Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

«Θέλουμε το… μεγάλο Ολυμπιακό μετάλλιο»

Τ ι εννοείτε ότι δεν γνωρίζετε κωπηλασία; Τόσα μετάλλια τα τελευταία χρόνια έχουμε κατακτήσει στο υψηλότερο επίπεδο, δεν σας είναι αρκετά; Εάν όχι, ήρθαν, λοιπόν, τώρα και τα κορίτσια μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων να ανεβάσουν την Ελλάδα στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου στο Μπουένος Άιρες και να μας θυμίσουν ότι αυτή η χώρα των ελάχιστων προϋποθέσεων, των ανύπαρκτων προϋπολογισμών και της απούσας Πολιτείας διαθέτει αθλητές και αθλήτριες με ανυπολόγιστο τσαγανό! Τέτοιες είναι η Χριστίνα Μπούρμπου και η Μαρία Κυρίδου του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης, που επέστρεψαν στην Ελλάδα με το χρυσό μετάλλιο από την Αργεντινή στη δίκωπο άνευ πηδαλιούχου. «Στην Ελλάδα οι αθλητές κάνουν τη διαφορά, και ας είμαστε μικρή χώρα, που ούτε καν κάποιοι μας ξέρουν! Έχουμε κίνητρο επειδή όλοι θέλουμε να ακούγεται ο εθνικός μας ύμνος. Υπάρχουν μειονεκτήματα, όμως μας δένει η εθνική υπερηφάνεια, για αυτό είμαστε ενωμένοι», λέει στη «ΒτΚ» η Χριστίνα Μπούρμπου. Υπάρχει, βέβαια, η δική τους συνταγή, την οποία αποκαλύπτει η Μαρία Κυρίδου: «Έχουμε εμπιστοσύνη η μία στην άλλη και ξέραμε και οι δύο τι θέλαμε. Η κωπηλασία είναι ατομικό άθλημα, άλλα στα πληρώματα μετράει πάνω απ’ όλα η εμπιστοσύνη. Πρέπει να ξέρεις ότι σε ακολουθεί ο άλλος σε όλα». Οι δυσκολίες που κρύβει ο αθλητισμός δεν είναι φανερές στη διάρκεια των αγώνων. «Όταν πήγαμε στο Μπουένος Άιρες ξέραμε μόνο τα μέλη της αποστολής της κωπηλασίας. Κανέναν άλλο! Τις πρώτες ημέρες οι πιο κλειστοί ήμασταν οι κωπηλάτες. Στη συνέχεια γνωριστήκαμε και δεθήκαμε πολύ με τα άλλα παιδιά. Φτάσαμε να κλαίμε μαζί, ήταν πάρα πολύ όμορφα», εξηγεί η Χριστίνα, με τη Μαρία να επισημαίνει μία ακόμη σημαντική παράμετρο: «Η αλήθεια είναι πως μας βοήθησαν οι προπονητές του ομίλου, οι οποίοι πίστεψαν σ’ εμάς. Εμείς οι ίδιες δεν ήμασταν σίγουρες. Λέγαμε όχι, αλλά μας πίεσαν ότι μπορούμε». Σε μία συγκλονιστική κούρσα που κρίθηκε στη γραμμή του τερματισμού απέδειξαν πως καμία από τις δύο δεν το βάζει εύκολα κάτω. «Το πιστεύαμε! Πριν φύγουμε είχαμε θέσει ως στόχο το χρυσό μετάλλιο, όταν όμως φτάσαμε εκεί αντιμετωπίσαμε προβλήματα. Όσο περνούσε ο καιρός εγκλιματιζόμασταν, αλλά την ημέρα του τελικού είχε κύμα και ανησυχούσαμε. Ένα ακόμη πρόβλημα ήταν πως είχαμε μόνο 25 λεπτά από τον ημιτελικό έως τον τελικό. Πιο πολύ μας εμπόδισε ότι μας έδωσαν άλλες βάρκες, που δεν μας βόλευαν», διευκρινίζει η Χριστίνα. Τον περασμένο Μάιο πήραν μέρος στον πρώτο τους διεθνή αγώνα, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων, και νίκησαν! Τα χρυσά κορίτσια της κωπηλασίας μετρούν ελάχιστο καιρό μαζί, ωστόσο ήδη οι επιτυχίες τους είναι μεγάλες. Η Χριστίνα είναι αποκαλυπτική: «Αρχίσαμε μόλις ένα χρόνο πριν. Στην αρχή δεν τα πηγαίναμε πολύ καλά, μαλώναμε, δεν μας βόλευε και η βάρκα. Κάτσαμε, όμω,ς κάτω και είπαμε πως θέλουμε να πάμε όσο πιο καλά μπορούμε, δουλέψαμε πολύ σκληρά και αποκτήσαμε χημεία, στο τέλος γίναμε και φίλες». Προέρχονται από οικογένειες της κωπηλασίας! Αμφότερες έχουν αδελφές που ασχολούνται με το άθλημα, την Ελίζα Μπούρμπου και την Ανέττα Κυρίδου. «Εγώ πριν την αδελφή μου ασχολήθηκα, καθώς ο πατέρας μου ήταν πρωταθλητής. Όταν με πρωτοπήγε στο κωπηλατοδρόμιο δεν μου άρεσε καθόλου. Μετά την πρώτη μου φορά πονούσα παντού, είχα πιαστεί. Δεν ξέρω, όμως, τελικά, κάτι μου άρεσε, και μετά από μία εβδομάδα ξαναπήγα. Για εμένα παίζει σημαντικό ρόλο ότι είναι άθλημα με νερό». Είναι ένα δίδυμο το οποίο στηρίζεται κυρίως στην τεχνική και την ταχύτητα, όχι στη δύναμη. Η Χριστίνα εξηγεί: «Ισχύει, διότι για την κωπηλασία εγώ είμαι κοντή. Μόλις 1,75. Άλλες ξεπερνούν το 1,80, επομένως ακολουθώ την τεχνική, επιλέγοντας τη σωστή κίνηση». Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ένα εντυπωσιακό πεντάμηνο για το δίδυμο, το οποίο σε αυτό το διάστημα κατέκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις που συμμετείχε. Ο καλύτερος επίλογος, πρώτα από τη Χριστίνα: «Η αλήθεια είναι πως σκεφτόμαστε τους Ολυμπιακούς στο Τόκιο, όμως είναι πολύ δύσκολο, δεν ξέρουμε εάν θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί. Διότι τα ζευγάρια καμία φορά οι προπονητές τα αλλάζουν». Η Μαρία είναι συγκεκριμένη: «Από πολύ μικρή είχα πει στον κ. Χρυσόπουλο, τον προπονητή του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης, ότι θέλω Ολυμπιακό μετάλλιο! Με στήριξε όλα τα χρόνια και τα κατάφερα. Εννοείται ότι είναι πολύ δύσκολο να προκριθούμε στο Τόκιο, είμαστε μικρές. Οι περισσότερες της ηλικίας μας είναι για το 2024. Θέλουμε όμως και οι δύο! Κι ας πρέπει να πάμε στο Παγκόσμιο το επόμενο καλοκαίρι και να ανταγωνιστούμε αθλήτριες 25 χρόνων. Πρέπει να το κάνουμε τώρα…».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση