Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Μαίρη Βιδάλη: «Δεν αποχωρίζομαι τις αναμνήσεις μου»

Είναι από τις πολύ χαρισματικές ηθοποιούς μας και έχει συμμετάσχει στο θέατρο, στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, έχει βραβευτεί, έχει διδάξει σε σχολές Δραματικής και έχει γράψει ποιητικές συλλογές. Έχει τελειώσει το Pierce του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος και είναι απόφοιτος της Νομικής Αθηνών του Οικονομικού Τμήματος και της Σχολής Δραματικής Τέχνης Κατσέλη. Αποφάσισε να γίνει ηθοποιός στα 5 της, βλέποντας την Άννα Συνοδινού στην «Ηλέκτρα». Είχε εκλεγεί περιφερειακή σύμβουλος και στις επόμενες εκλογές θα κατέβει με το ψηφοδέλτιο του Γιώργου Πατούλη. Στο δικό της θέατρο «Διάχρονο- Μαίρη Βιδάλη» ανέβασε τη φετινή σεζόν, την πολυπρόσωπη κωμωδία του Μολιέρου «Οι Ψευτοσπουδαίες», που θα παίζεται έως τις 21 Απριλίου. Κοντά μας η ταλαντούχα Μαίρη Βιδάλη.

Κυρία Βιδάλη, μας έχετε συνηθίσει να ανεβάζετε στο θέατρό σας κλασικά αριστουργήματα της Λογοτεχνίας. Τη φετινή σεζόν επιλέξατε Μολιέρο και «Ψευτοσπουδαίες», θα μας αποκαλύψετε με τι κριτήρια; «Κλασικά ναι, αναγεννησιακό είναι το 3ο μετά τον «Έμπορο της Βενετίας «του Σαίξπηρ και τη «Φαίδρα» του Ρακίνα. Όμως έχω μια αγάπη αυτής της εποχής, αφού μ’ αυτά ξεκίνησα. Καλντερόν με τον Ευαγγελάτο, Μπεν Τζόνσον στο Εθνικό, Κορνέιγ με τον Ποταμίτη και Γκολντόνι, Σαίξπηρ, Καλντερόν με τον Μουδατσάκη. Ο Μολιέρος μού έλειπε… Είναι το μόνο έργο του με πρωταγωνίστριες γυναίκες κι έπρεπε να περιμένω να έρθει μια συμπρωταγωνίστρια αντάξια του ρόλου».

Ένας πολυπρόσωπος θίασος σε δύσκολους καιρούς; «Τα περισσότερα κλασικά έργα είναι πολυπρόσωπα και θα ήταν αδύνατο να ανέβουν χωρίς τη βοήθεια των συντελεστών. Εννοώ τις οικονομικές υποχωρήσεις μπροστά σε μια τόσο δαπανηρή παραγωγή. Είδατε πόσο φαντασμαγορικά είναι τα κοστούμια και πόσο ευφάνταστα και αντίστοιχα της εποχής τα σκηνικά».

Συμπρωταγωνιστείτε, επίσης για πρώτη φορά, με τη Γωγώ Ατζολετάκη, πείτε μας γι’ αυτή την όμορφη συνεργασία… «Αντάξια του ρόλου όπως προείπα. Συνεπέστατη συνεργάτης, τρυφερή και ουσιαστικά καλλιεργημένη γυναίκα».

Τι μηνύματα θέλετε να περνάτε με τις παραστάσεις σας στον θεατή και τι θέλετε να πάρει μαζί του φεύγοντας; «Να μη δέχεται το επίπλαστο, να βγάζει τις μάσκες του καθωσπρεπισμού και να τιμά την υπέρτατη αξία της αγάπης».

Απ’ ό,τι διαπιστώνετε, φέτος ο κόσμος πηγαίνει περισσότερο θέατρο; Είστε αισιόδοξη για τα θεατρικά δρώμενα αυτής της χρονιάς; «Ναι, αυτό είναι πολύ ελπιδοφόρο. Είμαι υπέρ της πολυφωνίας χωρίς να έχω την ψευδαίσθηση ότι η πλειοψηφία των παραστάσεων είναι ικανή να δημιουργήσει ένα σοβαρό θεατρικό κοινό. Οι μεγαλύτεροι αρνητικοί παράγοντες, κατά τη γνώμη μου, είναι δύο: από τη μία η πληρωμένη προδιαφήμιση των επερχόμενων «αριστουργημάτων» και από την άλλη ο ερασιτεχνισμός των εκατοντάδων, πια, παραστάσεων περιορισμένου χρόνου, προορισμένων να τον δουν συγγενείς ή θεατές δωρεάν προσκλήσεων».

Έχετε δοκιμαστεί τόσο σε κωμικούς όσο και δραματικούς ρόλους και μονολόγους. Είναι μαγική η στιγμή πάνω στη σκηνή; Τι σημαίνει για εσάς; «Είναι ο 60ός ρόλος σε 41 χρόνια πορείας αλλά ο πρώτος αμιγώς κωμικός, και χαίρομαι πιο πολύ από το γέλιο που εισπράττω».

Έχετε κάποιο γούρι επάνω σας για την παράσταση; Είστε προληπτική; «Όχι, δεν θεωρώ ότι είμαι προληπτική, αλλά, όπως και η Εκκλησία, πιστεύω στη βασκανία, δηλαδή στην κακή ενέργεια».

Τι δεν αποχωρίζεστε ποτέ; «Τις αναμνήσεις μου και να το θέλω δεν μπορώ. Έχω μνήμη ελέφαντα. Ευτυχώς είναι επιλεκτική, σβήνει τα μικρά κάθε είδους».

Το μυστικό ενός ηθοποιού για να είναι διαχρονικός; «Έρωτας γι’ αυτό που κάνει, συνεχή δράση και μαθητεία. Με την προϋπόθεση ότι σε θέλει η σκηνή και σε αποδέχεται το κοινό».

«Ηθοποιός σημαίνει φως», αλλά μπορεί να ζήσει και δίχως τα φώτα της ράμπας, ή αυτό είναι αδύνατον; «Έχω κάνει τη δουλειά μου συνώνυμο με τη ζωή μου. Όταν οι δυνάμεις μου μ’ εγκαταλείψουν, μοιραία σιγά – σιγά, θ’ αποτραβηχτώ και από τη σκηνή».

Ο εκάστοτε ρόλος σας, σας επηρεάζει και στην προσωπική σας ζωή, ανάλογα αν είναι δραματικός ή κωμικός; «Παλαιότερα θα έλεγα πολύ. Πριν λίγα χρόνια, όμως, άρχισα την ίδια καλοκαιρινή σεζόν να παίζω 2 και 3 εκ διαμέτρου αντίθετους ρόλους στα διάφορα φεστιβάλ. Ασκήθηκα έτσι να περνώ από τη μία ψυχοσύνθεση στην άλλη και ν΄ αποστασιοποιούμαι άμεσα, όπως έκαναν οι παλιές θεατρίνες».

Τηλεόραση βλέπετε; Και τι θα είχατε να πείτε για τις φετινές σειρές; «Βασικά βλέπω ταινίες. Βρετανικά και αμερικανικά σίριαλ, που είναι μαθήματα αισθητικής και υποκριτικής».

Τι εκτιμάτε και τι απεχθάνεστε σ’ ένα άτομο; «Το ψέμα, άρα τη συκοφαντία, την κολακεία, τη σοβαροφάνεια και εκτιμώ την αλήθεια, άρα την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την αμεσότητα»

Η δουλειά σας, σας έδωσε ή σας… πήρε; «Ήταν στήριγμα σε κάθε δυσκολία της ζωής μου. Μου πήρε χρόνο από την παιδική ηλικία των παιδιών μου».

Η σχέση με τα παιδιά σας; «Είμαι η μαμά-αγκαλιά, όχι… αγκαλίτσα»

Με το χρόνο είστε καλοί φίλοι, θα έλεγα… «Είμαι με τη ζωή. Ο χρόνος είναι σχετική έννοια. Συναισθηματικά μπορείς να κλειδωθείς σε μια μέρα για πάντα».

Πάντα ασχολούσασταν με τα κοινά και τώρα βάζετε ξανά υποψηφιότητα με τον Γιώργο Πατούλη. Αν εκλεγείτε, με ποιον τομέα θέλετε να ασχοληθείτε; «Επιθυμώ πολύ να εργαστώ για τους τομείς της Παιδείας και του Πολιτισμού. Στην προηγούμενη εκλογή μου στον Νότιο Τομέα και πάλι, όπου γεννήθηκα και κατοικώ, είχα εκλεγεί πρώτη, αν με τιμήσουν και πάλι, θέλω πολύ να προσφέρω σε αυτούς τους τομείς που προείπα, γιατί και ο Γιώργος Πατούλης βάζει στις πρώτες θέσεις της κλίμακας τον ρόλο της Περιφέρειας στον Πολιτισμό, γι’ αυτό, άλλωστε, θεώρησα ότι αξίζει να ξανασυμμετέχω στην Τοπική Αυτοδιοίκηση».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα