Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Διαιτησία: Η μεγάλη αρρώστια της Super League!

Οι ασθένειες του ελληνικού ποδοσφαίρου εξακολουθούν να είναι αμέτρητες από την ημέρα που συστάθηκε η Super League πριν από 13 χρόνια. Ανάλογα με την περίοδο και τους συσχετισμούς σε επίπεδο παραγόντων οι ισορροπίες διαφοροποιούνται και τα δεδομένα μεταλλάσσονται. Η πιο μεγάλη αρρώστια της μπάλας στην Ελλάδα, όμως, δείχνει όχι απλά να μην απομακρύνεται, αλλά να τρώει τις σάρκες του ποδοσφαιρικού σώματος καθημερινά, όλο και περισσότερο. Αναξιόπιστη, ελαττωματική, ανίκανη, διεφθαρμένη, σάπια, εγκλωβισμένη, τελειωμένη! Για την ελληνική διαιτησία όποιον χαρακτηρισμό και αν επιλέξετε, ταιριάζει. Ανάλογα με τη θέση που εκπροσωπεί ο καθένας υιοθετεί εκείνον που τον βολεύει περισσότερο. Εκείνο στο οποίο, πάντως, άπαντες συμφωνούν είναι ότι η διαιτησία έχει καταστρέψει το λαοφιλέστερο των αθλημάτων. Προσφάτως, δε, είναι συχνές οι αφορμές που το διασύρει πλέον και διεθνώς, από τότε που η ποδοσφαιρική Ελλάδα πέρασε σε μνημονιακό καθεστώς υπό FIFA και UEFA, τα στελέχη των οποίων μπορεί να μη γνώριζαν τις λεπτομέρειες για τα σκάνδαλα κάθε μορφής, μένουν όμως διαρκώς με ανοικτό το στόμα βλέποντας τις επιδόσεις των διαιτητών μας στα γήπεδα της Super League. Η ελληνική διαιτησία εξαφάνισε με τα ανδραγαθήματά της από το πρωτάθλημα το βασικότερο συστατικό του. Την αξιοπιστία. Γι’ αυτό ακριβώς ο ερχομός των ξένων ανακούφισε την κατάσταση. Η κατάσταση είχε και έχει πιάσει πάτο. Οι ξένοι δεν είναι απαραίτητα πιο ικανοί, σφυρίζουν, ωστόσο, χωρίς αμφιβολία για τις προθέσεις τους. Οι διεθνείς Αρχές του ποδοσφαίρου προσπάθησαν να προχωρήσουν σε όποια κίνηση μπορούσαν να εκτιμήσουν πως θα βελτίωνε συνολικά τα πράγματα στο μικρό ποδοσφαιρικό μας χωριό. Σε ό,τι αφορά τους Έλληνες διαιτητές, ωστόσο, δυστυχώς από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε το νέο πρωτάθλημα η κατάσταση παραμένει τραγική. Από αγωνιστική σε αγωνιστική συμβαίνουν πράγματα που ξεπερνούν ακόμη και τις εποχές των πέτρινων ετών της Α’ Εθνικής, πολλές δεκαετίες πίσω. Την τελευταία χρονικά αγωνιστική ημέρα, την προηγούμενη Τετάρτη δηλαδή με την εμβόλιμη, ο Μάνος ισοφάρισε για τον ΠΑΣ Γιάννινα στην Τούμπα από θέση οφσάιντ. Ο.Κ., δύσκολη φάση, παρ’ όλα αυτά, στα δύσκολα οι Έλληνες βοηθοί δεν πετυχαίνουν τίποτα ποτέ! Τ ο δεύτερο πέναλτι που δόθηκε στον ίδιο αγώνα υπέρ του ΠΑΟΚ ήταν τραβηγμένο από τα μαλλιά, ενώ ακολούθησαν δύο ξεκάθαρα υπέρ των γηπεδούχων και δεν σφυρίχτηκε κανένα! Η δικαιολογία όταν γίνονται τα λάθη «είναι νέος και άπειρος» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οι νέοι διαιτητές δεν έχουν πείρα, οι έμπειροι φοβούνται ή έχουν εξαρτήσεις, τι απομένει, τελικά, στη Λίγκα; Είχαμε και άλλα περιστατικά την περασμένη Τετάρτη. Στο Αγρίνιο ο Κάτσε αποβλήθηκε κακώς με δεύτερη κίτρινη. Πιο νωρίς στο πρωτάθλημα, ο Βιεϊρίνια απέκρουσε ως αθλητής βόλεϊ την μπάλα στη Λαμία, όμως το πέναλτι υπέρ των γηπεδούχων δεν δόθηκε! Στο τέλος του ματς η κίνηση-καράτε του Μπαράλες στον τερματοφύλακα του «δικεφάλου» Πασχαλάκη τιμωρήθηκε με κίτρινη! Σε άλλα περιστατικά: στη Θεσσαλονίκη σφυρίχτηκε πέναλτι μία πεντακάθαρη απόκρουση του Γιόχανσον στο «Κλεάνθης Βικελίδης», στο Άρης – Παναθηναϊκός. Μετά τον αγώνα Ατρόμητος – Ολυμπιακός και οι δύο πλευρές είχαν παράπονα και προχώρησαν σε αντιδράσεις. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, στη Λαμία, δόθηκε ανεξήγητο πέναλτι στους γηπεδούχους, εις βάρος του Ατρόμητου. Εάν απαριθμήσουμε τις αστοχίες και τα εξόφθαλμα λάθη της φετινής σεζόν από την πρώτη αγωνιστικ,ή δεν θα μας φτάσει όχι μόνο η συγκεκριμένη σελίδα, αλλά ούτε ο χώρος ολόκληρης της εφημερίδας… Δεν είναι, πάντως, μακριά η εποχή που το αφεντικό της διαιτησίας, ο Μέλο Περέιρα, άκουγε κατηγορίες ότι απαξιώνει την ελληνική διαιτησία εξαιτίας του ορισμού ξένων στα ντέρμπι. Αναρωτιέται κανείς τι διαφορετικό θα μπορούσε, όμως, να κάνει. Πόσο μάλλον όταν το ξεκίνημα στον τελικό Κυπέλλου ΠΑΟΚ – ΑΕΚ στέφθηκε από επιτυχία, με τον Ισπανό Μπορμπαλάν. Ακολούθησαν και άλλοι. Το ζήτημα δεν έχει να κάνει με την ικανότητα των ξένων (που σε κάποιες περιπτώσεις ασφαλώς και είναι καλύτεροι), αλλά με το εξαιρετικά σημαντικό γεγονός ότι δεν είναι διαθέσιμοι στις… προσεγγίσεις των Ελλήνων παραγόντων αφού δεν ζουν στην Ελλάδα. Δεν μπορεί κανείς να τους πλησιάσει, να τους φοβίσει, να τους πιέσει, ούτε να τους δείρει… Σε αυτή τη λογική οι μικρομεσαίες ομάδες βλέποντας ότι οι ξένοι είναι πιο προσεκτικοί την ώρα που Έλληνες κάνουν αβίαστα λάθη, άρχισαν να ζητάνε ίδια μεταχείριση (ξένους) και στα δικά τους ματς. Κάποιο εγκαλούν τον κ. Περέιρα ότι δεν παρέχει στήριξη στους πιο έμπειρους Έλληνες, προκειμένου να σφυρίζουν με καθαρό μυαλό. Του καταλογίζουν, επίσης, ότι υπάρχουν αγωνιστικές στις οποίες δεν ορίζει ούτε έναν από τους έμπειρους Έλληνες, όπως συνέβη στη 12η αγωνιστική, όπου ο Πορτογάλος άφησε εκτός αγώνων τους Σιδηρόπουλο, Κομίνη, Παπαπέτρου, Παπαδόπουλο. Το ζήτημα, όμως, έχει να κάνει με τα δικαιώματα που έδωσαν στη συνέχεια οι Έλληνες, μην επιτρέποντας στον Περέιρα να αναγκαστεί να τους εμπιστεύεται. Σε κάθε περίπτωση η διοίκηση της ΕΠΟ δεν διαθέτει το ειδικό βάρος προκειμένου να ελέγχει τις κινήσεις του αρχιδιαιτητή. Όταν, πάντως, μετά την επίθεση στον διαιτητή Τζήλο έγινε συνάντηση των παραγόντων των ομάδων παρουσία του υφυπουργού Γιώργου Βασιλειάδη συμφωνήθηκε να σταματήσουν οι δηλώσεις, οι διαρροές και οι δημόσιες λεκτικές επιθέσεις στους διαιτητές. Δεν τηρήθηκε, ασφαλώς…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα