Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Ελπίδες για λύση στην Ιταλία

Πυρετός διαβουλεύσεων επικρατεί στην Ιταλία, σε μία προσπάθεια να σχηματιστεί κυβέρνηση και να πάψει η αστάθεια και ο κλυδωνισμός της Οικονομίας. Ο Σέρτζιο Ματαρέλα έδωσε περιθώριο έως την Τρίτη στα πολιτικά κόμματα για το σχηματισμό κυβέρνησης πλειοψηφίας, ακόμη και με συνεργασίες που θα ήταν αδιανόητες πριν από λίγο καιρό.

Ε να σενάριο που πριν από μερικές εβδομάδες έμοιαζε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας μπορεί να γίνει πράξη στην Ιταλία. Είναι η σύμπραξη μεταξύ του αντισυστημικού Κινήματος Πέντε Αστέρων και της Κεντροαριστεράς, που μπορεί να συμβεί υπό προϋποθέσεις. «Η κρίση πρέπει να επιλυθεί με σαφείς αποφάσεις και σε σύντομο χρονικό διάστημα», τόνισε ο πρόεδρος της χώρας Σέρτζιο Ματαρέλα, έπειτα από δύο ημέρες διαβουλεύσεων με τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων. Ο Λουίτζι Ντι Μάιο δηλώνει ότι είναι έτοιμος να διαπραγματευτεί τη συγκρότηση «ισχυρής πλειοψηφίας», χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει με ποια κόμματα σκοπεύει να συνεργαστεί το Κίνημα 5 Αστέρων (M5S). Την ίδια ώρα, για να συνεργαστεί ο ηγέτης του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος (P.D.) Νικόλα Τζινγκαρέτι θέτει ως κύρια προϋπόθεση να κοπούν τελείως οι δεσμοί με την προηγούμενη συγκυβέρνηση Κινήματος/ Λέγκας του Ματέο Σαλβίνι. Έτσι, δεν αναφέρεται σε «συμβόλαιο» συνεργασίας, αλλά σε «προγραμματική συμφωνία». Ο πρωθυπουργός Το κομβικό σημείο για την όποια διεργασία είναι φυσικά η επιλογή του ονόματος του νέου πρωθυπουργού. Ο Τζινγκαρέτι κλίνει προς την επιλογή μίας υπερκομματικής προσωπικότητας: πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τον επικεφαλής της Αρχής κατά της Διαφθοράς Ραφαέλε Καντόνε, αλλά και του προέδρου της Ιταλικής Συμμαχίας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη Ενρίκο Τζοβανίνι. Για τον Ρέντσι, όποιος κι εάν επιλεγεί του είναι αδιάφορο, αρκεί να σχηματισθεί μία κυβέρνηση, έτσι ώστε ο ίδιος να έχει χρόνο να πει την τελευταία λέξη αργότερα. Στην ουσία -και κανείς δεν αμφιβάλλει γι’ αυτό- ο Ρέντσι προετοιμάζει το καινούργιο κόμμα του, αλλά συγχρόνως θέλει να έχει κι έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαβουλεύσεις για μία επικείμενη κυβέρνηση. Ντόμινο καταρρεύσεων Η παραίτηση Κόντε ύστερα από 14 μήνες στην εξουσία, απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι οι ιταλικές κυβερνήσεις καταρρέουν εύκολα, ακόμη και σε περιόδους σχετικής σταθερότητας. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες η χώρα είχε 13 διαφορετικούς πρωθυπουργούς, με μόνο τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να ολοκληρώνει πενταετή θητεία το 1989. Την ίδια περίοδο, η Γερμανία είχε μόλις τρεις καγκελάριους, η Γαλλία πέντε προέδρους και η Βρετανία επτά πρωθυπουργούς, ενώ ακόμη και η Αυστραλία, γνωστή για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, είχε μόνο εννέα πρωθυπουργούς. Σύμφωνα με τους διεθνείς αναλυτές, η παραίτηση του Κόντε ήταν ασυνήθιστη από κάποιες απόψεις, συνηθισμένη από άλλες. Ο πολιτικά ανεξάρτητος Ιταλός νομικός ήταν επικεφαλής της πρώτης πραγματικής λαϊκιστικής κυβέρνησης στη Δυτική Ευρώπη. Η παραίτησή του κατέστη αναπόφευκτη μετά την άρση της υποστήριξης της κυβέρνησης από τον Ματέο Σαλβίνι. Ο τελευταίος, όμως, ενδέχεται να υπερτίμησε τις δυνάμεις του, καθώς πιθανολογείται τώρα ότι θα συγκροτηθεί μια συμμαχία ανάμεσα στο Κίνημα των Πέντε Αστέρων, το Δημοκρατικό Κόμμα, και ενδεχομένως τη Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι, που μπορεί να του φράξει το δρόμο για την εξουσία. Κεντροδεξιά κυβέρνηση ή εκλογές ζήτησε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός και μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης.

Γιατί πέφτουν οι κυβερνήσεις

Γ ια τη διαχρονική αστάθεια των κυβερνήσεων στην Ιταλία, που έχει αλλάξει τις περισσότερες κυβερνήσεις από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, είχε θεωρηθεί υπεύθυνο το σύστηµα της απλής αναλογικής, το οποίο υιοθετήθηκε µετά το Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο. Το 1994, ύστερα από ένα µεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς, το εκλογικό σύστηµα άλλαξε και τα λίγα στοιχεία πολιτικής σταθερότητας που υπήρχαν, και εξασφάλιζαν ένα ισχυρό Χριστιανοδηµοκρατικό Κόµµα, εξαφανίστηκαν. Από τότε έχουν καταβληθεί πολλές προσπάθειες να εξασφαλιστεί µεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα στη χώρα. Η κεντροαριστερή κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι έχασε το 2016 ένα δηµοψήφισµα που θα άλλαζε το Σύνταγµα και θα παρείχε µεγαλύτερες εξουσίες στον πρωθυπουργό. Τον επόµενο χρόνο υιοθετήθηκε ένα ανάµικτο σύστηµα, µε βάση το οποίο τα δύο τρίτα του Κοινοβουλίου εκλέγονται µε την απλή αναλογική και το ένα τρίτο µε πλειοψηφικό σύστηµα. Τα εκλογικά αποτελέσµατα του Μαρτίου του 2018 έδειξαν, όµως, πως ούτε το νέο σύστηµα µπορεί να προσφέρει σταθερότητα. Κόµµατα που κάποτε βρίσκονταν στο περιθώριο, όπως η Λέγκα και τα Πέντε Αστέρια, ένωσαν τις δυνάµεις τους και εκτόπισαν από το προσκήνιο τα παραδοσιακά πολιτικά κόµµατα. Ο τίτλος της εφηµερίδας «La Stampa» ήταν χαρακτηριστικός: «Ακυβέρνητη Ιταλία». Ο Τζουζέπε Κόντε, που δεν είχε πολιτική εµπειρία, κλήθηκε να ηγηθεί της κυβέρνησης. ∆εκατέσσερις µήνες µετά, καθώς η Λέγκα αύξανε κατά πολύ τις δυνάµεις της και τα Πέντε Αστέρια υποχωρούσαν, ο Ματέο Σαλβίνι αποφάσισε να κάνει την κίνηση. Σε αυτόν, άλλωστε, έστρεψε τα βέλη του ο Κόντε στην ωριαία οµιλία του στη Γερουσία, όπου ανακοίνωσε την παραίτησή του. Ο Σαλβίνι έδειξε ασέβεια προς το Κοινοβούλιο, είπε, και οδηγεί τη χώρα σε έναν δρόµο πολιτικής αβεβαιότητας και οικονοµικής αστάθειας.

«Αγκάθι» ο ορισμός του επιτρόπου

Ο Τζουζέπε Κόντε θα εκπροσωπήσει την Ιταλία στη διάσκεψη της G7 στο Μπιαρίτζ της Γαλλίας, δεδομένου κιόλας ότι η Ιταλία πρέπει μέχρι τη Δευτέρα να προτείνει το όνομα του Ευρωπαίου επιτρόπου που της αναλογεί. Φήμες θέλουν να έχει προταθεί το όνομα του ΥΠ.ΕΞ. Έντσο Μοαβέρο Μιλανέζι ή μίας γυναίκας εκτός πολιτικής, όπως λέγεται ότι έχει προτείνει η νέα πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Ο διορισμός του Ιταλού επιτρόπου αποτελεί δυνητικά κι άλλο ένα «αγκάθι» στις κυβερνητικές διαπραγματεύσεις. Το Κίνημα του Ντι Μάιο δεν επιθυμεί να διορισθεί επίτροπος από τις τάξεις του, προκειμένου να μην είναι δεσμευμένο εάν χρειασθεί να αντιταχθεί στον προϋπολογισμό. Οι κεντροαριστεροί από την άλλη επιθυμούν να στείλουν στις Βρυξέλλες τον Πάολο Τζεντιλόνι, πρώην πρωθυπουργό και στενό συνεργάτη του Ρέντσι.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα