Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Δεν θέλει να ανοίξει μέτωπο με τον Ιερώνυμο

Η μισθοδοσία του Κλήρου και η εκκλησιαστική περιουσία είναι δύο κομβικά σημεία στην εξέλιξη του διαλόγου κυβέρνησης και ιεραρχίας για την αναθεώρηση άρθρων του Συντάγματος που αφορούν στη σχέση κράτους – Εκκλησίας. Για την Εκκλησία το θέμα της μισθοδοσίας των κληρικών θεωρείται «κόκκινη γραμμή». Σύμφωνα με πληροφορίες της «ΒτΚ», η Εκκλησία θα συμμετείχε σε έναν ενδελεχή, σοβαρό και μακροπρόθεσμο, ευρείας κοινωνικής και πολιτικής αποδοχής, διάλογο για την απαγκίστρωση της μισθοδοσίας του Κλήρου ως απλώς μισθοδοσίας του Δημοσίου, μόνον σε συνάρτηση αυτού με τα εκκρεμή ζητήματα της εκκλησιαστικής περιουσίας και της αναποζημίωτης απαλλοτριώσεως αυτής. Δηλαδή να υπάρξει συμμετοχή της Εκκλησίας στη δαπάνη της μισθοδοσίας μέσα από ένα χρονοδιάγραμμα απόδοσης, αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας και επίτευξης συγκεκριμένων οικονομικών στόχων. Σχηματικά και πρόχειρα μας επεσήμανε γέρων ιεράρχης: «Να μας δώσουν ό,τι μας πήραν το 1952 και σε αντάλλαγμα δεσμεύτηκαν για την μισθοδοσία από το Δημόσιο, να μας αποδεσμεύσουν τα ακίνητα και ό,τι χωραφάκι έχει δεσμευτεί από δήμους και Δημόσιο, και ας μας αφήσουν ησύχους»… Σήμερα εξάλλου, λόγω της δημοσιονομικής εποπτείας και του νόμου 3833/2010, που έχει θεσπίσει αναλογία 1 προς 5 αποχωρήσεις/διορισμοί με έξοδα του κράτους, έχει επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργικότητα πολλών Μητροπόλεων. Στην πράξη έχουν περιορισθεί οι χειροτονίες κληρικών, λόγω του παραπάνω περιορισμού της ανάληψης της μισθοδοσίας από το κράτος. Επιπλέον, όσοι νέοι κληρικοί χειροτονούνται, παραμένουν χωρίς μισθό από το Δημόσιο και, εάν έχουν, εξακολουθούν το επάγγελμα που είχαν πριν τη χειροτονία τους για να ζήσουν, είτε λαμβάνουν κάποιο συμβολικό επίδομα από Ταμεία Αλληλοβοηθείας κληρικών, σε όσες Μητροπόλεις έχουν συσταθεί τέτοια Ταμεία (μόνον σε 3-4 από τις 82 Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος). Ποιους πληρώνει το Δημόσιο Σήμερα μισθοδοτούνται από το Δημόσιο περίπου 10.200 ιερείς (πρεσβύτεροι, διάκονοι, ιεροκήρυκες) και 100 αρχιερείς (επαρχιούχοι μητροπολίτες, τιτουλάριοι μητροπολίτες, βοηθοί επίσκοποι και σχολάζοντες μητροπολίτες) που ανήκουν σε 82 Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος («Παλαιές» και «Νέες Χώρες»), στην Αρχιεπισκοπή Κρήτης, σε 8 Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κρήτης και σε 5 Μητροπόλεις της Δωδεκανήσου. Επίσης, υπάρχουν και εκκλησιαστικοί υπάλληλοι (υφίστανται 300 οργανικές θέσεις ιεροκηρύκων και περίπου 380 θέσεις λαϊκών υπαλλήλων Μητροπόλεων, των οποίων δεν είναι όλες οι θέσεις καλυμμένες, ωστόσο μισθοδοτούνται από το Δημόσιο. Το κόστος του κρατικού προϋπολογισμού (μισθοδοσία και ασφαλιστικές εισφορές) για το σύνολο προσεγγίζει τα 200 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, λειτουργούν πολλά εκκλησιαστικά ιδρύματα με τη μορφή των ΝΠΔΔ. Είναι ένα πραγματικά δαιδαλώδες σύστημα ιδρυμάτων, εταιριών, κυρίως με φιλανθρωπικό έργο, οι υπάλληλοι των οποίων μισθοδοτούνται ως δημόσιοι υπάλληλοι. Εάν στον διαχωρισμό περιλαμβάνεται και η μετατροπή των ιδρυμάτων αυτών από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ, τότε το «κόστος» όχι μόνο ανεβαίνει για την Εκκλησία, αλλά καθίσταται αδύνατο. Η εκκλησιαστική περιουσία και η αξιοποίησή της Επισημαίνεται ότι σε μια ενδεχόμενη τέτοια προοπτική η Εκκλησία αναμένεται να ζητήσει την ακύρωση του νόμου του 2013 επί κυβερνήσεως Σαμαρά, όταν είχε συσταθεί δια νόμου η Εταιρία Αξιοποίησης Περιουσίας με συμμετοχή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Πολιτείας σε ποσοστό 50-50. Σε αυτήν την περίπτωση η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών θα αξιοποιούσε τα χρήματα που θα προέκυπταν από την αξιοποίηση των περιουσιακών της στοιχείων για το φιλανθρωπικό της έργο. Με τον διακανονισμό εκείνο, όμως, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσει να σηκώσει το βάρος της μισθοδοσίας. Ως προς τη σύνθεση της ακίνητης περιουσίας ειδικά της Εκκλησίας της Ελλάδος (η «Εκκλησία της Ελλάδος» ως κεντρικό Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, οι Μητροπόλεις, μονές, ενορίες, ιδρύματα κ.λπ.) υφίστανται δύο κατηγορίες: 1. Εμπράγματη ιδιοκτησία, μη νομικά καταγεγραμμένη ή μη εντοπισμένη τοπογραφικά, με μεγάλα τμήματά της καταπατημένα από μακρού χρόνου, διεκδικούμενα από κοινού από δήμους, συλλόγους, συνεταιρισμούς αλλά και ιδιώτες, και 2. τραπεζικές μετοχές, δυστυχώς εξανεμισμένης αξίας και απόδοσης πλέον, ήδη από το 2008, λόγω της νομοθετικής απαγόρευσης λήψης μερίσματος και μετά τις αραιώσεις των συμμετοχών λόγω διαδοχικών αυξήσεων κεφαλαίου, και πλέον λόγω της αναγκαστικής ανταλλαγής μετοχών – ανακεφαλαιοποίησης τραπεζών.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση