Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα



Ισχυρή αυτοδυναμία της Ν.Δ. ή ακυβερνησία!
– του Γιάννη Λοβέρδου

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς στις ευρωεκλογές είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί. Και η πρωτοπορία με μεγάλη διαφορά της Ν.Δ. είναι αδιαμφισβήτητη. Τώρα, το δίλημμα των βουλευτικών εκλογών, που θα πραγματοποιηθούν στις 7 Ιουλίου, είναι αν θα κατορθώσει η Ν.Δ. να πετύχει ή όχι την αυτοδυναμία. Επισημαίνεται ότι με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, που προσφέρει μπόνους 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, μόνον αυτό μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Είτε αυτοδύναμα είτε με τη συνεργασία μικρότερων κομμάτων. Αν, όμως, δεν γίνει κατορθωτός ο σχηματισμός κυβέρνησης, τότε πηγαίνουμε σε νέες εκλογές μέσα στο κατακαλόκαιρο, με την απλή αναλογική, που ισχύει για τις μεθεπόμενες βουλευτικές εκλογές, σύμφωνα με την τροποποίηση του εκλογικού νόμου που είχε επιβάλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ παλαιότερα. Σε αυτή την περίπτωση, καθίσταται σαφές ότι δεν θα υπάρχει δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης από ένα και μόνο κόμμα και θα χρειασθεί να γίνουν ευρείες συνεργασίες, στην πραγματικότητα συναλλαγές, μεταξύ πολλών κομμάτων σε μια χώρα, που δεν διαθέτει την πολιτική κουλτούρα συνεργασιών. Οδηγώντας, το πιθανότερο, σε τερατογενέσεις ή σε πλήρη ακυβερνησία. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι σοβαροί πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η αυτοδυναμία της Ν.Δ. είναι μονόδρομος για να μην υπάρξουν δυσάρεστες καταστάσεις σε μια εποχή που η αξιοπιστία αλλά και η δημοσιονομική και οικονομική κατάσταση της χώρας βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση. Και η ακυβερνησία, ιδίως υπό τις παρούσες συνθήκες, θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα στο χάος. Η κατάσταση αυτή, μάλιστα, επιδεινώθηκε εξαιρετικά μετά την απόφαση της προέδρου του ΚΙΝ.ΑΛ. Φώφης Γεννηματά να αλλάξει άρδην πολιτική κατεύθυνση. Μετά την εκδίωξη του Βαγγέλη Βενιζέλου, που τον θεωρούν στην ηγεσία του κόμματος αυτού ως «φιλοδεξιό βαρίδι», και τη δήλωση της κ. Γεννηματά ότι το ΚΙΝ.ΑΛ. φιλοδοξεί να καταστεί ως το «ανάχωμα στην κυριαρχία της Δεξιάς», κατέστη προφανές ότι έκλεισε οριστικά (;) τις πόρτες στο ενδεχόμενο μετεκλογικής της συνεργασίας με τη Ν.Δ. Κάτι, που υπό τις παρούσες συνθήκες εμποδίζει οποιεσδήποτε μετεκλογικές συνεργασίες της Ν.Δ. για το σχηματισμό κυβέρνησης, εφόσον δεν είναι αυτοδύναμη. Γιατί με ποιον άλλον θα μπορούσε να συνεργαστεί; Με τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε μία στο εκατομμύριο. Αυτό δεν θα ήταν, υπό τις παρούσες συνθήκες, κυβέρνηση ικανή να κυβερνήσει τη χώρα, αλλά μάλλον μια τερατογένεση, που ούτε η Πειραιώς ούτε η Κουμουνδούρου επιθυμούν. Με άλλα μικρότερα κόμματα είναι εντελώς αδύνατον. Ούτε φυσικά με το ΚΚΕ ούτε με τη Χρυσή Αυγή. Η Ν.Δ. δεν θα μπορούσε, βεβαίως, να συνεργαστεί ούτε με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου ούτε με τη Μέρα 25 του Γιάννη Βαρουφάκη, εφόσον φυσικά αυτά τα δύο κόμματα κατορθώσουν να υπερβούν το 3% και να συμμετάσχουν στην κατανομή εδρών. Άρα, είτε η Ν.Δ. θα καταστεί αυτοδύναμη στις εκλογές της 7ης Ιουλίου είτε δεν θα σχηματίζεται κυβέρνηση και θα υποχρεωθούμε σε νέες εκλογές μέχρι τον Σεπτέμβριο με την (καταστροφική ιδίως υπό τις παρούσες συνθήκες) απλή αναλογική. Η προοπτική αυτή ήδη τρομάζει πολλούς και εντός και εκτός Ελλάδας. Γι’ αυτό η στρατηγική του Κυριάκου είναι να πείσει τους νουνεχείς Έλληνες ψηφοφόρους ότι η αυτοδυναμία της Ν.Δ. είναι μονόδρομος, ότι η ψήφος σε μικρά κόμματα είναι μια πολυτέλεια που δεν διαθέτει η χώρα, και ότι το κόμμα του αποτελεί τη μόνη λύση για την αξιόπιστη διακυβέρνηση της πατρίδας μας.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα