Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Εκκλησιαστική περιουσία Ο πολιτικός χρόνος κυλάει υπέρ της Εκκλησίας

Σε «μπρά ντε φερ» («bras de fer») για δυνατούς παίκτες εξελίσσεται η υπόθεση της αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ένα κεφάλαιο ακάνθινο στις σχέσεις της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. με την Εκκλησία της Ελλάδος, καθώς έδειχνε μέχρι σήμερα να έχει ατονήσει, αφού Αρχιεπισκοπή και Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν ότι πολύ εύκολα θα έρθουν σε σύγκρουση αν επιχειρήσουν την ενεργοποίηση της σχετικής επιτροπής που υπάρχει.
Σε μεγαλύτερο δίλημμα βρίσκεται η κυβέρνηση (και αυτό το αντιλαμβάνονται πολύ καλά στη Μονή Πετράκη), αφού όσο πλησιάζει ο χρόνος της εκλογικής αναμέτρησης το επιτελείο του κ. Τσίπρα έχει να συνεκτιμήσει δύο παραμέτρους: ή να επιχειρήσει μια «βίαιη» ρήξη με την Εκκλησία για τα περιουσιακά και να ικανοποιήσει το αριστερό ακροατήριο, έχοντας τον κίνδυνο όμως να διαταράξει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία λόγω των ΑΝ.ΕΛ., ή να «αδιαφορήσει» για το ζήτημα, αποφεύγοντας να ανοίξει μέτωπο με «το ράσο» και τον… άμβωνα!
Από πλευράς της, η Εκκλησία και γνωρίζει και έχει κάθε συμφέρον να… περιμένει. «Η περιουσία είναι δική μας, δεν ανήκει στο κράτος, δεν πωλείται, δεν υποθηκεύεται. Η ίδια η Εκκλησία θα τη διαχειριστεί», είχε δηλώσει προ έτους ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, από το Βόλο, στην Πανθεσσαλική Ιερατική Σύναξη. Πρόκειται για την πιο σαφή, ακριβή και κατηγορηματική καταγεγραμμένη δήλωση του κ. Ιερωνύμου. Κύκλοι της Μονής Πετράκη αντιλαμβάνονται ότι ο πολιτικός χρόνος λειτουργεί υπέρ τους, και σε μια επικείμενη κυβερνητική αλλαγή θα έχουν μπροστά τους υπουργούς που θα πιστεύουν στην αξιοποίηση της περιουσίας και η μόνη εκκρεμότητα θα είναι η αποσαφήνιση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος.
Όπως αποκάλυψε, πάντως, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Κώστας Γαβρόγλου, έχει δημιουργηθεί «μαζί με τον αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης, Αλέξη Χαρίτση, μία κοινή επιτροπή με την Εκκλησία, για να καταγραφεί η περιουσία της, και αρχίζουμε από τις Μητροπόλεις που έχουν ήδη ολοκληρώσει αυτό το έργο. Αμέσως μετά, θα δούμε ποια είναι τα προβλήματα που υπάρχουν ως προς το καθεστώς της κάθε ιδιοκτησίας», τόνισε ο κ. Γαβρόγλου, και διευκρίνισε ότι «θα πάμε σε μία διαδικασία να ξεμπλέξουμε τις νομικά μπλεγμένες περιπτώσεις. Και έπεται συνέχεια. Ήδη, όμως, τα πρώτα δύο στάδια είναι πολύ χρονοβόρα, αλλά και πάρα πολύ σημαντικά».
Επισημαίνεται ότι το ιδιοκτησιακό είναι πολύ σημαντική πτυχή. Μεγάλο τμήμα της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι «δεσμευμένο». Δηλαδή υπάρχουν προσφυγές από γειτνιάζοντες δήμους ή Οργανισμούς, ή διεκδικήσεις από Φορείς που επικαλούνται την προστασία του Περιβάλλοντος, καθιστώντας ανενεργή οποιαδήποτε κίνηση της Εκκλησίας για αξιοποίηση των αμφισβητούμενων εκτάσεων ή ακινήτων.

Τα στοιχεία που διατίθενται κατά καιρούς δίνονται με το «σταγονόμετρο»
είτε από την ίδια την Εκκλησία είτε από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, και αυτό διότι ουδείς επί της ουσίας είναι σε θέση να γνωρίζει το σύνολο ακόμη και της ακίνητης εκκλησιαστικής περιουσίας στην Ελλάδα. Σχεδόν όλοι εκτιμούν ότι το Κτηματολόγιο θα αποσαφηνίσει σε ένα επίπεδο την κατάσταση, αλλά είναι δεδομένο ότι και σε αυτή την περίπτωση θα υπάρξουν αντιπαραθέσεις, αφού κατά τη διάρκεια της σύνταξής του δήμαρχοι βρέθηκαν να καταγγέλλουν την Εκκλησία ότι δήλωσε ιδιοκτήτης ακόμη και πλατείας του ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας.
Όπως διαφαίνεται, η διαδικασία αυτή θα «χρονίσει», και το πλέον πιθανότερο σενάριο είναι να φτάσουμε έως την εκλογική χρονιά (είτε του χρόνου είτε το 2019) χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη κατάληξη του διαλόγου. Και σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι «το παλεύει» και η Εκκλησία θα αποφύγει μια ανεπιθύμητη πρόωρη εξέλιξη εν αναμονή ορατώς καλύτερων ημερών!
Η τελευταία προσπάθεια του κράτους να διαχειριστεί την τεράστια μοναστηριακή και εκκλησιαστική περιουσία έγινε το 1988. Τότε, η κυβέρνηση, με το νόμο που κατήρτισε ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης, προσπάθησε, όπως η ίδια υποστήριζε, να αξιοποιήσει τη μοναστηριακή περιουσία, ενώ η Εκκλησία την κατήγγειλε ότι δημεύει τα κτήματά της. Το θέμα έκλεισε μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το οποίο επικαλούμενο τη Σύμβαση της Ρώμης κάλεσε το κράτος είτε να επιστρέψει στις μονές την περιουσία τους είτε να τις αποζημιώσει…

Η Φασκομηλιά στη Βουλιαγμένη

Η εκμετάλλευση του ακινήτου των 83 στρεμμάτων που εφάπτονται στην έκταση του ΑΣΤΕΡΑ Βουλιαγμένης στο Καβούρι, έπαιρνε πριν από τρία χρόνια (2014) πιλοτικό χαρακτήρα, για να ακολουθήσει, σύμφωνα με τις τότε δημοσιογραφικές πληροφορίες, το άλλο μεγάλο «φιλέτο» της Βουλιαγμένης που η Εκκλησία της Ελλάδος ως ιδιοκτήτρια ήθελε πάντα να αξιοποιήσει, η περιοχή της Φασκομηλιάς, που αποτελείται από 1.200 στρέμματα και εκτείνεται από τη Λίμνη της Βουλιαγμένης μέχρι τη Βάρκιζα.
Οι συνηθισμένες καθυστερήσεις, όμως, και η επισυμβάσα κυβερνητική μεταβολή του 2015 βάλτωσε τις σχετικές πρωτοβουλίες. Εξάλλου, από την πρώτη στιγμή οι υποψήφιοι στις Δημοτικές Εκλογές του 2014 ήταν σε επιφυλακή και παρακολουθούσαν εκ του σύνεγγυς τις πρωτοβουλίες της τότε Εταιρείας Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας Α.Ε. και τα επενδυτικά σχέδια τα οποία φαινόταν αυτή να βάζει μπροστά.
Η περιοχή της Φασκομηλιάς, όπως και οι εναπομείνασες διάσπαρτες εκτάσεις στην περιοχή της Βουλιαγμένης, είναι οι τελευταίοι πνεύμονες πρασίνου στην Αθήνα. Φασκομηλιές, κυπαρίσσια, λεύκες, ακακίες, ελιές, ευκάλυπτοι και πεύκα, πουρνάρια, θυμάρια και φρύγανα, δεκάδες άλλα φυτά και βότανα, συνθέτουν ένα άκρως μεσογειακό τοπίο με φόντο το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, μόλις 20 λεπτά από το κέντρο της πόλης. Το δάσος της Φασκομηλιάς είναι το «μυστικό» της Βουλιαγμένης. Μια δασική έκταση 1.200 στρεμμάτων, 70 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, που όμως δίνει την αίσθηση ότι είσαι σε λόφο νησιού κάπου στο Αιγαίο.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση