν μπορεί δηλαδή να βασίζεται σε μονάδες που στις ομάδες τους δεν έχουν χρόνο συμμετοχής και είναι εκτός ρυθμού. Κάποτε ο Ρεχάγκελ άκουγε τα εξ αμάξης επειδή άφηνε εκτός Εθνικής τους Στολτίδη και Ζήκο. Ο Ότο, όμως, χρησιμοποιούσε επίσης μεγάλους παίκτες, τους Ζαγοράκη, Καραγκούνη, Κατσουράνη και Μπασινά, οι οποίοι στις ομάδες τους αποτελούσαν μόνιμες επιλογές.
Στην παρούσα φάση κάποιοι εκ των φορμαρισμένων παικτών που δεν χρησιμοποιούνται ή δεν καλούνται καν, θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις. Ο ανίκητος με τον Ατρόμητο Γιαννιώτης (και ο φορμαρισμένος Ανέστης), ο Μπακάκης, ο Κουρμπέλης, ο Χριστοδουλόπουλος, ή ακόμη και ο Πέλκας, δύσκολα θα τα κατάφερναν χειρότερα.
Η Εθνική παρατάχθηκε εξ αρχής στη λογική «να πάθουμε όσο λιγότερη ζημιά γίνεται». Δεν μπήκε για να παίξει, να απειλήσει, να σκοράρει. Αυτό το περίμενε ατομικά, και μόνο από συγκυρίες. Όλα αυτά τα πλήρωσε ακριβά…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση