Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Λόλα Γιαννοπούλου: «Σηµασία έχει να µην τα παρατάς»

Η Λόλα Γιαννοπούλου είναι μουσικός, έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες και με το ισπανικό συγκρότημα «Ojos De Brujo». Τον τελευταίο χρόνο παρουσιάζει μαζί με τους μουσικούς Γ. Λιμάκη, Γ. Παπαγιαννούλη, Δ. Σεβδαλή, Α. Παπασταματάκη τη μουσική παράσταση «Improvisation a la Grecque», παραλλάσσοντας ελληνικά τραγούδια με κύριο στοιχείο τους αυτοσχεδιασμούς και την jazz. Στους ανθρώπους εκτιμά το θάρρος, την εντιμότητα και την αδιάκοπη προσπάθεια, και την απογοητεύουν η απληστία, η δειλία και η έννοια της «κλίκας». Τη διακρίνουν: συνεργασία, ομαδικό πνεύμα και ουσιαστική μελέτη χωρίς φιοριτούρες, που της δίδαξαν οι καθηγητές της, και της αρέσει να γράφει. Δεν αποχωρίζεται από το χέρι της τα βραχιολάκια, που έχουν ιδιαίτερη σημασία για εκείνη. Το νέο της single «Θέλω μονάχα να με θες», σε μουσική Χρίστου Θεοδώρου και στίχους Χρήστου Κανελλόπουλου, που κυκλοφορεί από την MLK σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, είναι ο προάγγελος της ολοκληρωμένης δισκογραφικής της δουλειάς.

Λόλα, προέρχεστε από μουσική οικογένεια, μεγαλώσατε μέσα στις μελωδίες. Τι σας άρεσε να ακούτε  μικρή; «Στο σπίτι μας υπήρχαν τραγούδια από ταινίες του Disney, μιούζικαλ,  ορχηστρική μουσική… Θυμάμαι μια βιντεοκασέτα με το live του Yanni στο Ηρώδειο, που μου δώρισαν οι γονείς μου, και δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω από το σχολείο να πατήσω το play. Τραγουδούσα πολύ με τον παππού μου και τη μητέρα μου τα καλοκαίρια στη Χαλκιδική, πολυφωνικά, Χατζιδάκι… Στη χορωδία που πήγαινα ήταν μαγικά ν’ ακούς μικρό παιδί όλες αυτές τις φωνές να τραγουδούν Χατζιδάκη, Θεοδωράκη, Λοΐζο, Λεοντή… μαγεία! Και με τη γιαγιά μου, όμως, που έλεγε μικρασιάτικα και πιο παραδοσιακά, τα τραγουδούσαμε παρέα. Ένα κράμα ειδών και έκφρασης λοιπόν».

Ο πατέρας σας, ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος, δημιούργησε το ελεύθερο ραδιόφωνο, κι έστησε από το μηδέν τον Top Fm αφήνοντας στο Βέλγιο έναν άλλο σταθμό, για να μεγαλουργήσει στην Ελλάδα τέλος του 1980 με αρχές του ’90, που η χώρα μας… έτρεχε. «Ήρθαμε στην Ελλάδα το ’87, για να στηθεί ο Top Fm. Φυσικά ήμουν μωρό τότε, αλλά από διηγήσεις ξέρω ότι ο πατέρας μου μελέτησε εκτενώς τις συνήθειες του ελληνικού κοινού, την εποχή ακριβώς εκείνη που η χώρα μας “έτρεχε”. Έφτιαξε έναν σταθμό με πολλά ενδιαφέροντα πρόσωπα τότε, που είχαν πραγματικά κάτι να πούνε. Ήταν πρωτοπόρος και έντιμος άνθρωπος και είχε μεράκι για τις δουλειές του, και τότε και αργότερα που ασχολήθηκε με τη δισκογραφία. Δεν είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε, ίσως γιατί κι εγώ ήθελα να τα καταφέρω με τις δικές μου δυνάμεις. Μετά, δυστυχώς, δεν προλάβαμε. Η απουσία του είναι δύσκολη για όλους μας, αλλά κρατώ τις συμβουλές, το ήθος, το χαμόγελο, την παιδική αισιοδοξία και ματιά που είχε στα πράγματα».

Οι κριτικοί σάς λατρεύουν – όπως και το κοινό. Τι είναι αυτό το μαγικό στην ερμηνεία σας; «Σας ευχαριστώ! Η ειλικρίνεια πάνω από όλα είναι αυτό στο οποίο στοχεύω όταν ερμηνεύω. Να μην είναι επιτηδευμένο το αποτέλεσμα και η προσέγγιση. Να πω την ιστορία με προσωπική αλήθεια και καθαρότητα».

Έχετε κάνει λαμπρές σπουδές πάνω στη Μουσική στο Παρίσι. Γιατί όχι εκεί μια διεθνή καριέρα; «Δεν μπορώ να ζήσω μακριά από την Ελλάδα, όσο κι αν “προσπάθησα” (γέλια). Η Ελλάδα είναι όλα αυτά που νομίζουμε αρνητικά, αλλά και εκατοντάδες καταπληκτικά πράγματα για μένα ζωτικής σημασίας, που δεν τα βρήκα αλλού».

Εδώ δεν είναι δύσκολο να καταξιωθείς, ακόμη και να βιοποριστείς; «Ναι, και είναι και αρκετά σύνθετο, γιατί, δυστυχώς, έχει σχέση  με παραμέτρους που δεν έχουν καθόλου να κάνουν με τις ικανότητες, το ταλέντο και την εργατικότητα. Ευτυχώς, εγώ μπορώ να βιοπορίζομαι και μέσω της διδασκαλίας, πράγμα σημαντικό βέβαια, που δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχουν και απογοητεύσεις σε άλλους τομείς. Όπως και να ‘ναι, σημασία έχει να μην τα παρατάς! Όσο κλισέ και αν ακούγεται… Επίσης ρόλο παίζει το κίνητρο!».

Έχετε συνθέσει  μουσική για θέατρο, για ταινίες μικρού μήκους, για παιδικές παραστάσεις, και είστε καθηγήτρια Φωνητικής. Πόσο δύσκολη είναι η σύνθεση και τι παίζει ρόλο για να γίνει επιτυχία ένα τραγούδι. Η μουσική, οι στίχοι, ή η ερμηνεία; «Παίζουν ρόλο όλα αυτά μαζί. Φυσικά συνθέτει ένας, γράφει στίχους ένας και πολλοί μπορούν να τραγουδήσουν. Το πρωταρχικό στάδιο είναι η σύνθεση, η μουσική, και ο στίχος μετά. Η φωνή έρχεται να δώσει πνοή σε αυτό, ζωή, να διηγηθεί την ιστορία… Για αυτό θέλει ειλικρίνεια, όπως προείπα. Το να συνθέσει κανείς έχει να κάνει με την πηγαία, φυσικά, έκφραση, αλλά όταν δουλεύεις π.χ. με έναν σκηνοθέτη πρέπει να σεβαστείς ένα πλαίσιο, να μελετήσεις τη σκηνή, το χρόνο της σκηνής, ακόμα και την αισθητική της εποχής στην οποία διαδραματίζεται μια σκηνή, αν χρειαστεί. Και το… παιδικό φυσικά, μια άλλη, πολύ ενδιαφέρουσα, κατηγορία».

Τόσος αγώνας για επαγγελματική καταξίωση, και σε μια δουλειά που κυρίως σε χρειάζεται νύχτα, υπάρχει χώρος για προσωπική ζωή;  «Τουλάχιστον  στους χώρους που εμείς παίζουμε δεν μας παίρνει και τόσο η νύχτα ευτυχώς (γέλια). Βέβαια, αυτή η δουλειά θέλει τρομερό τρέξιμο και αφοσίωση, πάντα, όμως, υπάρχει χρόνος για προσωπική ζωή αν το θες, απλά χρειάζεται λίγο υπομονή από τους… γύρω σου (γέλια)».

«Θέλω μονάχα να με θες». Νέο τραγούδι σας που αγγίζει την καρδιά μας με την κρυστάλλινη φωνή σας… Το αφιερώνετε σε κάποιον;  «Φυσικά και το αφιερώνω… (γέλια). Άλλωστε, βασίζεται σε προσωπική ιστορία που έγινε τραγούδι. Αλλά βασικά είναι ένα τραγούδι που περιγράφει απλά τον έρωτα. Απλά! Με συγχώρεση και ανέμελη ματιά… μια βόλτα στη θάλασσα».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα