Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Η σύναξις των καλοντυμένων

Παρακολουθώ με προσοχή εντομολόγου το dress code των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και των υπουργών της κυβερνήσεως κατά την διάρκεια των δημοσίων εμφανίσεών τους, και οφείλω να ομολογήσω ότι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, η εικόνα τους συνάδει με την ευπρέπεια και το κύρος της θέσεώς τους. Μετά από ακριβώς τεσσεράμιση έτη αλλοπρόσαλλων looks, η τάξις επανήλθε, όχι -φευ!- πλήρως. Κάτι σταυροπόδια στην συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδος από βουλευτές που θεωρούν ότι βρίσκονται σε καφενέ, και κάτι γυναικεία παντελόνια, έστω και κομψά, στις ορκωμοσίες, θύμιζαν άλλες εποχές, που όλοι θέλουμε να λησμονήσουμε. Το παράδειγμα, βεβαίως, δίνεται από την κορυφή, και πιο συγκεκριμένα από τον πρωθυπουργό, διότι, όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, «το τε γαρ μιμείσθαι σύμφυτον τοις ανθρώποις». Παραλλήλως, είναι εντυπωσιακή η ενδυματολογική μετάλλαξις του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος χάρις εις την τέχνη του ενδυματοποιού του έχει βελτιώσει κατά πολύ την εμφάνισή του, έστω και χωρίς γραβάτα. Στο κατόπι ακολουθούν και άλλα στελέχη του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως ο Δημήτριος Τζανακόπουλος, ο Αλέξης Χαρίτσης, η Έφη Αχτσιόγλου ή η Κατερίνα Νοτοπούλου, που ανέτως θα χαρακτηρίζοντο κομψευόμενοι. Θα ήτο παράλειψις εις την ανωτέρω κατηγορία να μην αναφερθεί το όνομα του πρώην υπουργού Εξωτερικών Γεωργίου Κατρούγκαλου, με τις περίφημες pochettes του, κατ’ ευθείαν εκ Παρισίων.

Η παλινόρθωσις της γραβάτας

Τ ο «κακό», εάν μου επιτραπεί η έκφρασις, ξεκίνησε το 1974, όταν ο επανακάμψας από το εξωτερικό αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ανδρέας Παπανδρέου επέβαλε το ζιβάγκο ως επίσημο ένδυμα του Κινήματός του. Όταν, βεβαίως, εξελέγη πρωθυπουργός, ο «καλύτερός» του φίλος, όπως συμβαίνει με κάθε gentleman, έγινε ο ράφτης του. Το ίδιο συνέβη, ως διά μαγείας, και με τους άλλους σοσιαλιστές ηγέτες της Ευρώπης που είχαν ανέλθει εκείνη την περίοδο στην εξουσία. Ποιος έχει ξεχάσει τον Μιττεράν με τις τραγιάσκες και τα ζιβάγκο πριν από τον Μάϊο του 1981 και ποιος τον καλοντυμένο με ραμμένα κοστούμια πρόεδρο της Γαλλίας μετά; Και ενώ οι αρχηγοί, αντιλαμβανόμενοι τον συμβολισμό της ευπρεπούς ενδύσεως για το κύρος της θέσεώς τους, υιοθετούσαν το αστικό πρότυπο, οι πάσης φύσεως «προοδευτικοί» έκαναν την επανάστασή τους κατά της γραβάτας. Ο ιός εμόλυνε, εκτός από τα αριστερά ή αριστερίζοντα κόμματα, και τον λεγόμενο αστικό χώρο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωσις βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο οποίος απετόλμησε να εμφανισθεί στα έδρανα δίχως λαιμοδέτη. Λίγα λεπτά αργότερα, εκαλείτο στο Γραφείο του τότε προέδρου της Βουλής Αθανασίου Τσαλδάρη, ο οποίος του πρότεινε να διαλέξει ανάμεσα σε δύο γραβάτες, χωρίς περαιτέρω σχόλια. Η τελευταία προσπάθεια δια να μπει μία τάξις στο εν λόγω θέμα, κατεβλήθη επί πρωθυπουργίας Αντωνίου Σαμαρά και προεδρίας Ευαγγέλου Μεϊμαράκη. Τότε απευθύνθηκαν παραινέσεις στους γραμματείς των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, ούτως ώστε να «ορμηνέψουν» τους βουλευτές να αποφεύγουν, μεταξύ άλλων, «τα σκισμένα τζηνς, τα κοντομάνικα μπλουζάκια και τα προκλητικά συνολάκια». Και ύστερα ήλθε ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., με τα λαχούρια, τους ανοικτούς σκεμπέδες και τα χέρια στις τσέπες. Αλλά όλα αυτά ανήκουν εις τo παρελθόν.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα