Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Η γιορτή του ροδακίνου

Μία φωτογραφία με τις ανθισμένες ροδακινιές της Βέροιας έκανε τον γύρο του κόσμου φέτος τον Μάρτιο. Όπως μας εξηγεί ο πρόεδρος του Τουριστικού Ομίλου Βέροιας Ζήσης Πατσίκας, «δημοσιεύθηκε πρώτα στην βελγική εφημερίδα “Metro” και μετά υπήρξαν 240.000 αναδημοσιεύσεις έως τώρα, χωρίς να μετρήσουμε τις εκατομμύρια αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτυώσεως». Η εικόνα είναι τω όντι συναρπαστική, και για όσους δεν έχουν επισκεφθεί τον κάμπο της Ημαθίας, πρωτόγνωρη. «Πολλοί μάς είπαν ότι τους θυμίζει το Χανάμι, τις ανθισμένες κερασιές της Ιαπωνίας, που συμβολίζουν την έλευση της ανοίξεως, αλλά εμείς δεν του έχουμε δώσει ακόμη όνομα», σχολίαζε ο συνομιλητής μου. Ο Ζήσης μαζί με άλλους νέους της περιοχής επανασυνέστησαν τον Τουριστικό Όμιλο, που είχε έντονη δραστηριότητα την δεκαετία του ’60, αλλά δεν κατάφερε να διατηρηθεί στην ζωή. Λόγοι πολιτικοί και οικονομικοί μετέτρεψαν την επωνομαζόμενη τότε «Καλιφόρνια της Ελλάδος» σε ένα φάντασμα του εαυτού της, με τις επιδοτήσεις της Ε.Ο.Κ. και τις χωματερές να αποθαρρύνουν τους διοργανωτές των παλαιότερων εορτών παραγωγής. Παρ’ όλα αυτά, ικανός αριθμός καλλιεργητών δεν ξερίζωσε τις ροδακινιές του για να φυτέψει στην θέση τους άλλα, πιο προσοδοφόρα, οπωροφόρα δένδρα ή για να τοποθετήσει φωτοβολταϊκά συστήματα, και το αποτέλεσμα της εμμονής τους αναπαριστάται στην φωτογραφία που εικονογραφεί το σημερινό άρθρο. Επιπροσθέτως, οι ανοικτόμυαλοι συντελεστές του Τ.Ο.Β. αντελήφθησαν ότι αυτός ο πρωτογενής θησαυρός δύναται να αποτελέσει το έναυσμα ώστε να βγει από την αφάνεια η ξεχασμένη και παραγκωνισμένη πατρίδα τους.

Έχω ένα όνειρο

Σ υζητάμε με τον δήμαρχο Βεροίας, προηγούμενο και επόμενο, Κώστα Βοργιατζίδη, για τις περαιτέρω ενέργειες που θα ενισχύσουν το Φεστιβάλ Ροδακίνου. «Ονειρεύομαι», του αναφέρω, «πινακίδες στις εισόδους της πόλεως με την επιγραφή “Καλώς ήλθατε στην πρωτεύουσα του ροδακίνου”. Ονειρεύομαι μία πόλη όπου κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ τα εστιατόρια θα προσφέρουν συνταγές με ροδάκινα και τα μπαρ κοκταίηλ με βάση το ίδιο φρούτο. Γιατί να πίνουμε βότκα με πορτοκάλι και όχι βότκα με ροδάκινο; Γιατί να προτιμούμε σορμπέ λεμόνι και όχι σορμπέ ροδάκινο; Τέλος, ονειρεύομαι την Λεωφόρο Ανοίξεως με πάγκους παραγωγών και μεταποιητών του θησαυρού της Ημαθίας». Ο δήμαρχος με ενημερώνει ότι φιλοξενεί αυτές τις ημέρες, την δήμαρχο της Απαγορευμένης Πόλεως του Πεκίνου και ετοιμάζονται να υπογράψουν ένα σύμφωνο συνεργασίας που θα περιλαμβάνει εμπορικές και πολιτιστικές συναλλαγές. Στα τέλη Ιουνίου, θα επισκεφθούν την περιοχή κρατικά στελέχη από συναρμόδια υπουργεία, οι οποίοι θα επιθεωρήσουν χωράφια και συνεταιρισμούς, με απώτερο σκοπό, πάλι εμπορικές συμφωνίες. Η Κίνα μαθαίνω ότι εκτός από πατρίδα του ροδακίνου, είναι η Νο1 παραγωγός χώρα παγκοσμίως, αλλά η ελληνική τεχνογνωσία θεωρείται τόσο προηγμένη, ώστε να έρχονται από την άκρη του κόσμου για να την αγοράσουν, εάν δεν μπορούν να την μιμηθούν.

Τα «μηδικά μήλα», όπως ονομάζοντο στην αρχαιότητα τα ροδάκινα, ήλθαν στην Ελλάδα από την Ανατολή, μετά τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Έκτοτε καλλιεργήθηκαν στην Βόρειο Ελλάδα και απετέλεσαν έναν από τους βασικούς μοχλούς αναπτύξεως του Νομού Ημαθίας, ο οποίος σήμερα παράγει το 1/3 της ελληνικής παραγωγής.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα