Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ευγενία Αποστόλου: «Η Tέχνη δεν σε καλύπτει, σε αποκαλύπτει»

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Πτυχιούχος της Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Δραματικής Σχολής «Βεάκη» σπούδασε Χορό και Φωνητική που λατρεύει. Διδάσκει μαθήματα Θεατρικής Έκφρασης στο Κέντρο Ψυχοθεραπείας Συμβουλευτικής & Προσωπικής Ανάπτυξης «Ψυχοδός» κι έχει συνεργαστεί με τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες στο θέατρο. Έχει το χάρισμα να ερμηνεύει, εξίσου καλά και με πάθος για τη δουλειά της, και το δράμα και την κωμωδία. Νιώθει ευλογημένη που ακολούθησε το όνειρο που από μικρή είχε και δίνει τον καλύτερο εαυτό της πάνω στη σκηνή. Έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τη φινετσάτη και ταλαντούχα ηθοποιό Ευγενία Αποστόλου.

Πτυχιούχος Γαλλικής Φιλολογίας, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Βεάκη, σπουδάσατε Φωνητική, Χορό, και διδάσκετε Θεατρική Έκφραση. Στο χώρο της Τέχνης έχετε διαγράψει μια λαμπρή πορεία…  Πολυτάλαντη προσωπικότητα, κυρία Αποστόλου… Τελικά, τι σας συγκινεί περισσότερο στη δουλειά σας; «Αγαπώ τη δουλειά μου. Το θέατρο εννοώ, σ’ αυτό κυρίως είμαι επικεντρωμένη. Είναι ένας τρόπος να πω πράγματα, να τα επικοινωνήσω με την ψυχή μου. Με συγκινεί η διαρκής αναζήτηση, ο πειραματισμός, η επαφή με τον ανθρώπινο ψυχισμό, οι συναντήσεις με ανθρώπους. Η δυνατότητα να με επεξεργάζομαι, να με ανακαλύπτω και να μοιράζομαι την εμπειρία αυτή, κρατώντας  ζωντανή την αίσθηση του παιχνιδιού και ζώντας τη στιγμή»

Φέτος συμμετείχατε σ’ ένα  από τα σπουδαιότερα έργα της διεθνούς  δραματουργίας το “Ο Αμπιγιέρ” του Ρόναλντ Χάργουντ, που είναι σχεδόν η βιογραφία του, αφού ο ίδιος ήταν αμπιγιέρ του ηθοποιού Ντόναλντ Γούλφιτ. Μιλήστε μας για το ρόλο σας και το έργο… «Είναι έργο που φωτίζει τα σκοτάδια του φαινομενικά λαμπερού κόσμου της σκηνής, τις αγωνίες, τις σκοτεινές πλευρές, τον κόπο των ανθρώπων που βρίσκονται πάνω στη σκηνή και εκείνων που δουλεύουν έξω από τα φώτα. Στο παρασκήνιο κινείται και η Ματζ, η ηρωίδα που υποδύθηκα. Είναι το άγρυπνο βλέμμα που φροντίζει για τα πάντα. Μια γυναίκα που πίσω από τη μάσκα μιας φαινομενικής ψυχρότητας και σκληράδας κρύβει πόνο, αφοσίωση και βαθιά τρυφερότητα»

Εσάς τι σας συγκίνησε στο έργο αυτό και στο κοινό τι απήχηση είχε, αφού και αθρόα προσέλευση είχε και παράταση πήρε; «Το έργο είναι ιδιαίτερα αναμοχλευτικό για εμάς τους ηθοποιούς. Οι ήρωες βρίσκονται μπροστά στο ερώτημα του ποιος είμαι, τι έχω κάνει μέχρι τώρα. Μέσα από το πρίσμα του πολέμου, που ούτως ή άλλως σε φέρνει αντιμέτωπο με τη ζωή και το θάνατο. Έξω πέφτουν βόμβες και η παράσταση συνεχίζεται… Μια μεγάλη μορφή αντίστασης. Οι θεατές, συνηθισμένοι να βλέπουν μια παράσταση σαν αποτέλεσμα, μπαίνουν στα μυστικά των παρασκηνίων, βλέπουν τη διαδρομή, τις ανθρώπινες σχέσεις. Συγκινούνται από την πραγματική ζωή».

Πόση αλήθεια ξεδιπλώνει ως προς τα τεκταινόμενα στις κουίντες ενός θεάτρου; «Είναι πολύ κοντά στην αλήθεια νομίζω! Συχνά στις κουίντες παίζεται ένα δεύτερο έργο».

Κατά τη διάρκεια ενός έργου υπάρχει ένταση στα παρασκήνια; «Τα έργα τα κάνουν άνθρωποι. Εξαρτάται από το χαρακτήρα, την ποιότητα και τη μεταξύ τους χημεία. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι όποιες συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις μεταποιούνται σε σύμπραξη και κοινωνία».

Η εμπειρία σας όταν υποδυθήκατε τη μητέρα του Μακρυγιάννη στο «Vault», φέτος κι αυτό; «Ήρθα αντιμέτωπη με τις αντιστάσεις μου και τις ξεπέρασα. Μεγάλο κέρδος. Στο μονόλογο είσαι εσύ με τον εαυτό σου. Δυσκολεύτηκα αρχικά, δεν είχα κοινά βιώματα με αυτή τη γυναίκα. Πιάστηκα από τον κραδασμό της ιστορίας για να συνδεθώ πιο βαθιά μαζί της».

Η τέχνη σας, σας άλλαξε σαν άνθρωπο; Και τι είναι αυτό που σας δίδαξε; «Έμαθα να μη φοβάμαι την έκθεση και την αλήθεια. Η κοινωνία και τα καθωσπρέπει σε αλλάζουν. Η Τέχνη σε βοηθάει να επαναπροσδιοριστείς και να είσαι σε επαφή με τον πραγματικό σου εαυτό. Δεν σε καλύπτει, σε αποκαλύπτει. Δεν σε αφήνει σε χλωρό κλαρί»

Στα μαθήματα «Θεατρικής έκφρασης» τι διδάσκετε ακριβώς; «Είναι μαθήματα αυτοβελτίωσης και ενδοσκόπησης. Με ενδιαφέρει η θεραπευτική πλευρά της Τέχνης. Η καθημερινότητα   απομακρύνει τους ανθρώπους από το πνευματικό τους κομμάτι. Μέσα από κείμενα, αυτοσχεδιασμούς ,παιχνίδια ρόλων και ασκήσεις  ανακαλύπτουμε πτυχές μας, ξεκλειδώνουμε συναισθήματα, αποκτούμε καλύτερη σχέση με το σώμα και το πνεύμα μας».

Ηθοποιός γεννιέσαι ή γίνεσαι; «Ο καθένας γεννιέται με ένα ξεχωριστό χάρισμα. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθεί και επιτρέψει στον εαυτό του να το καλλιεργήσει τόσο πιο ευτυχισμένος θα είναι στη ζωή του. Χρειάζεται, όμως, δουλειά και επιμονή. Υπάρχουν άνθρωποι με πολύ λιγότερο ταλέντο, που η θέληση τους οδηγεί σε αξιοθαύμαστα αποτελέσματα, καλύτερα από έναν τεμπέλη ταλαντούχο».

Ποιο ρόλο σας θεωρείται καθο ριστικό στην καριέρα σας; «Ξεχωρίζω τους ρόλους στο “Έβδομο ρούχο” και τη “Φρεναπάτη”, τον πρώτο μου ρόλο ως Δόνια Ροζίτα στους “Φασουλίδες” του Λόρκα, τις “Πόρτες” της Χρύσας Σπηλιώτη και τον τελευταίο μονόλογο “Βασιλική Τριανταφύλλου Αχ Γιάννημ”. Σημαντικοί ρόλοι και συνεργασίες, για διαφορετικούς λόγους. Και σπουδαιότερος ρόλος είναι πάντα ο επόμενος».

Και η Ευγενία πώς είναι σαν χαρακτήρας; «Φαινομενικά χαμηλών τόνων ανήσυχο πνεύμα, με άφθονη εσωτερική φλόγα».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα