Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Στέλιος Πέτσας: «Θα δώσουμε μεγάλη ανάσα στην οικονομία»

«Όλοι οι Έλληνες ζητούν πολιτική αλλαγή, γιατί δεν ανέχονται άλλη κοροϊδία, ανικανότητα και εκπτώσεις στα εθνικά θέματα», αναφέρει στη συνέντευξή του, στη «ΒτΚ», ο Στέλιος Πέτσας, σύμβουλος του προέδρου της Ν.Δ. για θέματα Δημοσιονομικής. εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους θα βρίσκεται την Κυριακή στο Σύνταγμα, στο συλλαλητήριο για το Σκοπιανό: «Ο κ. Τσίπρας είπε ψέματα για όλα. Απέτυχε σε όλα. Οι Έλληνες δεν τον εμπιστεύονται. Ιδίως για να διαχειριστεί εθνικά θέματα, όταν το κόμμα του και πρωτοκλασάτοι υπουργοί του, όπως οι κ.κ. Τσακαλώτος και Γαβρόγλου, ζητούσαν να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως “Μακεδονία”». Και συμπλήρωσε ότι η ανεκδιήγητη προχειρότητα και ανικανότητα με την οποία διαχειρίζεται το ζήτημα των Σκοπίων ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης. Ο κ. Πέτσας επέμεινε ότι καθαρή έξοδος από το 3ο Μνημόνιο δεν υπάρχει, γιατί η κυβέρνησή ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. έχει ήδη ψηφίσει μέτρα ύψους 5,1 δισ. μετά το 2018, με μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου ορίου, υψηλά πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022, διαφορετική, ενισχυμένη σε σχέση με άλλες χώρες που βγήκαν από τα Μνημόνια, εποπτεία από τους Θεσμούς για μετά το 2018. «Αυτό το τρίπτυχο συνιστά το “de facto 4ο Μνημόνιο”. Συνεπώς, η μόνη έξοδος του 2018 είναι αυτή της φθηνής χρηματοδότησης από το 3ο Πρόγραμμα. Τα μέτρα λιτότητας, τα υψηλά πλεονάσματα, η ενισχυμένη εποπτεία, παραμένουν και μετά το 2018», τόνισε ο κ. Πέτσας. Όσον αφορά την προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει ταμειακό απόθεμα επισημαίνει: «Η κυβέρνηση για να υπηρετήσει το μικροπολιτικό της αφήγημα, ότι δήθεν “μας βγάζει από το Μνημόνιο”, ξαναστέλνει ένα λογαριασμό δισεκατομμυρίων ευρώ στους Έλληνες». Και διευκρινίζει: «Η κυβέρνηση προτιμά να δανειστεί από τις αγορές και να συνεχίσει τη στάση πληρωμών στο εσωτερικό για να χτίσει ένα “ταμειακό απόθεμα” (“cash buffer”), που, κατά την άποψή της, θα καθησυχάσει τους επενδυτές αναφορικά με τη δυνατότητα της Ελλάδας να αποπληρώσει τα δάνεια που θα πάρει από αυτούς. Όμως, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Κομισιόν, απαιτούνται 17 δισ. ευρώ για τους επόμενους 12 μήνες και 30 δισ. ευρώ μέχρι το 2020. Η κυβέρνηση, λοιπόν, προτιμά να δανειστεί από τις αγορές 17-30 δισ. ευρώ με π.χ. 4% επιτόκιο, αντί να πάρει τα χρήματα αυτά από τον ESM με επιτόκιο 0,9%. Η πολιτική αυτή επιλογή κοστίζει πολύ στους φορολογουμένους».

Κύριε Πέτσα, ας ξεκινήσουμε την ερώτησή μας με ένα θέμα που καίει, το Σκοπιανό. Θα πάτε στο αυριανό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα;

«Ναι, θα είμαι και εγώ εκεί. Ο κ. Τσίπρας είπε ψέματα για όλα. Απέτυχε σε όλα. Οι Έλληνες δεν τον εμπιστεύονται. Ιδίως για να διαχειριστεί εθνικά θέματα, όταν το κόμμα του και πρωτοκλασάτοι υπουργοί του, όπως οι κ.κ. Τσακαλώτος και Γαβρόγλου, ζητούσαν να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως “Μακεδονία”, όταν ο ίδιος αγνοεί την ύπαρξη των θαλάσσιων συνόρων μας, όταν έχει εκχωρήσει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο, υπό των έλεγχο των δανειστών, μέχρι το 2115. Η εξαπάτηση, με το δήθεν “σκίσιμο των Μνημονίων”, που έγινε δύο νέα Μνημόνια με κόστος πάνω από 100 δισ. ευρώ και 14,5 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας, γέμισε το ποτήρι της αγανάκτησης. Και η ανεκδιήγητη προχειρότητα και ανικανότητα με την οποία διαχειρίζεται το ζήτημα των Σκοπίων, το ξεχείλισε. Και όλοι οι Έλληνες ζητούν πολιτική αλλαγή, γιατί δεν ανέχονται άλλη κοροϊδία, ανικανότητα και εκπτώσεις στα εθνικά θέματα».

Ας περάσουμε στα οικονομικά θέματα που είναι εγγύτερα της ιδιότητάς σας. Η κυβέρνηση επιμένει ότι θα επιτύχει καθαρή έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια τον Αύγουστο του 2018. Η Ν.Δ. γιατί το αμφισβητεί;

«Καθαρή έξοδος από το 3ο Μνημόνιο δεν υπάρχει. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. έχει ήδη ψηφίσει μέτρα ύψους 5,1 δισ. μετά το 2018, με μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου ορίου, υψηλά πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022, διαφορετική, ενισχυμένη σε σχέση με άλλες χώρες που βγήκαν από τα Μνημόνια, εποπτεία από τους Θεσμούς για μετά το 2018. Αυτό το τρίπτυχο συνιστά το “de facto 4ο Μνημόνιο”. Συνεπώς, η μόνη έξοδος του 2018 είναι αυτή της φθηνής χρηματοδότησης από το 3ο Πρόγραμμα. Τα μέτρα λιτότητας, τα υψηλά πλεονάσματα, η ενισχυμένη εποπτεία, παραμένουν και μετά το 2018».

Τι πιστεύετε ότι είναι καλύτερο για τη χώρα. Η πιστοληπτική γραμμή στήριξης ή η καθαρή έξοδος;

«Επαναλαμβάνω, “καθαρή” έξοδος, με “βρώμικα” μέτρα από το 2019, ενισχυμένη λιτότητα και εποπτεία, δεν υπάρχει».

Η Ν.Δ. «χτυπά το καμπανάκι» ότι μετά το πρόγραμμα η χώρα θα πρέπει να δανείζεται με λογικά επιτόκια. Ωστόσο, από την κυβέρνηση δείχνουν να σας προλαβαίνουν, καθώς προσπαθούν να δημιουργήσουν ταμειακό απόθεμα που θα τους επιτρέπει να καλύπτουν ταμειακές οφειλές του Δημοσίου για τα επόμενα δύο χρόνια. Δεν θα έχουν επιτύχει, έτσι, καθαρή έξοδο;

«Με το 3ο Μνημόνιο η κυβέρνηση πήρε 14,5 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας. Όμως, δεν πήρε τα 86 δισ. ευρώ της δανειακής σύμβασης του Αυγούστου 2015 (ν. 4336/2015). Εκτιμάται από τον ESM ότι θα μείνουν αδιάθετα 27,4 δισ. ευρώ. Δηλαδή, κατ’ αναλογία, είναι σαν να έχετε υποθηκεύσει το σπίτι σας στην τράπεζα για να πάρετε δάνειο, αλλά τελικά να μην παίρνετε το δάνειο! Και λέει τώρα η κυβέρνηση: “θα μειώσει τις συντάξεις και το αφορολόγητο από το 2019, αλλά δεν θα πάρει τα υπόλοιπα του δανείου με μια προληπτική γραμμή στήριξης”. Αντίθετα, προτιμά να δανειστεί από τις αγορές και να συνεχίσει τη στάση πληρωμών στο εσωτερικό, για να χτίσει ένα “ταμειακό απόθεμα” (“cash buffer”), που, κατά την άποψή της, θα καθησυχάσει τους επενδυτές αναφορικά με τη δυνατότητα της Ελλάδας να αποπληρώσει τα δάνεια που θα πάρει από αυτούς. Όμως, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Κομισιόν, απαιτούνται 17 δισ. ευρώ για τους επόμενους 12 μήνες και 30 δισ. ευρώ μέχρι το 2020. Η κυβέρνηση, λοιπόν, προτιμά να δανειστεί από τις αγορές 17-30 δισ. ευρώ με π.χ. 4% επιτόκιο, αντί να πάρει τα χρήματα αυτά από τον ESM με επιτόκιο 0,9%. Η πολιτική αυτή επιλογή κοστίζει πολύ στους φορολογούμενους. Για παράδειγμα, για την 4ετή περίοδο 2019-2022 το επιπλέον κόστος χρηματοδότησης θα είναι από 2,1 έως 3,7 δισ. ευρώ υψηλότερο. Δηλαδή αυτή η κυβέρνηση για να υπηρετήσει το μικροπολιτικό της αφήγημα, ότι δήθεν “μας βγάζει από το Μνημόνιο”, ξαναστέλνει ένα λογαριασμό δισεκατομμυρίων ευρώ στους Έλληνες. Και δεν είναι μόνο αυτό. Όπως το πάει η κυβέρνηση, οι τράπεζες δεν θα έχουν πρόσβαση σε φθηνή ρευστότητα από την ΕΚΤ, άρα η Οικονομία στο σύνολό της θα έχει ακριβή και με το “σταγονόμετρο” χρηματοδότηση. Η Οικονομία θα είναι πολύ ευάλωτη σε αλλαγή του οικονομικού κύκλου, σε άρση των αντισυμβατικών μέτρων παροχής ρευστότητας από τις Κεντρικές Τράπεζες, και σε ενδεχόμενη επιβράδυνση της παγκόσμιας Οικονομίας. Το κόστος χρηματοδότησης μπορεί να ανέβει απότομα από κερδοσκόπους που θα θέλουν να “τεστάρουν” την επάρκεια του ταμειακού αποθέματος, αλλά και τη διάθεση των Ευρωπαίων εταίρων να “ξαναστηρίξουν” την Ελλάδα. Όλα αυτά οδηγούν σε ένα και μόνο ένα συμπέρασμα. Χωρίς να έχει αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη η επιλογή της κυβέρνησης επαναλαμβάνω, μόνο για επικοινωνιακούς, μικροπολιτικούς, λόγους θα “κάψει” σε χρόνο “d.t.” τα όποια ταμειακά αποθέματα θα έχουν χτιστεί με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Και θα εκθέσει τη χώρα σε πολλαπλούς κινδύνους».

Το πρώτο εξάμηνο του 2018 είναι κρίσιμο για την Οικονομία. Εκτιμάτε ότι υπάρχει η πιθανότητα να έρθουν πιο νωρίς μέτρα, όπως η μείωση του αφορολογήτου;

«Η πολιτική της υπερφορολόγησης έφτασε στα όριά της. Το 2017 η κυβέρνηση πήρε τα ίδια περίπου φορολογικά έσοδα με το 2016, παρά το γεγονός ότι επέβαλε πρόσθετους φόρους “καθαρής” απόδοσης ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Το χειρότερο είναι ότι εκπαιδεύονται οι φορολογούμενοι, φυσικά και νομικά πρόσωπα, να φοροδιαφεύγουν και να φοροαποφεύγουν. Επομένως, η φορολογική βάση θα συρρικνώνεται. Και οι δημοσιονομικοί στόχοι θα απομακρύνονται, με αποτέλεσμα να ζητηθεί η επίσπευση της περικοπής του αφορολογήτου».

Ας προχωρήσουμε σε μια σειρά από οικονομικά και ασφαλιστικά ζητήματα και το τι θα κάνει με αυτά η Ν.Δ. αν γίνει κυβέρνηση. Για παράδειγμα η Ν.Δ. θα μειώσει τους φόρους, τις εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών για τον ΕΦΚΑ, το τέλος επιτηδεύματος και την εισφορά αλληλεγγύης;

«Το σημερινό μείγμα πολιτικής που βασίζεται στην υπερφορολόγηση και στην αέναη λιτότητα, είναι αποτυχημένο. Κρατά καθηλωμένη την Οικονομία, αποθαρρύνει την εργασία, ενθαρρύνει τη φοροδιαφυγή, διαλύει τη μεσαία τάξη και την κοινωνική συνοχή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το αλλάζει. Οι προϋποθέσεις για αλλαγή του μείγματος πολιτικής συμπυκνώνονται στη μείωση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών στην εργασία, την ένταξή τους σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής, και τη διαμόρφωση φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις. Μια τολμηρή αλλαγή του μείγματος πολιτικής με μείωση των φόρων περιλαμβάνει τα εξής:
• Φόρος στις επιχειρήσεις στο 20%, από 29% σήμερα.
• Φόρος μερισμάτων στο 5%, από 15% σήμερα.
• Μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%.
• Κατάργηση του φόρου στο κρασί.
• Αύξηση του ορίου υπαγωγής ΦΠΑ στις 25.000 ευρώ, από 10.000 ευρώ σήμερα.
• Καθιέρωση εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή στα φυσικά πρόσωπα 9%, από 22% σήμερα.
• Καθιέρωση νέας, προοδευτικής, φορολογικής κλίμακας με ανώτατο φορολογικό συντελεστή πολύ χαμηλότερο από τον σημερινό, που φτάνει το 55% (45% + 10% εισφορά αλληλεγγύης), με κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
• Μείωση του ΦΠΑ με καθιέρωση δύο συντελεστών 11% και 22%, από 13% και 24% σήμερα.
• Διαμόρφωση φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις, όπως οι υπεραποσβέσεις, ο διπλασιασμός της περιόδου συμψηφισμού ζημιών με κέρδη, η αποσαφήνιση φορολογικής κατοικίας, και η ενίσχυση του προγράμματος golden visa/non-dom για την προσέλκυση κεφαλαίων και αλλοδαπών επενδυτών.
Αυτή η μείωση φόρων εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο αντιμετώπισης της εκτεταμένης παραοικονομίας και φοροδιαφυγής. Παραοικονομία, που διαμορφώθηκε στο 21,5% του ΑΕΠ το 2016, πολύ πάνω από τον μέσο όρο των αναπτυγμένων χωρών της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ, ανέρχεται σε περίπου 40 δισ. ευρώ και που αφορά φοροδιαφυγή περίπου 16 δισ. ευρώ το χρόνο».

Ποια είναι τα αντισταθμιστικά μέτρα που θα πάρετε αν τελικά δεν πείσετε τους εταίρους να μειωθούν οι στόχοι πρωτογενών πλεονασμάτων και είστε αναγκασμένοι για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ;

«Γιατί αντί να μειωθούν οι λειτουργικές δαπάνες κατά 200 εκατ. ευρώ, όπως προτείνουμε εμείς, αυτές αυξήθηκαν 876 εκατ. ευρώ το 2017; Γιατί αντί να συγκρατηθούν οι δαπάνες μισθοδοσίας στο Δημόσιο κατά 300 εκατ. ευρώ, όπως προτείνουμε εμείς, αυτές αυξάνονται κατά 521 εκατ. ευρώ το 2017, και συνεχίζουν να αυξάνουν μέχρι το 2021 στο ΜΠΔΣ 2018-2021, κατά επιπλέον 1 δισ. ευρώ; Γιατί αντί να συγκρατηθούν οι δαπάνες προμηθειών κατά 400 εκατ. ευρώ, όπως προτείνουμε εμείς, εντός μιας τετραετίας με εκχώρηση (outsourcing) λειτουργιών και με Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, αυτές συνεχίζουν να αυξάνουν μέχρι το 2021; Γιατί αντί να μειωθούν μεταβιβάσεις σε λοιπούς φορείς της Γενικής Κυβέρνησης κατά 400 εκατ. ευρώ (π.χ. στους συγκοινωνιακούς φορείς), όπως προτείνουμε εμείς, αυτές συνεχίζουν να αυξάνουν μέχρι το 2021;
Περιθώρια για νοικοκύρεμα, λοιπόν, υπάρχουν, ώστε να σέβεται το κράτος τα χρήματα των φορολογουμένων. Και πέραν από τις μειώσεις δαπανών 2 δισ. ευρώ που έχουμε αναλυτικά παρουσιάσει, να ξέρετε ότι το μείγμα πολιτικής που προτείνουμε φέρνει υψηλότερη οικονομική ανάπτυξη και περισσότερες δουλειές. Και μεγαλύτερη ανάπτυξη και περισσότερες δουλειές οδηγούν σε πρόσθετα έσοδα, και καθιστούν ευκολότερη την επίτευξη των στόχων».

Έχετε υποσχεθεί ότι θα φέρετε ρύθμιση για πενταετή παραγραφή των φορολογικών υποθέσεων. Σε τι θα εξυπηρετούσε αυτή η ρύθμιση, αλλά και τι κινδύνους ελλοχεύει; Μπορείτε, επίσης, να μας εξηγήσετε τι θα είναι η διαγραφή ανείσπρακτων φορολογικών οφειλών και ποιους θα περιλαμβάνει;

«Πρέπει να απομακρυνθούμε από τους καθολικούς φορολογικούς ελέγχους που αντιμετωπίζουν όλους τους Έλληνες ως φοροφυγάδες. Πρέπει να επικεντρωθούμε στους στοχευμένους ελέγχους, με έμμεσες τεχνικές ελέγχου και με κριτήρια ανάλυσης κινδύνου, ώστε οι έλεγχοι να στοχεύουν τους πονηρούς, όχι τους αδύναμους. Οι έλεγχοι αυτοί, έχει αποδειχθεί ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικοί όταν επικεντρώνονται στις πιο πρόσφατες υποθέσεις. Επομένως, για να είναι αποτελεσματική και αποδοτική η φορολογική διοίκηση στους ελέγχους της πρέπει να επικεντρώνεται εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα απόκρυψης φορολογητέας ύλης, και στις πιο πρόσφατες υποθέσεις. Τροχοπέδη σε αυτή τη γενική κατευθυντήρια γραμμή αποτελούν δύο πεδία:
Πρώτον, οι πολύ μεγάλες φορολογικές οφειλές των πολιτών προς την Εφορία, οι οποίες ξεπέρασαν τα 100 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο 2017. Απαιτείται η διαγραφή των οφειλών, που θα χαρακτηριστούν “ανείσπρακτες”. Εκτιμούμε ότι οι ανείσπρακτες οφειλές είναι περίπου τα 2/3 των συνολικών, και συνεπώς οι “εισπράξιμες” οφειλές ανέρχονται στα 30-35 δισ. ευρώ σήμερα. Η διαγραφή των οφειλών θα μπορούσε να γίνει με πρωτοβουλία μιας νέας κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο πλαίσιο μιας διακομματικής επιτροπής και με μια επικαιροποίηση των σχετικών κριτηρίων (ΠΟΛ 1056/2015). Οι παλαιές, αλλά εισπράξιμες οφειλές θα μπορούσαν να ρυθμιστούν στο πλαίσιο της πάγιας ρύθμισης για τα “κόκκινα δάνεια”, που έχουμε προτείνει, ή με μια νέα ad hoc ρύθμιση (π.χ. “100 δόσεων”), σε συμφωνία με τους δανειστές.
Δεύτερον, οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής, που καθιστούν δυσχερέστερους και λιγότερο αποτελεσματικούς και αποδοτικούς τους φορολογικούς ελέγχους, κρατούν σε ομηρία τους φορολογουμένους και υποθάλπουν τη συναλλαγή μεταξύ φορολογικής διοίκησης και πολιτών. Η θέσπιση σαφούς πενταετούς παραγραφής, ύστερα και από τις σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ, επιβάλλεται από οικονομικά, νομικά και πολιτικά επιχειρήματα, αλλά και από την κοινή λογική. Είναι μια πρόταση που εντάσσεται αρμονικά στο συνολικότερο σχέδιό μας για διεύρυνση της φορολογικής βάσης, αύξηση της φορολογικής συμμόρφωσης, και αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής. Είναι μια πρόταση που ανοίγει ένα παράθυρο για να μπει φρέσκος μεταρρυθμιστικός αέρας δείχνοντας την αποφασιστικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη να τραβήξει μια γραμμή με το παρελθόν, ώστε όλοι μαζί να κοιτάξουμε με αισιοδοξία και υπευθυνότητα το μέλλον».

Στο ασφαλιστικό κόμματι, η εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα, που είναι μια λογική στην οποία κινείται η Ν.Δ., μήπως δημιουργήσει προβλήματα στους ασφαλισμένους;

«Σήμερα οι ασφαλιστικές εισφορές είναι εξοντωτικές, η ανταποδοτικότητα χαμηλή, και η πεποίθηση των νέων ασφαλισμένων ότι κάποτε θα πάρουν, έστω κουτσουρεμένη, σύνταξη, ανύπαρκτη. Εμείς μειώνουμε τις ασφαλιστικές εισφορές, αυξάνουμε την ανταποδοτικότητα του συστήματος, και δίνουμε την επιλογή στον ασφαλισμένο, εφόσον το επιθυμεί, να έχει ιδιωτική, συμπληρωματική, ασφάλιση, για να ενισχύσει τη σύνταξή του, εφόσον το επιθυμεί. Συνεπώς, όλοι οι ασφαλισμένοι θα δουν βελτίωση. Με μείωση εισφορών, άρα αύξηση διαθέσιμου εισοδήματος, και βελτίωση ανταποδοτικότητας για όσους επιλέξουν να παραμείνουν μόνο στους δύο πρώτους πυλώνες. Με αύξηση ανταποδοτικότητας και σύνταξης για όσους επιλέξουν και τον εθελοντικό τρίτο πυλώνα. Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι αυτό το μοντέλο ενισχύει την αξιοπιστία και τη βιωσιμότητα του συστήματος, τονώνει την ασφαλιστική αγορά δημιουργώντας θέσεις εργασίας, αυξάνει την αποταμίευση, και αποκαθιστά την εμπιστοσύνη για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών συγκρατώντας χαμηλά το κόστος δανεισμού σε όλη την Οικονομία».

Είπε για

Ευκλείδης Τσακαλώτος: «Με απογοητεύει η εμμονή του στο αφήγημα της “καθαρής” εξόδου. Ξέρει ότι είναι ψεύτικο»

Δημήτρης Παπαδημητρίου: «Δεν έχει καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα. Όλα όσα λέει για την Οικονομία είναι έωλα»

Αλέξης Τσίπρας: «Χειροτέρεψε τις ζωές των Ελλήνων, υποθηκεύει το μέλλον τους και της πατρίδας»

Συντάκτης

Social life με την Τίνα

Η βιογραφία του Κ. Μήτση