Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Δεν θέλει κάθαρση ο Αλέξης – του Αντώνη Κατσαρού

Δεν υπήρξε ποτέ πρωθυπουργός στην ελληνική ιστορία της πολιτικής ο οποίος να επεδίωξε τυφλή σύγκρουση με τα «μεγάλα» συμφέροντα, από την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους το 1828 και μετά τη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της χώρας. Είναι βέβαιο ότι ο μεταρρυθμιστής Καποδίστριας, όπως και κανείς άλλος, δεν θα μπορούσε ποτέ να είχε προβλέψει την κατάντια μας, αν και το ξεκάθαρο «σινιάλο» της ιλαροτραγικής πορείας δόθηκε αυτόματα με τη δολοφονία του. Αρκετά –είναι η αλήθεια– χρόνια αργότερα, ο νυν «κυβερνήτης» της Ελλάδας… Αλέξιος Τσίπρας διαβαίνει τον ακριβώς αντίθετο αλλά δοκιμασμένο δρόμο ασφάλειας, μέσω του οποίου οι εξαγγελίες για «κάθαρση» παραδοσιακά… γαργαλάνε τα αυτιά εύπιστων πολιτών την ίδια ώρα που τα αρμόδια κυβερνητικά χέρια δεν ακουμπούν καυτά ζητήματα, διότι αυτά αναπαράγουν τη διαπλοκή, καθώς με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις πολιτικές για τις τράπεζες και τις δημόσιες προμήθειες η υπάρχουσα κυβέρνηση έχει βοηθήσει συγκεκριμένους επιχειρηματικούς ομίλους. Ότι ο Τσίπρας δεν σκοπεύει στην πραγματικότητα να επιφέρει κάθαρση, προφανώς δεν σημαίνει ότι δεν θέλει να εκμεταλλευτεί ψηφοθηρικά τη σκανδαλολογία. Ενώ, λοιπόν, από τη μία έχει στηθεί κανονική βιομηχανία παραγωγής διώξεων, από την άλλη καμία πραγματική διαδικασία κάθαρσης δεν προχωράει. Είναι ξεκάθαρο πως το μόνο που ενδιαφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να φέρει ως απολογούμενους τους πολιτικούς του αντιπάλους στη Βουλή. Καλούμαστε να διαπιστώσουμε ότι ζούμε σκηνικό σουρεαλιστικό. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι η υπόθεση Novartis «τοποθετήθηκε» στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας το μήνα που το προβληματικό ζήτημα του Σκοπιανού θα καθορίσει την τύχη της κυβέρνησης. Η προπαγάνδα, ωστόσο, φίλοι καλοί του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιες φορές όταν γεννιέται σε κυβερνητικό επίπεδο μετατρέπεται ακόμη πιο εύκολα σε μπούμερανγκ. Τίποτα, λοιπόν, δεν έχει σχέση με νορμάλ διαδικασία δικαστικής διερεύνησης, γι’ αυτό δεν πρόκειται να οδηγηθούν σε καταδίκες εκείνοι που τώρα διασύρονται προσωρινά. Θα φτάσουν κάποτε στα δικαστήρια, όμως εκεί δεν θα δικάζει ο Πολάκης αλλά οι δικαστές, οι αποφάσεις των οποίων προκύπτουν –σύμφωνα με τη δικονομία– μόνο μέσω αποδείξεων. Τέτοιες δεν υπάρχουν… Θα διατηρηθεί, ωστόσο, η γκεμπελιστική λογική του επικοινωνιακού θορύβου, ενώ η «κάθαρση» θ’ αποτελεί ξεχασμένο ποστ… Το 2019 θα είναι, δυστυχώς, δύσκολη χρονιά για εσένα, Αλέξη. Ανεξαρτήτως του χρόνου των εκλογών, η τριπλή εκλογική δοκιμασία με τις ευρωεκλογές αλλά και τις αυτοδιοικητικές θα σημαδέψει το πολιτικό σκηνικό, που διαμορφώνεται με τις εξελίξεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εάν η σχετική ψηφοφορία διεξαχθεί τον Μάρτιο, το πιθανότερο σενάριο θα φέρει τις εθνικές εκλογές τον Μάιο. Τ ην ίδια ώρα, βέβαια, που ο πρωθυπουργός στο πρωτοχρονιάτικό μήνυμά του διαβεβαίωσε πως θα προχωρήσει η συνταγματική αναθεώρηση και η συμφωνία με την Εκκλησία, οι περαστικοί στο κέντρο της πρωτεύουσας έβλεπαν τον στυγνότερο δολοφόνο της μεταπολεμικής Ελλάδας και καταδικασμένο σε ισόβια Κουφοντίνα να απολαμβάνει τον περίπατό του! Αυτά ζούμε χάρη στη φιλοτρομοκρατική διάθεση του «συστήματος», που αναδεικνύει τους χειρότερους κακοποιούς σε πρότυπα μιας κοινωνίας που απαξιώνεται. Εξαιτίας των νεοσταλινικών κυβερνητικών αποκλίσεων, οι οποίες υπογραμμίζουν τη συγγένειά τους με τους αναρχοαυτόνομους και εγκληματικούς σχηματισμούς. Ζούμε την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών σε μια στιγμή που η έννοια ηθική και η αξιοπρέπεια του εκλογικού Σώματος αλλά και εκείνων που απέχουν, υφίστανται διασυρμό. Η χώρα αυτοϋπονομεύεται, και γι’ αυτό οι επόμενες εκλογές δεν θα έχουν αποκλειστικά πολιτικό χαρακτήρα. Θα θέσουν μπροστά στην κάλπη ζήτημα δημοκρατίας…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα