Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Γιώργος Περρής: «H προσωπική ευτυχία είναι επιλογή»

Γεννήθηκε στην Αθήνα από μητέρα Γαλλίδα, τη γνωστή συγγραφέα Ζοέλ Λαπινό και πατέρα Έλληνα. Όταν τελείωσε το σχολείο ακολούθησε το Φιλολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Αθηνών, αλλά δεν το τέλειωσε γιατί στη ζωή του υπήρχε μόνον η μουσική. Μολονότι νέος ακόμη, συμμετέχει σε μια οντισιόν του Μίμη Πλέσσα, που ενθουσιάζεται και τον παίρνει μαζί του σε περιοδεία. Κάπως έτσι αρχίζει το μαγικό ταξίδι του στον κόσμο της μελωδίας, με δεκάδες δικά του cd, εκατοντάδες συναυλίες σε όλο τον πλανήτη, συνεργασίες με ονόματα «θηρίων» καλλιτεχνών Ελλήνων, όπως ο Μάριος Φραγκούλης, και ξένων, όπως η Λάρα Φαμπιάν, συνεντεύξεις στην ξένη τηλεόραση και στον Τύπο. Οι μετοχές του στο μουσικό χρηματιστήριο ανεβαίνουν κάθε χρόνο και πιο πολύ, μέχρι που τον επιλέγουν –ανάμεσα σε δεκάδες άλλους– να πει τον Εθνικό Ύμνο της Αμερικής στον αγώνα ΜΒΑ N.Y. Knicks – Washington Wizards και στον ετήσιο φιλανθρωπικό αγώνα Hockey Fights Cancer, και μάλιστα a capella. Φέτος το καλοκαίρι περιοδεύει με την ταλαντούχα Ευανθία Ρεμπούτσικα και… χαλάνε κόσμο. Ε, τι άλλο πια…
Το παρουσιαστικό του δείχνει ένα συνεσταλμένο, ευγενικό νέο με αθώα μάτια και ζεστό χαμόγελο, και δεν μαρτυρά το τεράστιο ταλέντο που κρύβει στη φωνή του. Μαζί μας ο αγαπημένος μας Γιώργος Περρής.

Γιώργο, από 4 ετών άρχισες το πιάνο και να τραγουδάς. Ήταν αυτή η διέξοδός σου και στη συνέχεια;

«Από όσο μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου η μουσική ήταν η μοναδική μου διέξοδος τόσο στη χαρά όσο και στη λύπη. Ειδικά στο δύσκολο και επώδυνο διαζύγιο των γονιών μου, όταν ήμουν 5 χρόνων, η μουσική υπήρξε το μοναδικό αποκούμπι που είχα για να μπορέσω να αντιμετωπίσω το τι γινόταν γύρω μου. Μεγαλώνοντας, συμπορευτήκαμε με τη μουσική και το τραγούδι σαν τη θάλασσα με τον ουρανό: άλλοτε γαλήνια, άλλοτε με οργή, άλλοτε με μπόρες, άλλοτε με ηλιοφάνεια, αλλά πάντα αχώριστοι».

Όταν πρωτοξεκίνησες σου είπε κανείς ότι το είδος το δικό σου δεν «πιάνει» γιατί ο κόσμος προτιμά τα ελληνικά και τα λαϊκά ακούσματα;

«Μου έχουν πει ό,τι μπορείτε να φανταστείτε: από το ότι το είδος που τραγουδώ δεν έχει αντίκρισμα στον κόσμο, μέχρι το ότι δεν έχω το απαραίτητο “πακέτο” για να κάνω καριέρα. Η αγάπη του κόσμου, όμως, είναι το μόνο που μετράει και η μοναδική κινητήριος δύναμη που με κάνει να θέλω να συνεχίσω».

Και… πρόβες; Ατελείωτες ώρες;

«Ατελείωτες ώρες δουλειάς και επιμονής. Ειδικά στη σημερινή εποχή, δυστυχώς ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να επικεντρωθεί μόνο στην τέχνη του, αλλά είναι πολλά διαφορετικά στοιχεία τα οποία θέλουν προσοχή και επιμέλεια. Πάνω απ’ όλα όμως, είναι πάντα η φωνή και η μουσική. Έχω περάσει ατελείωτες ώρες να μελετώ, να προσπαθώ για το καλύτερο στην τέχνη μου».

Ο δρόμος του καλλιτέχνη είναι μοναχικός τελικά; Με τόσο φορτωμένο πρόγραμμα υπάρχει προσωπική ζωή; Φίλοι;

«Ο δρόμος του καλλιτέχνη περιέχει και τα δύο. Σίγουρα απαιτεί μεγάλη μοναχικότητα, καθώς τόσο για να δημιουργήσεις όσο και μέσα στο πλαίσιο της δουλειάς, των περιοδειών και των ατελείωτων ταξιδιών, αναμφίβολα υπάρχει μεγάλη μοναχικότητα. Από την άλλη, συνειδητά πιστεύω πως η προσωπική ευτυχία είναι επιλογή και θέλει και αυτή δουλειά. Έχω την τύχη να έχω ζήσει μεγάλους έρωτες και να έχω φίλους σαν οικογένεια με τους οποίους ζούμε μαζί τις ζωές μας. Μεγάλη ευλογία αυτή στη ζωή ενός ανθρώπου».

Πώς ξεκίνησε η καριέρα σου στο εξωτερικό, όπου σε λατρεύουν;

«Ξεκίνησε σιγά-σιγά, με την πρόταση της αγαπημένης μου φίλης και τεράστιας ποπ σταρ Λάρα Φαμπιάν να ανοίξω τις συναυλίες της στην ευρωπαϊκή της περιοδεία το 2010. Ακολούθησε ο πρώτος μου γαλλικός δίσκος το 2012, ύστερα από πολύ κόπο, προκειμένου να συγκεντρωθούν τα χρήματα της παραγωγής, και έπειτα τα πράγματα πήραν την πορεία τους. Τίποτα δε μου χαρίστηκε και τίποτα δεν ήρθε εύκολα, αυτονόητα ή χωρίς να αντικρίσω κλειστές πόρτες κατάμουτρα. Χρειάστηκε να παλέψω, να επιμείνω και, κυρίως, να μην τα παρατήσω και να συνεχίσω να προσπαθώ για όσα ονειρευόμουν».

Ποιος σε επέλεξε να τραγουδήσεις τον Εθνικό Ύμνο της Αμερικής στον αγώνα ΜΒΑ N. Y. Knicks – Washington Wizards και στον ετήσιο φιλανθρωπικό αγώνα Hockey Fights Cancer, και μάλιστα a capella;

«Αυτή είναι μία στιγμή που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου. Θυμάμαι ένα κατάμεστο “Madison Square Garden” στη Νέα Υόρκη, με πάνω από 22.000 άτομα να παρακολουθούν, και όλη την αδρεναλίνη ενός τέτοιου κοινού λίγο πριν από τον μεγάλο αγώνα. Όλο αυτό έγινε χάρη στη δισκογραφική μου εταιρία, αλλά χρειάστηκε να περάσω από επιτροπές τόσο του χώρου όσο και των ομάδων, καθώς ο ανταγωνισμός για ένα τέτοιο event είναι τεράστιος, μια και είναι πολλοί οι πιθανοί τραγουδιστές».

Τελευταία με την Ευανθία Ρεμπούτσικα στη συναυλία σας στο Μαρούσι έγινε χαμός… Για πες μας…

«Είμαι πολύ χαρούμενος που συνεργάζομαι με τη σπουδαία Ευανθία φέτος και πραγματοποιούμε περιοδεία. Την Ευανθία τη θαυμάζω και την ακούω εδώ και πολλά χρόνια, και ήταν όνειρό μου να τραγουδήσω τη μουσική της.. Μεγάλη ευλογία!»

Είσαι αισιόδοξος, απαισιόδοξος, ρεαλιστής, ονειροπόλος;

«Στην ουσία μου είμαι πάντα αισιόδοξος. Ακόμα και στις πιο ακραίες ή επικίνδυνες καταστάσεις θα συλλέξω τις δυνάμεις μου, θα σκεφτώ με ηρεμία και θα ελπίζω για το καλύτερο. Θεωρώ πως η ευτυχία είναι επιλογή και θέλει καθημερινή δουλειά, δεν έρχεται τυχαία».

Τι εκτιμάς και τι απεχθάνεσαι σε ένα άτομο;

«Εκτιμώ την ειλικρίνεια, την ευθύτητα, το καθαρό βλέμμα και το χαμόγελο. Δεν αντέχω την αγένεια, την έλλειψη σεβασμού και την αδικία».

Ο… Γιώργος με τι μότο πορεύεται;

«Πορεύομαι με τη μουσική ως πυξίδα μου, τον ήλιο για να βλέπω την αλήθεια και το φεγγάρι για να ονειρεύομαι».

Φέτος κυκλοφόρησε το single σου «Ποιος φοβάται την αγάπη;». Εσύ τη φοβάσαι;

«Για πολλά χρόνια τη φοβόμουν, σχεδόν δεν πίστευα ότι μου άξιζε αγάπη. Μου πήρε καιρό για να καταλάβω πως όλα αυτά ήταν κατάλοιπα από τα δύσκολα παιδικά μου χρόνια. Με κόπο, φίλους, έρωτα και το τραγούδι να κυλάνε στις φλέβες μου, προσπάθησα να βγάλω αυτά τα αγκάθια από πάνω μου. Ακόμα προσπαθώ».

Στη συνέχεια τι μας επιφυλάσσεις;

«Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα βρίσκομαι σε περιοδεία με την Ευανθία Ρεμπούτσικα, με τελευταία τη μεγάλη μας συναυλία στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο, ενώ αμέσως μετά θα κυκλοφορήσει ο νέος διεθνής μου δίσκος παγκοσμίως και θα αρχίσω την περιοδεία προώθησής του. Ταυτόχρονα, θα προβληθεί από το αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι PBS η συναυλία από το Ηρώδειο πέρσι, με καλεσμένη μου την Αυστραλέζα σούπερ σταρ Tina Arena. Είμαι πολύ περήφανος που η χώρα μας θα αναδειχθεί στην Αμερική για αυτό που πραγματικά είναι: περήφανη και λαμπερή».

Λατρεία του η μουσική

Όταν τραγούδησε για πρώτη φορά ήταν 12 χρόνων! Σε μια σχολική γιορτή είπε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι από το «Παραμύθι χωρίς όνομα»… Ε, ποτέ δε θα ξεχάσει αυτό το μαγικό συναίσθημα που ένιωσε πατώντας στη σκηνή και που εξακολουθεί να αισθάνεται τόσα χρόνια μετά, κάθε φορά που βγαίνει να τραγουδήσει. Για τον Γιώργο είναι ένας συνδυασμός μαγείας, κινδύνου, ευχαρίστησης, φόβου και ενέργειας.

«Το τραγούδι έγινε συνοδοιπόρος στη ζωή μου, η μεγαλύτερη και πιο σταθερή μου σχέση. Μου έδωσε φτερά, χαρά, δύναμη, ισορροπία και με έκανε να βλέπω τα πράγματα γύρω μου πιο καθαρά και ουσιαστικά».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση