Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Γκλόρια Πριβιλέτζιο: « Έκανα το χόμπι μου επάγγελμα»!

Τον αθλητισμό τον έμαθε στα 11, στην πισίνα. Η κλασική κολύμβηση σε δύο χρόνια έμεινε πίσω για την τεχνική, στο Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης. Οι σπουδές στο Αίγιο αραίωσαν τις προπονήσεις και ξαφνικά… μαραθώνιος! Εάν έχεις την τύχη να γνωρίσεις την Γκλόρια Πριβιλέτζιο αντιλαμβάνεσαι πως είναι… όνομα και πράγμα! «Γκλόρια» για τη νίκη και «Πριβιλέτζιο» για τον προνομιακό της χαρακτήρα που την οδήγησε στο μαραθώνιο! Η τρίτη καλύτερη Ελληνίδα μαραθωνοδρόμος όλων των εποχών (2.35.29) μάς εξομολογήθηκε: «Έτρεχα ελεύθερα, με είχε προσέξει ένας προπονητής και πρότεινε να με γυμνάσει. Δεν μου πέρασε από το μυαλό. Επέστρεψα από το Αίγιο, έκανα άλλα 3 χρόνια κολύμπι, όμως δεν μπορούσα να πετύχω. Το 2011 πήγα με παρέα στον πρώτο μαραθώνιο, για πλάκα! Τερμάτισα σε 4 ώρες και 20’. Στις προετοιμασίες της κολύμβησης έτρεχα με τα αγόρια, αλλά δεν είχα καταλάβει ότι το έχω. Ενθουσιάστηκα και προσπάθησα να το συνδυάσω με το κολύμπι, αλλά κουραζόμουν. Το τρέξιμο μου έβγαινε πολύ εύκολα». Η ιστορία της είναι σπάνια: «Το 2014 με σύστησαν στον Γιάννη Περήφανο και τον Μανώλη Χάτζο, προπονητές του συλλόγου της Γλυφάδας. Από τότε η ζωή μου άλλαξε. Ο Γιάννης μού είπε “ξέχνα τα κολύμπια, αρχίζουμε”! Το Μάιο άρχισα συστηματικά. Παράλληλα, δούλευα ως φυσικοθεραπεύτρια. Με κούραζε, αλλά είχα πεισμώσει. Το Νοέμβριο έκανα 2:58΄, «έσπασα» το 3ωρο και άρχισα να ονειρεύομαι…». Μυστικό; «Δουλειά, θέληση και υπομονή. Με το τρέξιμο η μόνη σχέση που είχα ήταν όταν έτρεχα τα καλοκαίρια για να διατηρήσω το βάρος μου». Τι σκέφτεσαι μετά από όλα αυτά; «Κατάφερα να κάνω το χόμπι επάγγελμα. Στόχος μία πολύ καλή εμφάνιση στο Παγκόσμιο στην Ντόχα και μία θέση στο ranking για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς. Δυστυχώς, τα όρια είναι απαγορευτικά». Τι σε κέρδισε: «Οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Γιάννη Περήφανο και τον Μανώλη Χάτζο. Με αγκάλιασαν, με έκαναν πρωταθλήτρια. Πέρα από το καλοί προπονητές, τους θαυμάζω, είναι άνθρωποι. Δίνουν την ψυχή τους. Ο σύλλογος για μένα είναι οικογένεια. Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Χορηγό μου, PWC, που με στηρίζει».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα