Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Γιατί το παλιό είναι ακόµα πανίσχυρο – του Γιάννη Λοβέρδου

Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων ζει από το Δημόσιο. Έχουμε περίπου 1 εκατ. εργαζόμενους στο στενό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (είναι χαρακτηριστικό ότι στο στενό δημόσιο τομέα οι Δ.Υ. παραμένουν κοντά στις 700 χιλ. ακόμα). Έχουμε 2,7 εκατ. συνταξιούχους αλλά και 400-500 χιλ. βοηθηματούχους και επιδοματούχους, καθώς και 600 χιλ. επιδοτούμενους αγρότες. Αν σε αυτούς συμπεριλάβουμε και ένα μεγάλο αριθμό ανέργων που ζουν από τη σύνταξη ή το μισθό κάποιου στενού συγγενή τους, τότε ο αριθμός αυτός περνά τα 5 εκατ. ανθρώπους. Συνυπολογίζοντας και τις οικογένειές τους τότε μιλάμε για ποσοστό κοντά ή και πάνω από το 70% του συνολικού πληθυσμού. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν θέλουν καμιά αλλαγή. Απεχθάνονται τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο, διότι φοβούνται ότι θα οδηγήσουν σε κάποια νέα περικοπή των αποδοχών τους, καθώς έχουν αρχίσει να προσαρμόζονται στη νέα ζωή τους, μετά τις περικοπές που υπέστησαν, δεν θέλουν άλλες αλλαγές που μπορεί να καταστήσουν τη ζωή τους χειρότερη κι επαχθέστερη. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πιστώνεται κάθε μήνα, τακτικά, χωρίς καθυστερήσεις, ο μισθός, η σύνταξη, το επίδομά τους. Και να νιώθουν μια σχετική ασφάλεια εξ αυτού του γεγονότος. Εξαιτίας αυτής της πραγματικότητας κανένα κόμμα και σχεδόν κανένας βουλευτής δεν μπορεί να εκλεγεί αν βρει αυτή την τρομερή πλειοψηφία εναντίον του. Γι’ αυτό μοναδικό μέλημα των κυβερνώντων είναι να μαζεύουν τα απαραίτητα κάθε μήνα για να πληρώνουν εγκαίρως τους (κουτσουρεμένους) μισθούς και συντάξεις. Και γι’ αυτό, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις από την τρόικα, δεν προχωρούν οι μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο. Κανείς Έλληνας πολιτικός δεν τολμά να τα βάλει με τη δύναμη όλων αυτών που προανέφερα. Σε αυτή την πολιτική πραγματικότητα εκτιμώ ότι για το ορατό μέλλον, ο Αλέξης Τσίπρας θα συνεχίζει να διατηρεί ισχυρή παρουσία στα πολιτικά πράγματα. Γι’ αυτό πήρε μεγάλο ποσοστό, άνω του 31%, στις πρόσφατες εκλογές (μολονότι τις έχασε με μεγάλη διαφορά). Παρά το γεγονός ότι διέψευσε τις προσδοκίες πολλών και διέλυσε τις ελπίδες άλλων. Όχι μόνο γιατί τους είναι συμπαθής, αλλά, κυρίως, διότι είναι αντιμεταρρυθμιστής, διότι αρνείται τις αλλαγές στο Δημόσιο, διότι διακηρύσσει ότι θέλει να κρατήσει τα πράγματα ως έχουν ή ακόμα και να τα κάνει όπως είχαν. Το λέει ξεκάθαρα ο άνθρωπος. Ακόμα κι αν υπέκυψε πρόσκαιρα στις απαιτήσεις των δανειστών, γιατί δεν είχε άλλη επιλογή, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να ακυρώσει τις μεταρρυθμίσεις ή να μην τις εφαρμόσει. Η μεγάλη πλειοψηφία των εκλογέων αυτό θέλει να ακούει. Τίποτα να μην αλλάζει. Κι όποιος θέλει να ασκεί την εξουσία, αυτό πρέπει να υπόσχεται. Βέβαια, στη σημερινή συγκυρία, επειδή διέψευσε τις προσδοκίες πολλών, έχασε τις εκλογές. Αυτό δεν σημαίνει ότι η νίκη της Ν.Δ. θα είναι σταθερή αν κι εφόσον δεν κατορθώσει ν’ αλλάξει την κρατικιστική νοοτροπία πολλών Ελλήνων. Βέβαια, οι έχοντες ακόμα λογική και γνώση της πραγματικότητας ξέρουμε ότι αυτό είναι αδύνατον να διατηρηθεί επί μακρόν. Αργά ή γρήγορα, το μοντέλο αυτό θα καταρρεύσει αν δεν γίνουν επειγόντως μεταρρυθμίσεις. Σήμερα, λοιπόν, φοβάμαι ότι σας στενοχώρησα με όλα αυτά που γράφω. Γιατί έχω αποφασίσει να σας λέω αλήθειες, δυσάρεστες αλήθειες. Βλέπετε, από ψεύτες η χώρα είναι γεμάτη. Και στην κυβέρνηση, και στα κόμματα, και στη Βουλή, και στα κανάλια, οι ψεύτες είναι μπόλικοι. Εγώ είπα να προσπαθήσω να κάνω τη διαφορά και να σας λέω αλήθειες, έστω κι αν σας ενοχλώ. Και γι’ αυτό προσδοκώ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που είναι ο πρώτος γνήσιος φιλελεύθερος και ισχυρός πρωθυπουργός εδώ και δεκαετίες, να κάνει τη μεγάλη διαφορά. Και να αλλάξει εκ βάθρων τη Δημόσια Διοίκηση, που είναι ο μεγάλος ασθενής της χώρας.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα