Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Η Βενεζουέλα προβληματίζει τις πετρελαιαγορές

Καταιγιστικές οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα. Ακόμα και στο ερώτημα ποιος είναι πρόεδρος της χώρας δεν υπάρχει σαφής απάντηση. Γιατί ναι μεν ο Χουάν Γκουαϊδό αυτοανακηρύχθηκε στα μέσα της εβδομάδας, με την ενεργή βοήθεια ή την απλή στήριξη των ΗΠΑ, πρόεδρος της Βενεζουέλας, ο Νίκολας Μαδούρο, όμως, αρνείται να αποχωρήσει. Οι πολίτες έκτοτε βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον απέναντι στις στρατιωτικές δυνάμεις καταστολής. Και ενώ το αίμα τους ρέει άφθονο –οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πάνω από 30 νεκρούςστο φόντο ένα λυσσαλέο διπλωματικό παιχνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη ανάμεσα σε χώρες που στηρίζουν την αντιπολίτευση και σε εκείνες που παραμένουν στο πλευρό του εκλεγμένου προέδρου της χώρας. Ποια μπορεί να είναι η εξέλιξη αυτού του εμφυλίου; Άλλοι μιλούν για αμερικανική επέμβαση και άλλοι την αποκλείουν, όλοι όμως φοβούνται ότι ο επίλογος θα είναι για μια ακόμα φορά η καταστροφή μιας χώρας που θα πληρώσει εξ ολοκλήρου και κατ’ αποκλειστικότητα ο λαός της. Η ατμόσφαιρα στη Βενεζουέλα μυρίζει μπαρούτι. «Βενεζουέλα, η Αμερική είναι στο πλευρό σου», έγραψε σε άρθρο του στη «Wall Street Journal» ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς λίγες ώρες αφότου ο Γκουαϊδό αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας και ο Μαδούρο αντέδρασε διακόπτοντας άμεσα τις διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Έκτοτε, πέρα από τη διχασμένη Βενεζουέλα ο υπόλοιπος κόσμος έχει χωριστεί στα δύο, με τις μισές χώρες να υποστηρίζουν την αλλαγή και τις άλλες να στέκονται στο πλευρό του «διαβόλου» που ξέρουν και συνεργάζονται μαζί του. Και ενώ κάποιοι εξετάζουν τι ανταλλάγματα μπορεί να δώσει ο Γκουαϊδό στον Μαδούρο, ίσως χάρη και άφεση αμαρτιών, για να του αφήσει τον έλεγχο της χώρας και να φύγει νύχτα, οι αναλυτές σκέφτονται και εκτιμούν κατά πόσο οι ΗΠΑ θα αποφασίσουν να επέμβουν για να λύσουν στρατιωτικά την κατάσταση. Μια αμερικανική επέμβαση δεν είναι λύση και πρέπει άμεσα να απορριφθεί, έγραφε αυτές τις ημέρες ο «Guardian». Όχι γιατί ο Μαδούρο αξίζει τη συμπάθεια κανενός, σχολίαζε ο αρθρογράφος της. Αλλά γιατί θα προκαλέσει μεγαλύτερα βάσανα σε ένα λαό που δοκιμάζεται εδώ και χρόνια και τεράστια καταστροφή σε μια χώρα που ήδη έχει καταρρεύσει. Η αλλαγή στη Βενεζουέλα δεν μπορεί να έρθει με τα όπλα. Και χρειάζεται πολύ να γυρίσει σελίδα αυτή η λατινοαμερικανική χώρα που από το 2013 μαστίζεται από μια οικονομική κρίση που έχει χειροτερεύσει τους τελευταίους 18 μήνες. Ο λαός της επιβιώνει με σοβαρές ελλείψεις σε τρόφιμα και φάρμακα, ενώ το γύρο του Διαδικτύου κάνουν οι φωτογραφίες πολιτών που αγοράζουν σάπια κρέατα και χιλιάδων άλλων που με μια βαλίτσα στο χέρι εγκαταλείπουν τη χώρα. Η υπόθεση εναντίον του Μαδούρο στήνεται εύκολα, γράφει σε άλλο άρθρο του πάλι ο «Guardian», τονίζοντας, ωστόσο, ότι πρέπει να αναγνωριστεί από όλους ότι για την κρίση στη Βενεζουέλα έχουν βάλει το χέρι τους και η αντιπολίτευση και οι ΗΠΑ. Για το BBC δεν τίθεται θέμα αμερικανικής επέμβασης με δεδομένο ότι η τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αποσύρει τα στρατεύματά της από τη Συρία και έχει μειώσει στο μισό τις δυνάμεις της στο Αφγανιστάν πιστεύοντας ότι ήρθε η ώρα για «εσωτερικότητα». Ωστόσο, ούτε η επιλογή της επιβολής νέων κυρώσεων κρίνεται ως η κατάλληλη αντιμετώπιση της έκρυθμης κατάστασης απέναντι σε ένα λαό και μια χώρα που βρίσκονται ήδη στο χείλος του γκρεμού. Αυτό που χρειάζεται η Βενεζουέλα είναι μια αντιπολίτευση που θα έχει ευρεία στήριξη στη χώρα, με ειρηνικές διαθέσεις και ανθρώπους ικανούς να διεκδικήσουν πολιτικές αλλαγές μέσω της διενέργειας ελεύθερων εκλογών, και κοινωνικά και οικονομικά αιτήματα όπως πρόσβαση σε φαγητό, φάρμακα και βασικά είδη. Οι άξαφνες κινήσεις αιφνιδιασμού, όπως αυτή με τον αλεξιπτωτιστή Γκουαϊδό απέναντι στον Μαδούρο και τη δίψα του για εξουσία, εμπεριέχουν μεγάλο ρίσκο και η Ιστορία έχει δείξει ότι σπάνια έχουν καλό τέλος.

Ο αλεξιπτωτιστής Χουάν Γουαϊδό

Γεννημένος στην Λα Γουάιρα, ένα λιμάνι μόλις 20 μίλια από το Καράκας, ο Χουάν Γουαϊδό ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 2007, στο πλαίσιο των φοιτητικών διαδηλώσεων κατά του Ούγκο Τσάβες. Ο ηγέτης της χώρας προωθούσε τότε αρκετές μεταρρυθμίσεις, όπως η κατάργηση του χρονικού ορίου της θητείας του προέδρου, αλλά και να καταργηθεί η δυνατότητας μονομερούς κήρυξης κατάστασης εκτάκτου ανάγκης. Το δημοψήφισμα επέφερε τη μοναδική ήττα του Τσάβες στη διάρκεια της εννέα ετών θητείας του και έδωσε τη δυνατότητα στην ανάδειξη ενός κινήματος αντιπολίτευσης. Ένας από τους ηγέτες του κινήματος ήταν ο γνωστός Λεοπόλδο Λόπες, μέντορας του Γουαϊδό. Ο Λόπες, ο οποίος βρέθηκε σε κατ΄ οίκον περιορισμό για αρκετά χρόνια, ήταν εκείνος που έδωσε το χρίσμα στον κατά 12 χρόνια νεότερό του πολιτικό για να ηγηθεί του συνασπισμού «Λαϊκή Βούληση» εντός της Εθνοσυνέλευσης, όταν ξεκίνησε η θητεία της στις 5 Ιανουαρίου. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι με τις αποφάσεις του 2017 ο Μαδούρο είχε καταφέρει να περιορίσει την Εθνοσυνέλευση. Ο Λόπεζ ήταν ένας από τους πιο επιθετικούς αντιπάλους του Μαδούρο, όμως δεν υπήρχαν πολλοί που θα περίμεναν ο διάδοχός του να δείξει αντίστοιχο πολιτικό θάρρος.

Πώς έφτασε έως εδώ η Βενεζουέλα

Το 2013, όταν ανέλαβε την προεδρία, ο Νίκολας Μαδούρο παρέλαβε μία εύθραυστη Οικονομία, που στηριζόταν υπερβολικά στο πετρέλαιο και έμελλε να επιδεινωθεί δραματικά. Το σημείο καμπής είναι το 2014, οπότε η τιμή του πετρελαίου κατρακυλά από 100 δολάρια το βαρέλι σε λιγότερα από 40 δολάρια. Και φυσικά, όταν σε μια χώρα η βασική πηγή εσόδων εξαφανίζεται, τότε αρχίζουν οι σοβαρές ελλείψεις. Τα φάρμακα γίνονται ακριβοθώρητα στα νοσοκομεία… Από τη στιγμή που η Οικονομία δεν δημιουργεί έσοδα, η κυβέρνηση του Μαδούρο αρχίζει να τυπώνει χρήμα εκτοξεύοντας τον πληθωρισμό στα ύψη. Σύντομα τα χαρτονομίσματα έχουν τόσο μικρή αξία, ώστε οι άνθρωποι τα χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν χειροτεχνίες που πουλούν στα σύνορα για να ζήσουν. Η στήριξη στον Μαδούρο συρρικνώνεται και άλλο. Το 2015 η αντιπολίτευση παίρνει τον έλεγχο της Βουλής και περνά τα επόμενα 3 χρόνια προσπαθώντας να περιορίσει την εξουσία του. Και η οικονομική κρίση βαθαίνει και άλλο. Το 2017 η συσσωρευμένη οργή εκτονώνεται με διαδηλώσεις που είχαν σαν αποτέλεσμα το θάνατο δεκάδων ανθρώπων. Το 2018 ο πληθωρισμός φτάνει το 830%! Χωρίς διέξοδο οι πολίτες αρχίζουν να εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, σήμερα υπάρχουν 3 εκατομμύρια Βενεζουελάνοι. Από αύριο θα είναι πολύ περισσότεροι…

  • Ανησυχίες στην αγορά πετρελαίου

    Oταν μια πετρελαϊκή χώρα φτερνίζεται, ολόκληρη η αγορά του «μαύρου χρυσού» κρυώνει… Παρότι πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι μέρες που το σοκ από μια πολιτική κρίση στη Βενεζουέλα μπορούσε να αντηχήσει σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αυτό δεν σημαίνει ότι η μάχη εξουσίας ανάμεσα στον Χουάν Γκουαϊδό και τον Νικολά Μαδούρο δεν επηρεάζει τη διεθνή αγορά πετρελαίου. Για του λόγου το αληθές, οι τιμές του πετρελαίου διεθνούς προέλευσης τύπου Brent καταγράφηκαν στα 61,70 δολάρια το βαρέλι, αυξημένες κατά 61 σεντς ή 1% από το τελευταίο κλείσιμο. Οι τιμές του αμερικανικού αργού πετρελαίου αυξήθηκαν κατά 63 σεντς ή 1,2%, στα 53,76 δολάρια το βαρέλι. «Αυτή η κατάσταση στη Βενεζουέλα μπορεί να μετεξελιχθεί σε κάτι μεγάλο», εκτιμά σε σχετικό ερώτημα της εφημερίδας «Guardian» ο Ντάνιελ Παβιλόνις, αναλυτής των αγορών στη χρηματιστηριακή εταιρία RJO Futures. Από την πλευρά του, ο Αλεχάντρο Αρεζέα, αναλυτής στην Barclays, σχολιάζει ότι «είτε ο Μαδούρο φύγει γρήγορα είτε καταφέρει να γραπωθεί στην εξουσία, οι επόμενες μέρες είναι κρίσιμες για το τι θα συμβεί στη Βενεζουέλα και τι αντίκτυπο θα έχουν οι εξελίξεις στη διεθνή αγορά του «μαύρου χρυσού»». Επί της ουσίας, την ανησυχία που διαπιστώνεται αυτή τη στιγμή πυροδότησε ένα tweet του πρακτορείου Reuters, ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη προειδοποιήσει τις αμερικανικές εταιρίες ενέργειας ότι μπορεί να επιβάλει κυρώσεις στις εξαγωγές πετρελαίου της Βενεζουέλας. Η αλήθεια είναι ότι η πετρελαϊκή παραγωγή της Βενεζουέλας έχει πληγεί τα μέγιστα λόγω της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας. Πρόκειται για μια άτυχη εξέλιξη για τη λατινοαμερικανική χώρα, που κάποτε ήταν δεύτερη μετά τις ΗΠΑ στην παραγωγή πετρελαίου στο Δυτικό Ημισφαίριο, ενώ σήμερα μετά βίας ανταγωνίζεται τους παραγωγούς της Βόρειας Αφρικής και της Ευρώπης. Και πάλι, όμως, η Βενεζουέλα ακόμα παράγει 1,5 εκατ. βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, εκ των οποίων τα 1,2 διοχετεύονται σε χώρες του εξωτερικού. Μεγάλη ωφελημένη, φυσικά, και η Αμερική από αυτή την πραγματικότητα. Όπως συμπεραίνει σχετικό άρθρο του Bloomberg, «οι ημέρες που τα γεγονότα στη Βενεζουέλα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την παγκόσμια αγορά πετρελαίου φαίνονται, πλέον, μακρινό παρελθόν. Παρόλα αυτά, ακόμα κι ένας πληγωμένος γίγαντας μπορεί να επιτεθεί. Θα ήταν καλύτερα να μην είμαστε πολύ χαλαροί σχετικά με τα γεγονότα στο Καράκας»…

 

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα