Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Βαλεντίνος Τσίλογλου: «Οι ηθοποιοί και οι δημιουργοί είμαστε τρισδιάστατοι»

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το Θέατρο και τη Ζωγραφική, πήρε πτυχίο από το τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης του Δημοκριτείου Πανεπιστήμιου Θράκης, σπούδασε στη δραματική σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου – Ίασμος, δοκίμασε το stand up comedy και τη μίμηση, παρακολουθήσε πολλά σεμινάρια Φωνητικής, Ανυπακοής – Ενοχής Ρόλου, Χορού, και master classes. Είναι ηθοποιός, τραγουδά, γράφει και σκηνοθετεί έργα για το θέατρο και τον κινηματογράφο, ειδικεύτηκε στα film noir και έχει βραβευτεί. Αυτή τη σεζόν σκηνοθετεί το αστυνομικό έργο το οποίο έχει γράψει κι έχει επιμεληθεί τη μουσική «Ύποπτη για το Φόνο μου», που παίζεται στο θέατρο «Βαφείο – Λάκης Καραλής», κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, στις 21.15. Μαζί μας ο χαρισματικός Βαλεντίνος Τσίλογλου.

Κύριε Τσίλογλου, είστε ένας προικισμένος άνθρωπος της σκηνής και της γραφής, τουτέστιν ηθοποιός, σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας. Πώς προέκυψαν όλα αυτά, είχατε ταλέντο από μικρός; «H πολυπραγμοσύνη είναι μέρος της προσωπικότητάς μου. Επιθυμώ να έχω τον έλεγχο και την τελευταία λέξη στα έργα που υπογράφω. Τις περισσότερες φορές συμβαίνει , άλλες όχι. Είμαι ανοιχτός σε προτάσεις και έχω μάθει να ακούω τους συνεργάτες μου. Το κλισέ, «είχα ταλέντο από μικρός» δεν το λέω. Με πολύ προσωπική δουλειά, κόπο, διάβασμα και τριβή εξελίσσεσαι και γίνεσαι όσο το δυνατόν καλύτερος. Όλοι οι άνθρωποι έχουν ταλέντο σε κάτι, άρα κάτι θα έχω και εγώ».

Γιατί δεν εξασκήσατε αυτό που σπουδάσατε στο πανεπιστήμιο;

«Δεν ήταν κάτι που με αντιπροσώπευε. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τον εαυτό μου πίσω από ένα γραφείο, να ξυπνάω την ίδια ώρα και να ακολουθώ την ίδια διαδρομή κάθε μέρα. Η Υποκριτική σε οδηγεί σε άλλα μονοπάτια. Είναι βιωματική. Σε κάνει παρατηρητή και καλύτερο άνθρωπο».

Κάνετε επίσης μιμήσεις, μεταμορφώσεις, θεατρικό και παραμορφωτικό μακιγιάζ. Τελικά, από όλα τι σας εκφράζει;

«Όσο ζεις, μαθαίνεις, και ό,τι μαθαίνεις καλό είναι, έτσι δε λένε; Έχω συνεργαστεί σε φωτογραφικά πρότζεκτ με καταξιωμένους φωτογράφους και έχω ασχοληθεί ως χόμπι αρχικά και αργότερα επαγγελματικά με τις μιμήσεις, ωστόσο δεν το εξασκώ πια. Αυτό που με εκφράζει περισσότερο είναι η δημιουργία. Να παίρνεις ένα κείμενο ή έναν χαρακτήρα και να τα ζωντανεύεις επί σκηνής».

Εσείς μεταμορφώνεστε; Δηλαδή είναι άλλος ο Βαλεντίνος ηθοποιός, άλλος ο σκηνοθέτης, άλλος ο συγγραφέας;

«Εγώ ελίσσομαι και εξελίσσομαι. Ηθοποιός είμαι, που μπορεί να γράψει και να σκηνοθετήσει, και δεν είμαι ο μόνος. Όλοι οι ηθοποιοί λίγο – πολύ σκηνοθετούμε τον εαυτό μας. Ο συγγραφέας Βαλεντίνος, λοιπόν, γεννά, ο σκηνοθέτης διαμορφώνει και ο ηθοποιός ζωντανεύει».

Τα έργα που γράφετε έχουν και στοιχεία από τη ζωή σας;

«Όχι. Έχουν, σίγουρα, συναισθήματα που έχω βιώσει κατά καιρούς, και οι χαρακτήρες που δημιουργώ είναι ένα «κράμα» από ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Δεν γράφω βιωματικά. Σχεδιάζω εικόνες και αποτυπώνω καταστάσεις που θα ήθελα να δω ως παρατηρητής».

Πέρσι κάνατε επιτυχία με το «Δείπνο Βασιλισσών», φέτος ανεβάσατε το «Ύποπτη για το Φόνο μου», μιλήστε μας γι’ αυτό και την υπόθεσή του.

«Το «Ύποπτη για τον φόνο μου» είναι ένα έργο που προέκυψε από την αγάπη μου για τη noir αισθητική και θέλησα να δημιουργήσω μια παράσταση ατμοσφαιρική που θα τη μεταφέρει στο θέατρο και στους θεατές. Προσπάθησα να παντρέψω το κείμενο με κοστούμια, σκηνικά και μουσική, ώστε να αποδοθεί όσον το δυνατόν πιο καθαρά η αίσθηση των 50’s, στη Νέα Υόρκη. Κεντρική ιδέα του έργου είναι ο έρωτας. Ο έρωτας που σε μετατρέπει σε πιόνι του και σε ωθεί στο να έρθεις αντιμέτωπος με τα πάθη και τις αδυναμίες σου. Αυτός κινεί τα νήματα και σε αφήνει γυμνό και εκτεθειμένο. Θα ήθελα ο θεατής να απολαύσει την παράσταση σαν να βλέπει ένα κλασικό film noir σε έναν παλιό κινηματογράφο. Όσον αφορά την υπόθεση του έργου, ένας αστυνομικός ανακρίνει τους ύποπτους για τη δολοφονία της Άννας Γουόρεν. Πρόσωπα οικεία, στενά συνδεδεμένα μαζί της. Μέσα από τις ανακρίσεις βγαίνει το πόρισμα της ενοχής του καθενός. Όλοι είχαν λόγο να την σκοτώσουν! Ποιος το έκανε όμως;».

Τα συναισθήματά σας όταν δημιουργείτε είτε πάνω είτε εκτός σκηνής;

«Όταν δημιουργώ μια παράσταση από τη μεριά του σκηνοθέτη ή προσπαθώ να προσεγγίσω έναν ρόλο από τη μεριά του ηθοποιού νιώθω μια ένταση, μια σπίθα που καίει σιγά – σιγά και βάζει φωτιά. Είναι κάτι που δεν περιγράφεται με λέξεις. Οι ηθοποιοί και οι δημιουργοί είμαστε τρισδιάστατοι, δεν μας πιάνεις πουθενά».

Μελλοντικά σχέδια;

«Προς το παρόν θεατρικά, επιθυμώ να απολαύσω το ταξίδι της παράστασής μας, ωστόσο, ήδη σκέφτομαι το επόμενο έργο που θέλω να γράψω, και θα είναι κωμωδία. Ένα είδος που αγαπώ και γνωρίζω πολύ καλά. Σκέφτομαι ακόμα να κάνω μια διασκευή σε ένα κλασικό έργο, αλλά καλά να είμαστε και όλα θα γίνουνε. Τέλος, τηλεοπτικά θα τα λέμε κάθε μεσημέρι από τη συχνότητα του «νέου έψιλον» και από την εκπομπή «Στο σπίτι με τη Νένα»».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση