Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

«θα με έκαιγαν ζωντανή στο σπίτι μου»

«Αφού τα ξέρετε, τι μας καλείτε;»… Αυτή την ερώτηση εισπράττουν όσοι κάτοικοι ή καταστηματάρχες των Εξαρχείων καλέσουν για κάποιο λόγο την Άμεση Δράση.Οι αστυνομικοί, άλλοτε ευθέως και άλλοτε με έμμεσο τρόπο, δηλώνουν ότι δεν μπορούν να επέμβουν στην περιοχή για οτιδήποτε και αν έχει συμβεί. Στα 79 της χρόνια η κ. Μαρία Τζανάκη δεν μπορεί όχι να κυκλοφορήσει αλλά ούτε και να μείνει καλά-καλά μέσα στο σπίτι της, που για κακή της τύχη βρίσκεται στην πλατεία, στην καρδιά δηλαδή του «άβατου». Στα επεισόδια του Πολυτεχνείου λίγο έλειψε να καεί όταν άγνωστοι δράστες πέταξαν έναν εμπρηστικό μηχανισμό στο παράθυρο του διαμερίσματός της, στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας επί της οδού Σπυρίδωνα Τρικούπη. «Όπως ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι, άκουσα έναν δυνατό θόρυβο στο παράθυρο της κρεβατοκάμαράς μου», λέει η κ. Τζανάκη στη «ΒτΚ». «Πριν προλάβω να καταλάβω τι έγινε, ένιωσα τον λαιμό μου να πνίγεται από τους καπνούς. Δεν ήξερα πού να πάω, η αναπνοή μου είχε σταματήσει, πνιγόμουν και παράλληλα φώναζα βοήθεια μήπως υπάρχει κανείς να με ακούσει. «Βοήθεια Παναγία μου, πεθαίνω», αυτό φώναζα! «Βοήθεια! βοήθεια! Βοήθεια!», δεν με άκουγε κανείς. Ποιος να προφυλάξει ποιον, έτσι όπως είμαστε. Ούτε Αστυνομία ούτε Πυροσβεστική ήρθε, δεν πλησιάζουν εδώ πέρα». Τη λήστεψαν δύο φορές Όπως μας είπε η κ. Τζανάκη, γνωστή για την αντιστασιακή της δράση αλλά και για τη δράση της ως πρόεδρος των απανταχού Γυναικών Κρήτης, την έχουν ληστέψει δύο φορές. Την πρώτη φορά μπήκαν και της έκλεψαν όλα τα κοσμήματα και τα κειμήλια, ακόμη και τον σταυρό που της είχε δώσει ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας. «Ευτυχώς που δεν ήμουν μέσα, γιατί θα με σκοτώνανε», λέει. «Τη δεύτερη φορά, τον περασμένο μήνα, ήρθαν την ώρα που άνοιξα την πόρτα για να βγω. Ήταν πίσω μου ένας αλλοδαπός και με έσπρωξε για να μπει μέσα στο σπίτι μου. Πήρε ό,τι είχα. Κάλεσα την Αστυνομία και μου είπαν, «να ’ρθείτε εσείς να κάνετε καταγγελία». Τους λέω «δεν θα ‘ρθείτε να πάρετε τα αποτυπώματα, υπάρχουν παντού», και μου απάντησαν, «να ‘ρθείτε εσείς αφού ξέρετε ότι δεν μπορούμε να περάσουμε από εκεί». Τελικά δεν πήγα καν». Η κ. Τζανάκη κλείνεται στο σπίτι της από τις 6 το απόγευμα, χωρίς να βλέπει τα παιδιά, τα εγγόνια, τα δισέγγονα, ή και το… τρισέγγονό της, που επίσης έχει. Δεν μπορεί να πάει ούτε στο γραφείο της στο ημιυπόγειο της πολυκατοικίας, καθώς φοβάται να ανοίξει ακόμη και την εξώπορτα για να κατέβει την εσωτερική σκάλα. Η εγκληματικότητα είναι μια καθημερινότητα, με ληστείες, εμπόριο και χρήση ναρκωτικών, ακόμη και βιασμούς. Στο πραγματικό Πολυτεχνείο «Σκέφτηκα να φύγω αλλά δεν μπορώ, ζω στα Εξάρχεια από το 1965», μας είπε. «Αυτό που γίνεται τώρα δεν είναι επανάσταση. Εγώ στη Χούντα, επειδή ο άντρας μου ήταν γιατρός, βοηθούσαμε τους αντιστασιακούς, τους περιθάλπαμε και τους φυγαδεύαμε. Την ημέρα του Πολυτεχνείου κατέβηκα κάτω από το σπίτι μου -αυτό που μένω και τώρα και βοηθούσα όσα παιδιά είχαν ανάγκη. Τα έκρυβα στο λεβητοστάσιο, υπό τον φόβο μην με πιάσουν. Αυτό το πράγμα που γίνεται τώρα σε κάθε επέτειο ξεφεύγει τελείως από αυτό που γινόταν τότε».

Την απόλυτη εγκατάλειψη βιώνει η άλλοτε φημισμένη συνοικία των Εξαρχείων, όπως περιγράφει με γλαφυρό τρόπο στη «ΒτΚ» ο δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων Γιώργος Αποστολόπουλος, που γεννήθηκε και ζει εκεί. «Η παρουσία της Πολιτείας στην περιοχή, δεν υπάρχει. Για παράδειγμα, οι συγκοινωνίες που διέρχονταν μέσα από τα Εξάρχεια έχουν σταματήσει, γιατί κατέστρεφαν τα λεωφορεία. Επίσης, οι συνεχείς βανδαλισμοί των τραπεζών οδήγησαν στην απομάκρυνσή τους, και έτσι αναγκαζόμαστε να τρέχουμε σε άλλες περιοχές για να σηκώσουμε χρήματα. Επιπλέον, όσες λιγοστές έχουν μείνει, κατεβάζουν ρολά στα ΑΤΜ τους. Έχουν απομακρυνθεί ο ΟΤΕ, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, ενώ και τα μαγαζιά Τεχνολογίας στην οδό Στουρνάρη έχουν κλείσει σχεδόν όλα, με αποτέλεσμα αυτός ο κεντρικός δρόμος να έχει γίνει, πλέον, ο δρόμος της ανομίας και της βίας. Κάθε ημέρα ακούμε για ληστείες σε σούπερ μάρκετ αλλά και μικρομάγαζα. Έχουμε συμμορίες που ληστεύουν κυρίως στη συμβολή με την Τοσίτσα. Σημειώνονται μαχαιρώματα ή ξυλοδαρμοί ανύποπτων κατοίκων που απλώς περνούν για να πάνε σπίτι τους. Έχουμε ληστείες υπό την απειλή όπλων, εμπόριο ναρκωτικών, κυρίως στους πεζοδρόμους των Δερβενίων και της Θεμιστοκλέους, στη Μεθώνης και στην πλατεία των Εξαρχείων. Η Αστυνομία δεν περνάει καν στο κέντρο των Εξαρχείων και τα τελευταία γεγονότα κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου κατέδειξαν ότι οι αστυνομικοί σταματούν 150-200 μέτρα από την πλατεία, λες και είναι η πλατεία πανεπιστημιακό άσυλο», τονίζει ο κ. Αποστολόπουλος. «Οι κάτοικοι ζουν υπό καθεστώς τρόμου και εγκαταλείπουν ένας ένας τα σπίτια τους και την πόλη.Όποιος πάει στο κέντρο των Εξαρχείων θα δει ότι βάζουν σίδερα και μαδέρια για να προστατευτούν, σα να ζουν σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Το μόνο που ζητάμε ως κάτοικοι είναι η παρουσία της Αστυνομίας και της Πολιτείας να είναι όπως σε κάθε άλλη περιοχή της Αθήνας, και φυσικά να επιστρέψουν οι δημόσιες υπηρεσίες και τα μαγαζιά. Η οικογένειά μου βρίσκεται στα Εξάρχεια από το 1930 και η περιοχή δεν ήταν ποτέ έτσι. Ήταν μία συνοικία αστική, μία κοιτίδα Πολιτισμού. Στα Εξάρχεια κατοικούσαν πολιτικοί και λογοτέχνες. Είχε συνδεθεί με την εξέγερση του Πολυτεχνείου που ήταν μία ειρηνική εξέγερση. Σταδιακά, μετά τη δικτατορία πολλοί παρεξήγησαν το νόημα της εξέγερσης και την έννοια της Δημοκρατίας, κι έτσι από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε να αλλάζει συνεχώς ο χαρακτήρας της περιοχής και να δημιουργούνται οι πρώτες εστίες βίας και προβλημάτων», δηλώνει στη «ΒτΚ» ο κ. Αποστολόπουλος, εξηγώντας ότι μετά και την ανθρωποκτονία του Γρηγορόπουλου το Δεκέμβριο του 2008, ό,τι συμβαίνει στα Εξάρχεια έχει ξεπεράσει κάθε όριο ιδεολογίας αλλά και εγκληματικότητας. «Στην περιοχή αυτή τη στιγμή υπάρχει κάθε είδους εγκληματική δράση. Υπάρχουν κλοπές, ληστείες, υπάρχει λαθρεμπόριο τσιγάρων, μεγάλη διακίνηση ναρκωτικών, και, σε μικρότερο επίπεδο, πορνεία. Επικρατεί ανομία παντού, οι βανδαλισμοί είναι καθημερινό φαινόμενο, ενώ υπάρχουν πολλές καταλήψεις δημόσιων κτιρίων.

Οι συμμορίες των Εξαρχείων

Ιδιαίτερα επικίνδυνοι δρόμοι για να κυκλοφορήσει κάποιος στα Εξάρχεια είναι η Τοσίτσα, η Τζωρτζ, η Μπουμπουλίνας και η Στουρνάρη, ειδικά στη συμβολή με την Μπόταση, όπως κατήγγειλαν στη «ΒτΚ» κάτοικοι και καταστηματάρχες. Ένας νεαρός μαχαιρώθηκε προ ημερών εκεί, ενώ ένας άλλος γλίτωσε την τελευταία στιγμή, όταν επέστρεφε σπίτι του από τη δουλειά του, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. «Υπάρχουν δύο συμμορίες από πέντε άτομα η κάθε μία», μας λέει ο κ. Παναγιώτης που κατοικεί στην περιοχή. «Η μια δρα στην οδό Τζωρτζ. Κρύβονται πίσω από ένα περίπτερο και πετάγονται ξαφνικά μπροστά σε όποιον περνάει απειλώντας τον με μαχαίρι ή αρπάζοντας ό,τι κρατάει. Η άλλη συμμορία που ξέρω δρα στην Μπουμπουλίνας και τη Στουρνάρη. Τους ξέρουμε όλους. Είναι Έλληνες και αλλοδαποί. Έχουμε κατ’ επανάληψη απευθυνθεί στην Αστυνομία, και το μόνο που μας λέει είναι να μην κυκλοφορούμε καλοντυμένοι και προκαλούμε!». Εισαγγελική έρευνα Με αφορμή έγγραφη διαμαρτυρία 400 κατοίκων της περιοχής των Εξαρχείων οι εισαγγελικές Αρχές διενεργούν ποινική έρευνα από τον περασμένο Μάρτιο για τα όσα συμβαίνουν στα Εξάρχεια, αλλά και για την καταγγελλόμενη αδράνεια της Αστυνομίας. Η επιστολή προς τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών έκανε, μεταξύ άλλων, λόγο για «γκετοποίηση της περιοχής», στην οποία «ισχύει απαγόρευση εισόδου της Αστυνομίας», υποβάθμιση των περιουσιών τους και συνεχή διάπραξη αδικημάτων, όπως εμπόριο ναρκωτικών, εμπρησμοί, δολοφονίες, ληστείες, πορνεία και άλλα. Προ ημερών, πάντως, η Αστυνομία κατάφερε να συλλάβει έναν νεαρό για 2 ληστείες και 2 διαρρήξεις στην περιοχή των Εξαρχείων. Η σύλληψή του έγινε τις πρώτες πρωινές ώρες της 14 Νοεμβρίου από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ, όταν είχε εισέλθει σε πολυκατοικία και επιχειρούσε να διαρρήξει δικηγορικό γραφείο. Περαιτέρω, εξακριβώθηκε ότι προηγουμένως είχε διαρρήξει και υπόγειο διαμέρισμα στην ίδια πολυκατοικία. Όπως προέκυψε από την έρευνα του Τμήματος Ασφαλείας Εξαρχείων, δρούσε μαζί με έναν επίσης ημεδαπό συνεργό του, ο οποίος στο μεταξύ είχε συλληφθεί και προφυλακιστεί για άλλη υπόθεση.

Το «μικρό και το μεγάλο άβατο» των Εξαρχείων

Έναν ιδιότυπο μικρό και μεγάλο Δακτύλιο έχουν ορίσει οι κάτοικοι των Εξαρχείων για την ευρύτερη περιοχή τους. Είναι το «μικρό και το μεγάλο άβατο», όπως τα χαρακτηρίζουν, ανάλογα με το πού μπορούν απλά να κυκλοφορήσουν οι αστυνομικοί, όπως και οι ίδιοι, χωρίς να κινδυνεύσει η σωματική ακεραιότητά τους. Ληστείες, εμπόριο ναρκωτικών και τσιγάρων και κάθε άλλη παραβατικότητα γίνεται όλο το 24ωρο, όπως καταγγέλλουν ανώνυμα στη «ΒτΚ», φοβούμενοι να αποκαλύψουν τα ονόματά τους. «Βιώνουμε το χάος» «Βιώνουμε κάτι το τραγικό. Τα Eξάρχεια είναι, πλέον, ένα χάος, ζούμε σε μία ανεξέλεγκτη κατάσταση», δηλώνει ο κ. Νίκος, που κατοικεί στην οδό Καλλιδρομίου. «Οι αστυνομικοί δεν περνάνε τις «κόκκινες γραμμές» και το «άβατο» των Εξαρχείων. Οι «κόκκινες γραμμές» είναι μεταξύ των οδών Ζωοδόχου Πηγής, Σόλωνος, Πατησίων, Τοσίτσα, Ζωσιμάδων και Μεθώνης. Πολλές φορές έχω δει να κλέβουν ανυποψίαστους περαστικούς και μετά να χάνονται προς την πλατεία. Σχεδόν κάθε βράδυ, στην πλατεία ανάβουν φωτιές και κάθονται σαν να τους αρέσει αυτό το θέαμα. Το εμπόριο ναρκωτικών είναι μία καθημερινότητα. Επτά το πρωί σταματούν πολυτελή αυτοκίνητα στην πλατεία και γίνεται η αγοραπωλησία. Οι πραγματικοί κάτοικοι των Εξαρχείων, που ζουν σε αυτή την περιοχή από τη δεκαετία του ’60, κρύβονται, και μετά τις έξι το απόγευμα δεν κυκλοφορούν». Στο ίδιο πνεύμα μάς μίλησε και η κ. Μαρία, που κατοικεί από μωρό παιδί, όπως λέει, στην οδό Θεμιστοκλέους. «Την τελευταία πενταετία η κατάσταση χειροτερεύει κάθε μήνα. Η Αστυνομία δεν εμφανίζεται ποτέ, και αν έρθει κάποιος, έρχεται μετά από μισή ώρα με πολιτικά, χωρίς να προσφέρει κάτι. Δεν έχω σκεφτεί να φύγω και δεν θα με αναγκάσει κανείς να φύγω, αυτός εδώ είναι ο τόπος μου. Μένω συνειδητά, αλλά θέλω να γίνουν πάλι τα Εξάρχεια η γειτονιά που μεγάλωσα. Εκτός από την εγκληματικότητα, βιώνουμε και μεγάλο πρόβλημα καθαριότητας. Απειλείται, πλέον, η ζωή μας. Κάθε φορά που βάζουν φωτιές στα Εξάρχεια, αναγκαζόμαστε να κλείνουμε τα παράθυρα για να αναπνεύσουμε. Σας το λέω γιατί έχουμε πρόβλημα υγείας και εγώ και ο άντρας μου. Μεγάλα καταστήματα κλείνουν λόγω των ληστειών. Στο σούπερ μάρκετ Βασιλόπουλος έγινε ληστεία δύο φορές μέσα στην ίδια εβδομάδα, πήγε να κλείσει και με παρέμβασή μας αποφάσισε ο υπεύθυνος να το κρατήσει ανοιχτό. Με όπλα έχουν ρημάξει πρακτορεία ΟΠΑΠ, μίνι μάρκετ, κάθε λογής επιχείρηση και πάρα πολλά σπίτια. Το Τμήμα που είναι κοντά στο γκέτο δεν κάνει τίποτα. Δεν έχουν ευθύνη οι αστυνομικοί, οι εντολές είναι άνωθεν. Είναι σα να λένε, ας αφήσουμε εδώ το «άβατο», για να μην προχωρήσει και αλλού. Είναι σα να τους έχουν κλείσει μέσα σε μια ελεύθερη φυλακή, αλλά είμαστε κι εμείς φυλακισμένοι μαζί τους. Προ ημερών, ένα λεωφορείο βρισκόταν επί δύο ώρες σταματημένο κοντά στην πλατεία, καθώς του είχαν κλείσει το δρόμο δύο σταθμευμένα αυτοκίνητα και δεν πήγαινε κανένας γερανός της Τροχαίας να τα σηκώσει. Την ίδια ημέρα λήστεψαν μία φίλη μου στην Στουρνάρη με μαχαίρι, και όταν καλούσε την Αστυνομία τής έλεγαν να πάει αυτή στο Τμήμα να κάνει μήνυση και να δώσει στοιχεία. Η κατάσταση θα χειροτερέψει πολύ τώρα που σε λίγες μέρες θα έρθει η επέτειος από το θάνατο του Γρηγορόπουλου. Θα μας κάψουν ζωντανούς». Οι μολότοφ Ενώ μιλούσαμε με την κ. Μαρία, κοντοστάθηκε δίπλα μας μία άλλη κυρία που συμφωνούσε σε όλα. Δεν θέλησε να μας πει το όνομά της, ούτε καν πού ακριβώς μένει. Κατήγγειλε, όμως, ότι επί δύο ημέρες πριν από την τελευταία επέτειο του Πολυτεχνείου έβλεπε Έλληνες και αλλοδαπούς να κατασκευάζουν μολότοφ σε δημόσια θέα μέσα στην πλατεία Εξαρχείων. «Όταν ξέσπασαν τα επεισόδια οι αστυνομικοί είχαν εγκλωβίσει όλους τους κουκουλοφόρους στην πλατεία, αλλά δεν προχωρούσε για να τους πιάσει. Κάποιοι αστυνομικοί που απομονώθηκαν στην Καλλιδρομίου τούς κυνηγούσαν οι νεαροί με πέτρες και ρόπαλα». Στη Ζωοδόχου Πηγής μένει ο κ. Γιάννης, τον οποίο έχουν κλέψει πάνω από 10 φορές. «Η Ζωοδόχου Πηγής είναι η «κόκκινη γραμμή». Είναι ο δρόμος που γίνονται οι περισσότερες κλοπές, είναι τα σύνορα της «ελεύθερης Αθήνας» με «τα κατεχόμενα Εξάρχεια»». Η γειτονιά αυτή που ζω είναι η πιο τοξική που μπορεί να υπάρξει. Σε αυτή την οδό υπάρχουν οι πορτοφολάδες. Δεν μπορούμε να μπούμε στο σπίτι μας. Με έχουν κλέψει πάνω από δέκα φορές τα ίδια άτομα. Ό,τι μπορεί να διανοηθεί ο νους σας μας το έχουν κλέψει. Και μετά τρέχουν προς την πλατεία που είναι καλυμμένοι, τρέχουν προς το «άβατο». Έχουν κρησφύγετα που πάνε και τρυπώνουν, και μαζί με τους αντιεξουσιαστές κάνουν την κατάσταση δραματική». 300 άτομα Ανάστατος και απογοητευμένος με την αντιμετώπιση της Πολιτείας δηλώνει και ο κ. Βαγγέλης, που κατοικεί στην οδό Ερεσού από τη δεκαετία του ’60. «Βιώνουμε τον διωγμό μας από όλους. Για εμάς δεν υπάρχει υπουργείο του Πολίτη αλλά Διωγμού του Πολίτη, που πρέπει να προστατεύει μόνος του τον εαυτό του. Στα ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων ζουν σήμερα περίπου 8.000 άτομα, ενώ παλιότερα έμεναν πάνω από 36.000 (το 1975). Τα κακοποιά στοιχεία δεν ξεπερνούν τα 300 άτομα, αλλά κάνουν κουμάντο στους 8.000 γιατί είναι οργανωμένα και εξαπολύουν απειλές χωρίς να φοβούνται κανέναν», λέει ο κ. Βαγγέλης.

Των Φάνη Καραμπατσάκη – Γιάννη Λαμπράκη

 

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση