Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Καθαρή δεν είναι η «έξοδος», καθαρό είναι το παραμύθι!

Εάν το ΔΝΤ δεν μπει ξεκάθαρα στο ελληνικό πρόγραμμα, η χώρα δεν βγαίνει… καθαρά στις αγορές.
Ακούγεται αντιφατικό, αλλά πρόκειται για την απόλυτη αντίφαση, που δείχνει ότι για το δανειολήπτη η συνταγή (μέτρα και πλεονάσματα) είναι υποχρεωτική, και για το δανειστή το μενού (Χρέος) προαιρετικό. Συγκεκριμένα: η κυβέρνηση σχεδιάζει μια «καθαρή έξοδο» τον Αύγουστο. Αυτό, εάν επιτύχει, σημαίνει ότι η χώρα εις το εξής θα βγαίνει στις αγορές προκειμένου να δανείζεται. Και γιατί χρειάζεται να δανειζόμαστε ακόμη ενόσω η χώρα παρουσιάζει τόσο μεγάλα, θηριώδη θα έλεγε κανείς, πλεονάσματα; Μα, τα πλεονάσματα (3,5% του ΑΕΠ ή κοντά στα 7 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση) θα κατευθύνονται για την πληρωμή των τόκων (340 δισ. συνολικού Χρέους επί επιτόκιο γύρω στο 2%). Για τα λήγοντα ομόλογα (χρεολύσια) πρέπει να απευθυνθούμε στις αγορές (σ.σ.: σκεφτείτε εδώ τι θα συμβεί όταν όλο το Χρέος των 340 δισ. «γυρίσει» στις αγορές με επιτόκιο όχι 5%, αλλά απλώς 4%. Τότε η χώρα θα χρειάζεται κοντά στα 14 δισ. ετησίως μόνο για τόκους. Δηλαδή πλεόνασμα 7% του ΑΕΠ και όχι το υψηλό σημερινό του 3,5% που συμφώνησε –κακώς– η κυβέρνηση. Γι’ αυτό και απαιτείται η άμεση και δραστική μείωση του Χρέους).
Αλλά εάν οι Γερμανοί δεν συμφωνήσουν στη ρύθμιση του Χρέους, αφενός δεν θα μας δανείζουν οι αγορές (με το απλό επιχείρημα «μα, εσείς στην Ελλάδα δεν μπορείτε –και λογικό– να μαζέψετε φόρους για τους τόκους των 7 δισ. το χρόνο, θα βρείτε και επιπλέον για πρόσθετο δανεισμό»;), και αφετέρου με αυτό το Χρέος το ΔΝΤ δεν μπαίνει στο ελληνικό πρόγραμμα (Μνημόνιο).
Και ως προς τη συμμετοχή του ΔΝΤ μπορεί κάποιος να πει δήθεν αδιάφορα: «Και λοιπόν;» (το είπε και ο πρωθυπουργός, αλλά δεν λέει την αλήθεια…). Γιατί εάν δεν μπει το Ταμείο στο ελληνικό πρόγραμμα, θα πρέπει να εξηγήσει τη στάση του. Τότε θα βγάλει μια έκθεση και θα λέει ότι «το ελληνικό Χρέος είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο». Αυτό είναι το χειρότερο σήμα προς τις (αποκαλούμενες) «αγορές». Ουδείς πρόκειται να δανείσει την Ελλάδα, και τα επιτόκια (spread κ.ά.) θα πάνε στα ύψη.
Άρα, «παρακαλάμε» να μείνει το ΔΝΤ στην Ελλάδα σαν επιτηρητής, σαν το χειρότερο εφιάλτη κάθε χώρας που θέλει να ασκήσει ελεύθερα εθνικές πολιτικές. Και αυτό, απλώς για να δανειζόμαστε με κάπως υποφερτά επιτόκια για να πληρώνουμε τους δανειστές…
Πρόκειται για την απόλυτη τρέλα. Γι’ αυτό και τόσο ο υπερδανεισμός της χώρας σε περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων (είσοδος στο ευρώ) όσο και οι διακηρύξεις τώρα, ότι βγαίνουμε «καθαρά» από τα Μνημόνια, ενώ ετοιμάζονται νέα δεσμά, οδηγούν σε αποικιοποίηση της χώρας.
Γι’ αυτό απαιτείται εθνική λύση στο Χρέος και η διαμόρφωση ενός αναπτυξιακού σχεδίου (με έμφαση στον πρωτογενή – αγροτικό τομέα όπου έχουμε τεράστια συγκριτικά πλεονεκτήματα). Γιατί μόνο όταν έχουμε απασχόληση και εξαγωγές μπορούμε ευχερέστερα να στηρίξουμε τα έσοδα (δημόσια οικονομικά), και γιατί τα Χρέη των κρατών δεν πληρώνονται (όπως πάνε να επιβάλουν εδώ οι δανειστές). Απλώς εξυπηρετούνται! Και το ελληνικό Χρέος θα εξυπηρετηθεί ευχερέστερα (μικρότερα επιτόκια) όταν μεγαλώσει το εθνικό προϊόν (ΑΕΠ). Όσο μεγαλώνει ο παρονομαστής (ΑΕΠ) τόσο μικραίνει το κλάσμα (ο λόγος Χρέος προς ΑΕΠ).

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα