Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Κωνσταντίνα Μιχαήλ: «Η αγάπη για την Υποκριτική ελλόχευε μέσα μου»

Από δροσερό κορίτσι εξελίχθηκε σε μια γοητευτική γυναίκα. Στην πανέμορφη Ρόδο γεννήθηκε, στις 20 Ιουλίου, έξυπνη, ανεξάρτητη και ακομπλεξάριστη κοπέλα. Από τις έντονες παρουσίες στα καλλιτεχνικά δρώμενα, δίνει « ζωή» σε ό,τι ρόλο κι αν ερμηνεύσει, λατρεύει τα βιβλία και την αδελφή της, είναι αγαπητή, χαμηλών τόνων και πασίγνωστή έγινε μέσα από το πολύ επιτυχημένο σήριαλ «Love Sorry» που άφησε εποχή. Βέβαια, από τότε έχει συμμετάσχει και σε άλλες δημοφιλείς σειρές της τηλεόρασης, και σε θεατρικά. Στη μεγάλη πυρκαγιά το καλοκαίρι, βοήθησε σαν εθελόντρια στο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Μάκρης, για τους πληγέντες. Δεν πέρασε στο Αρχαιολογικό Αθηνών και η δεύτερη επιλογή της ήταν η Θεολογία. Στον ενδιάμεσο χρόνο άναψε το φως της υποκριτικής τέχνης, παράτησε το Πανεπιστήμιο, ακολούθησε την Υποκριτική, όμως φαίνεται ότι σιγόκαιγε μέσα της η φλόγα για τη Θεολογία κι έτσι αποφάσισε και πήρε το πτυχίο της πολλά χρόνια μετά. Κι έχει σκοπό να πάρει και άλλα πτυχία! Την εποχή αυτή, πρωταγωνιστεί με την ομάδα ΑΝΙΜΑ, και, σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘε Ρούμελης, στο «Σύγχρονο Θέατρο», κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο έργο του Άγγελου Τερζάκη «Γαμήλιο Εμβατήριο». Υποδεχόμαστε τη μοναδική Κωνσταντίνα Μιχαήλ.

Κυρία Μιχαήλ, είστε μια πολύ λαμπερή καλλιτεχνική παρουσία με μπρίο και έχετε δοκιμαστεί σε διαφορετικούς ρόλους, ακόμη και στο δύσκολο μονόλογο υποδυόμενη τη Σεβάς Χανούμ. Ως μαθήτρια, μετά φοιτήτρια, πώς ήσασταν;

«Ως μαθήτρια ήμουν αθόρυβη, συνεπής, διαβαστερή και πειθαρχημένη σχετικά. Και λέω σχετικά, γιατί η αντίδραση στο περιβάλλον μου ήρθε φουριόζα με την εφηβεία μου, που ήταν καταλυτική για την εξέλιξή μου ως άνθρωπος και κατ’ επέκταση ως φοιτήτρια, αρχικά της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και κατόπιν της Δραματικής Σχολής Αθηνών. Ήταν καταλυτική, γιατί έσπασε η καταπίεση της ταμπέλας του «καλού κοριτσιού» και ήρθε η άγρια χαρά της προσωπικής επιλογής στα θέματα που με αφορούσαν!».

Έχετε και δίδυμη αδελφή. Πώς είναι η σχέση σας; Λένε ότι αν συμβαίνει κάτι σε ένα από τα δίδυμα το καταλαβαίνει το άλλο. Ισχύει και με εσάς;

«(Γέλια) Γελάω, γιατί οι πιο πολλοί δημοσιογράφοι βλέποντάς μας με την αδελφή μου στις πρεμιέρες και στα κοσμικά, το πόσο μοιάζουμε, νομίζετε ότι είμαστε δίδυμες! Είμαι μεγαλύτερη 3 χρόνια, και έχουμε τόσο αγαπημένη σχέση και υπόδειγμα οικογενειακής σύνδεσης μεταξύ μας που θα έλεγε κανείς ότι λειτουργούμε και σα δίδυμες! Όταν χαίρεται χαίρομαι, όταν πονάει πονάω, και ούτω καθ’ εξής! Καμιά φορά η σύνδεσή μας είναι τόσο μεγάλη που όταν πονάει εκείνη θα προτιμούσα να πονάω εγώ και όχι εκείνη, και το αντίστροφο!».

Ως χαρακτήρες μοιάζετε;

«Ως χαρακτήρες μοιάζουμε στη βάση μας, δηλαδή έχουμε τις ίδιες αρχές και τον συναισθηματικό κόσμο αλλά διαφέρουμε στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο γύρω μας. Θα έλεγα, παραδείγματος χάριν, ότι η αδελφή μου, η Δώρα, είναι πιο εσωστρεφής κι εγώ πολύ εξωστρεφής! Η αδελφή μου είναι μια καταπληκτική οικογενειάρχης κι εγώ μια καταπληκτική… εργένισσα!».

Η αγάπη σας για την Υποκριτική πότε άρχισε;

«Η αγάπη για την Υποκριτική, μάλλον ελλόχευε μέσα μου και άρχισε να φανερώνεται μετά τη βασική εκπαίδευσή μου και μόλις είχα περάσει στο πανεπιστήμιο! Έδωσα εξετάσεις στη Δραματική Σχολή στα 23-24, κατόπιν παρότρυνσης της αδελφής μου!».

Ο πρώτος σας επαγγελματικός θρίαμβος ήταν στο σίριαλ «Love Sorry» που σάρωνε σε τηλεθέαση. Πείτε μας, πώς βιώσατε την εμπειρία αυτή; Τι γινόταν στο δρόμο όταν σας συναντούσαν;

«Όσο πηγαίνω με τη θύμηση στα χρόνια εκείνα, γελάω με την ανάγκη όλων μας να δημιουργηθεί αυτός ο κόσμος ο λαμπερός της σόου μπίζνες! Τότε ξεκινούσαν τα κανάλια, οι σειρές, το λάιφ στάιλ, τα σόου! Για να περάσω την πόρτα του στούντιο, ας πούμε του «Bravo Roula», όταν ήμουν καλεσμένη, χρειαζόμασταν κάποιον να μας φυλάει! Ο κόσμος, και κυρίως τα παιδιά, έπεφταν πάνω μου σαν σμήνος!».

Τα συναισθήματά σας μπροστά σε θεατές την πρώτη φορά;

«Εντάξει, για μας που ερχόμαστε ξανά και ξανά σε επαφή με τόσο κόσμο, είτε στο θέατρο είτε στην τηλεόραση, είναι τα κλασικά: άγχος και τρακ σε πρεμιέρες (που είναι συχνότατα), χαρά και ενθουσιασμός όταν αυτό που παράγουμε έχει απήχηση και μεγάλη στεναχώρια όταν μας «βρίζουν» ή οι θεατές μάς «γυρνούν» την πλάτη!».

Σας θαυμάζω, όμως, γιατί δεν τα παρατάτε ποτέ. Πώς αποφασίσατε να πάρετε το πτυχίο σας στη Θεολογία, πριν μερικά χρόνια μόλις; Πόσο εύκολο είναι να ξαναρχίσεις κάτι από εκεί που το άφησες χρόνια πριν; Και το… συμβουλεύετε;

«Εννοείται το συμβουλεύω – ειδικά σε μια εποχή που η γνώση έχει υποκατασταθεί από την εικόνα και το διαδίκτυο! Δεν μ’ ενδιέφερε τόσο αυτή καθεαυτή η γνώση των θεολογικών θεμάτων όσο η άποψή μου και το μυαλό μου να είναι όσο πιο ακονισμένο γίνεται! Δεν ήθελα ποτέ να παραμένω αδαής, κι αγράμματη, κι ανιστόρητη, κ.λπ.! Μου αρέσει η προσωπικότητα στις γυναίκες και θαυμάζω πολύ αυτές που γίνονται μάνες αλλά είναι και σε κορυφαίες θέσεις καριέρας!».

Υπάρχει περίπτωση να ασχοληθείτε με τη Θεολογία στο μέλλον; Ή με κάτι άλλο φιλοσοφικό να πω, μια και σας αρέσει η μελέτη;

«Όχι με την έννοια του εκπαιδευτικού ή έστω του ακαδημαϊκού – αν μπορούσα δηλαδή! Σίγουρα η μελέτη και τα βιβλία σε βάζουν σε δρόμους-έκπληξη, που δεν θα το σκεφτόταν ένας άνθρωπος που κάνει μια συμβατική δουλειά!».

Τη σεζόν αυτή, πρωταγωνιστείτε στο «Γαμήλιο Εμβατήριο» του Άγγελου Τερζάκη. Μιλήστε μας για το έργο και το ρόλο σας…

«Ανεβάζουμε ένα κλασικό έργο με μια μοντέρνα σκοπιά, και αυτό χάρη στη σκηνοθέτριά μας Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη. Είναι ένα έργο που αναφέρεται στη δύσκολη εποχή των αρχών του αιώνα μας σε μια επαρχιακή κωμόπολη, όπου μια φαμίλια που αποτελείται από γυναίκες, γιατί ο πατέρας απεβίωσε, ταλανίζεται από την καταπίεση απηρχαιωμένων αντιλήψεων περί της θέσης της γυναίκας στην κοινωνία και η συντριβή τους από τις πεποιθήσεις αυτές!».

Το έργο γράφτηκε το 1930, έχουν περάσει τόσα χρόνια, έχει αλλάξει η θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία;

«Βεβαίως, τα πράγματα έχουν καλυτερεύσει κατά πολύ για τις γυναίκες σήμερα και στην πατρίδα μας αλλά ακόμα υπάρχουν ριζωμένες πολλές πεποιθήσεις και ταμπού στην κοινωνία μας». Η Κωνσταντίνα πώς είναι σαν χαρακτήρας; Ευαίσθητη -σαν καρκινάκι-, αποφασιστική; Τι φοβάται; Τι δεν αποχωρίζεται;

«Είμαι ένας χαρακτήρας με τα όλα του, εννοώ και τα καλά και τα κακά του, και με προσπάθεια να «μαλακώσουν» τα ελαττώματα και οι υπερβολικές ευαισθησίες και εκρήξεις του θυμικού! Φοβάμαι όπως όλος ο κόσμος, ο πιο πολύς τουλάχιστον, την αρρώστια και την απώλεια».

Με το χρόνο τι συμβόλαιο έχετε κάνει, που όσο περνάει σας κάνει ωραιότερη; Οι φωτογραφίες σας με μαγιό, έκαναν πάταγο.

«Σας ευχαριστώ… όλους για τα καλά σας λόγια!».

Τι αποκομίσατε από την καριέρα σας έως τώρα; Δικαιωθήκατε;

«Δεν υπάρχει θρίαμβος και δικαίωση στην άκρη του δρόμου που παίρνει κανείς! Υπάρχει ένα άλλο δρομάκι που ανοίγεται μπροστά σου, πιο φωτεινό! Κι αυτή είναι η δικαίωση η προσωπική του καθενός».

Με τι μότο πορεύεστε;

«Ψηλά το ωραίο σου κεφάλι!».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα