Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Διάσημοι με… σκελετούς στην ντουλάπα τους

Η επιτυχία ενός διάσημου πρόσωπου βασίζεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στο ταλέντο του και κατά ένα ακόμα μεγαλύτερο στην ταύτιση που νιώθει ο απλός κόσμος μαζί του, με ένα ρόλο του, με ένα τραγούδι του, με ότι τέλος πάντων φέρει την υπογραφή του.

Η προσεχτικότερη ωστόσο ανάγνωση της ζωής των ανθρώπων από τον ευρύτερο χώρο του θεάματος που έχουν κατακτήσει τη προσοχή όλων των υπολοίπων αποκαλύπτει ότι τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός και η συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων δεν είναι οι μόνες αδυναμίες της πραγματικής καθημερινής ζωής τους αφού η βία, ο ρατσισμός και άλλα πολλά αποτελούν τα πραγματικά σκοτεινά τους σημεία. Μεταξύ των διασήμων που αγαπήθηκαν από τους πολλούς αλλά απογοήτευσαν τους πιο κοντινούς τους, σύμφωνα με σχετική λίστα της ιστοσελίδας listverse, είναι οι ακόλουθοι:
Από τους πιο αγαπητούς διάσημους που δεν φημίζεται όμως για τη καλή του τη καρδιά στη πραγματική ζωή είναι ο Σον Κόνερι. Ο πανύψηλος Σκωτσέζος, που κατά πολλούς θεωρείται ο καλύτερος Τζέιμς Μποντ όλων των εποχών, μοιράζεται με τον αγαπημένο Βρετανό πράκτορα εκτός από την αρρενωπή γοητεία, την ελάχιστη εκτίμηση τους προς το γυναικείο φύλο. Μιλώντας κάποτε για το ρόλο που τον ανέδειξε στη πρώτη γραμμή του star system ο Σον Κόνερι είχε επισημάνει ότι ο πράκτορας 007 δεν έχει ποτέ του αγαπήσει πραγματικά μια γυναίκα (εκτός ίσως από τη πρώτη ταινία με τον Ντάνιελ Κρεγκ στον ίδιο ρόλο με τίτλο Casino Royal) ενώ πυκνά συχνά η συμπεριφορά του ξεπερνάει τα όρια της αποφασιστικότητας, γίνεται πραγματικά σκληρή. Εξίσου σκληρός όμως φαίνεται πως είναι και ο ταλαντούχος Σκωτσέζος, που παρότι έχει αρνηθεί πολλές φορές τις κατηγορίες ότι ξυλοκόπησε τη δεύτερη σύζυγο του Ντάιαν Σιλέντο όταν εκείνη δεν θέλησε να αφήσει τη καριέρα της μετά το γάμου τους, έχει δηλώσει ευθαρσώς δημόσια και συγκεκριμένα στο Playboy το 1965 ότι μια σφαλιάρα αραιά και που σε μια γυναίκα που σε προκαλεί δεν είναι και μεγάλο ζήτημα! Άλλος ένας άνδρας, όχι τόσο γνωστός στην Ελλάδα, αλλά πασίγνωστος και εξαιρετικά αγαπητός από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι ο Τζέιμς Λίπτον, η ψυχή της ξακουστής δραματικής σχολής του Actors Studio. Ο άνθρωπος που στο τηλεοπτικό του πρόγραμμα δεν αρνήθηκαν να εμφανιστούν μεγαθήρια της 7ης Τέχνης όπως ο Γούντι Άλεν, η Φέι Ντάναγουεϊ, ο Αλ Πατσίνο, αυτός ο πραγματικός μύθος στους αμερικανικούς καλλιτεχνικούς κύκλους αφού γράφει, διδάσκει, παίζει, σκηνοθετεί υπήρξε κάποτε ένας «mec» των γυναικών με ελεύθερα ήθη του Παρισιού τη δεκαετία του 1950. Για την ακρίβεια στη μεταπολεμική γαλλική πρωτεύουσα ο νεαρός τότε Τζέιμς Λίπτον προκειμένου να μπορέσει να πληρώσει το νοίκι του έμπλεξε με το οργανωμένο έγκλημα και ανέλαβε να αντιπροσωπεύει, αρχικά μερικές και στη συνέχεια όλες, τις γυναίκες εργαζόμενες σε έναν από τους πιο γνωστούς οίκους ανοχής της εποχής. Σχολιάζοντας κάποτε αυτή τη πρώιμη και άκρως επικίνδυνη επαγγελματική του ενασχόληση, όταν το μικρό μυστικό του έγινε γνωστό ταράζοντας τη συντηρητική αμερικανική κοινωνία, ξεκαθάρισε ότι ο πράκτορας των γυναικών που ήταν αυτός δεν έχει καμιά σχέση με τον νταβατζή αφού ούτε τις κακομεταχειρίζεται ούτε τις υποχρεώνει σε συναντήσεις που εκείνες δεν θέλουν, αντίθετα προστατεύει τα συμφέροντα τους με κάθε δυνατό τρόπο έναντι φυσικά κάποιου χρηματικού τιμήματος.
Κι ενώ το δίχως άλλο αυτή η δήλωση σηκώνει πολύ μεγάλη συζήτηση, έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι μεταξύ των δημοφιλών διασήμων με τη σκοτεινή συμπεριφορά συγκαταλέγεται και ο Ρόαλντ Ντάλ, ο Βρετανός συγγραφέας των διάσημων παιδικών έργων «ο Τσάρλι και το εργοστάσιο της σοκολάτας», «Ματίλντα» και «ο Τζέιμς και το γιγαντιαίο ροδάκινο». Ο Ρόαλντ Ντάλ, που αξίζει να αναφερθεί ότι πολέμησε ως πιλότος της ΡΑΦ στην Ελλάδα κατά τη γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941 ήταν στη πραγματικότητα ένας άνθρωπος εξαιρετικά αγενής που κριτίκαρε τους πάντες χωρίς ωστόσο να δέχεται το πραγματικό σχόλιο για τον εαυτό του, τις προσωπικές του αποφάσεις και τις επαγγελματικές επιλογές του. Το πιο σκοτεινό ωστόσο σημείο του χαρακτήρα του ήταν ο έντονος αντισημιτισμός του που δε δίσταζε να εκφράζει δεξιά και αριστερά, είτε δηλώνοντας σε συνέντευξη του στο περιοδικό New Statesman ότι «υπάρχει ένα χαρακτηριστικό στον χαρακτήρα των Εβραίων που προκαλεί την έχθρα των άλλων», είτε εξοργίζοντας άπαντες με την ατάκα του ότι «ακόμα και το κάθαρμα ο Χίτλερ είχε λόγο που τα ‘χει βάλει μαζί τους»! Μια οικογένεια που φημίζεται για τους σκοτεινούς χαρακτήρες της είναι το δίχως άλλο η γνωστή πολιτική φατρία των Μπους. Κι ενώ αυτή η εκτίμηση συνήθως συνδέεται συνειρμικά με τους άνδρες στη πρώτη γραμμή της που κατάφεραν όλως περιέργως να διοικήσουν και τις 50 αμερικανικές πολιτείες, η πιο σκοτεινή προσωπικότητα ανάμεσα τους αποδεικνύεται ότι είναι η κατά τα άλλα εξαιρετικά μειλίχια και γλυκιά Λόρα Μπους.
Η σύζυγος του Τζορτζ Μπουτς του νεώτερου όταν ακόμα έφερε το επώνυμο Γουέλς παραβίασε με το αυτοκίνητο ένα σήμα stop με αποτέλεσμα να προκαλέσει το θάνατο του στενού φίλου της Μάικλ Ντάτον. Το χειρότερο ωστόσο όλων είναι ότι η Λόρα Μπους όχι μόνο δεν πήγε στη κηδεία του, όχι μόνο δεν ξαναμίλησε ποτέ στους γονείς του αλλά αποκάλυψε αυτή τη τρομερή αλήθεια στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του συζύγου της το 2000 φοβούμενη ότι το μεγάλο μυστικό της μπορεί να τους στοίχιζε τη κατάκτηση της αμερικανικής προεδρίας. Αρκετές δεκαετίες νωρίτερα και για την ακρίβεια τη δεκαετία του 1970 οι προκαταλήψεις των Βρετανών απέναντι στους μετανάστες ήταν ιδιαίτερα έντονες στο μεγάλο νησί της Ευρώπης. Τα πράγματα έκαναν ακόμα πιο δύσκολα ξενοφοβικές συμπεριφορές μεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Έρικ Κλάπτον που δεν δίστασε κάποτε να πει δημόσια ότι «ήρθε η ώρα να τους στείλουμε όλους πίσω». Κι ενώ σλόγκαν του τύπου «κρατήστε τη Βρετανία λευκή» έβρισκαν πάντα θέση στις συναυλίες του εκείνη την εποχή, η αντίδραση της άλλης πλευράς ήταν να δημιουργήσει το κίνημα το«Rock εναντίον του ρατσισμού» που καλά κρατεί μέχρι σήμερα. Ξενοφοβικές αντιλήψεις τέλος διέθετε, σύμφωνα με την λίστα των διασήμων που αγαπάει το κοινό αλλά αμφισβήτησαν όσοι είχαν την ευκαιρία να τους γνωρίσουν από κοντά, και ο αγαπημένος ήρωας των γουέστερν, ο σωματώδης Τζον Γουέιν, ο οποίος δεν είχε σε καμιά εκτίμηση τους Ινδιάνους που πλούτιζαν με τη παρουσία τους τις ταινίες του, αφού δημόσια τους είχε χαρακτηρίσει «απίστευτα εγωιστές που ήθελαν να κρατήσουν αυτή την υπέροχη χώρα μόνο για τον εαυτό τους».

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα