Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Μπέσυ Μάλφα: «Για μένα η Τέχνη είναι Παιδεία, Πολιτισμός, εξέλιξη»

Γεννήθηκε στην Αθήνα, είναι ηθοποιός, η μητέρα της απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών «Βακαλώ», και ο πατέρας της Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Έχει έναν αδελφό, τον Γιώργο. Αποφοίτησε από την Ελληνογαλλική Σχολή «Saint Joseph» και σπούδασε Θέατρο στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κ. Κουν», Χορό στην Κρατική Ορχηστική Σχολή Χορού και Κλασικό Τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών. Για την επαγγελματική της πορεία προτίμησε να χρησιμοποιήσει το επίθετο της μητέρας της. Έχει συμμετάσχει σε πολλές επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, πρόσφατα και σαν κριτής στο «Your Face Sounds Familiar», και είναι πολύ αγαπητή στο χώρο της. Φέτος σκηνοθετεί το έργο που έχει γράψει «Φάκελος Ρίτα Χέηγουορθ», στο Θέατρο Αλκμήνη, από 24/11 και κάθε Παρασκευή, στις 24.00, καθώς και το παιδικό «Οι περιπέτειες του Μίνι Μίου», πάλι στο Θ. Αλκμήνη. Μαζί μας η Παναγιώτα Βασιλοπούλου, που τη γνωρίζουμε σαν Μπέσσυ Μάλφα.

Κυρία Μάλφ,α είστε από τις αγαπημένες καλλιτέχνιδες με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό σας. Θέατρο, σίριαλ, κινηματογράφος, τηλεπαιχνίδια… Φέτος γράψατε και σκηνοθετείτε το «Φάκελος Ρίτα Χέηγουορθ», που ανεβαίνει το Νοέμβριο στο Θέατρο Αλκμήνη. Πείτε μας, γιατί πίσω από τη σκηνή φέτος και τι πραγματεύεται το έργο;

«Κατ’ αρχήν, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Ο λόγος που βρίσκομαι πίσω από τη σκηνή φέτος, είναι ότι ήθελα να σκηνοθετήσω αυτό το έργο μου που ονομάζεται ‘‘Φάκελος Ρίτα Χέιγουορθ’’ και που το είχα γράψει πριν από πολλά χρόνια. Να φανταστείτε ότι είναι το δεύτερο έργο που έγραψα μετά το “no Σαίξπηρ please”. Το έργο, αν μπορώ να πω εγώ κάτι για αυτό, είναι ότι ασχολείται με τη βία που υπάρχει στη φύση την ίδια, και στην ανθρώπινη ύπαρξη. Σαρκάζει, επίσης, αν θέλετε, τις ανθρώπινες σχέσεις είτε είναι γονεϊκές, είτε συγγενικές, είτε φιλικές, είτε κοινωνικές, και γενικά την πραγματικότητα γύρω μας με ένα κυνισμό και με πολύ χιούμορ».

Από τι εμπνευστήκατε για το έργο;

«Δεν μπορώ να απαντήσω από τι εμπνεύστηκα για το έργο, γιατί δεν μπορώ να ξέρω ποτέ τι με εμπνέει για να γράψω ένα έργο. Στο συγκεκριμένο έργο φαντάζομαι ότι με ενέπνευσε η πραγματικότητα γύρω μου».

Και παίζετε, και σκηνοθετείτε, και γράφετε, και τραγουδάτε… Πολυτάλαντη! Τελικά, τι είναι το πιο δύσκολο απ όλα και ποιο νομίζετε ότι είναι το… φόρτε σας;

«Γενικά, το να υπηρετείς μια τέχνη είναι κάτι πραγματικά δύσκολο. Φαντάζομαι ότι ακούγεται αστείο, γιατί γενικότερα η ζωή είναι δύσκολη. Όμως, οι τέχνες, έχουν την ιδιότητα και την απαίτηση, για να τις υπηρετήσεις, να ξεπερνάς κάθε φορά τον εαυτό σου. Να γίνεσαι καλύτερος. Αυτό απαιτεί σκληρή δουλειά και προετοιμασία από τον καλλιτέχνη. Χρειάζεται να μελετήσεις, να σπουδάσεις, να υπάρχει βιβλιογραφία από πίσω σου, να κοπιάσεις για αυτό που αγαπάς. Ό,τι και να κάνω το αγαπώ εξίσου, οπότε δεν έχω άποψη για το ποιο είναι το φόρτε μου».

Σκηνοθετείτε, όμως, και ένα παιδικό το «Οι περιπέτειες του Μίνι Μίου». Τώρα δηλαδή θα σας γνωρίσουμε για τα καλά σαν σκηνοθέτιδα… Τι πρέπει να προσέχει ένας σκηνοθέτης όταν έχει να κάνει με έργο για παιδιά;

«Θεωρώ ότι γενικά τα παιδιά είναι πολύ πιο έξυπνα από ό,τι οι ενήλικες νομίζουμε. Όταν σκηνοθετώ ένα έργο για παιδιά το σίγουρο είναι ότι τα αντιμετωπίζω σαν ενήλικες. Τα σέβομαι και τα προκαλώ να σκέφτονται και να προβληματίζονται για τη ζωή γύρω τους. Να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Να γίνουν ωραίοι Έλληνες».

Είστε μια καλλιτεχνική οικογένεια, αφού και ο σύζυγός σας, ο κ. Σκιαδαρέσης είναι ηθοποιός, και τώρα και οι δύο κορούλες σας ακολουθούν τα βήματα των γονιών τους. Πώς είναι το κλίμα; Κάνει κριτική -με την καλή έννοια πάντα- ο ένας στον άλλο, ακούει ο άλλος; Εφόσον, βέβαια, λόγω ωραρίων έχετε χρόνο να βρίσκεστε μαζί.

«Γενικά σαν οικογένεια βρίσκουμε πάντα το χρόνο να είμαστε μαζί. Οι κόρες μου σπουδάζουν στη Δραματική του Γιώργου Θεοδοσιάδη, ο μικρός μου πηγαίνει Γυμνάσιο. Εμείς δουλεύουμε, αλλά η οικογένεια είναι οικογένεια. Όσον αφορά την κριτική τώρα, γενικά αρέσουμε ο ένας στον άλλον, αλλά αν νομίζουμε ότι κάτι μπορεί να βοηθήσει για να γίνουμε καλύτεροι, καμιά φορά ναι, ασκούμε κριτική ο ένας στον άλλον».

Τα πρώτα χρόνια, με τρία παιδιά, πώς τα βγάζατε πέρα και με τη δουλειά σας;

«Τα πρώτα χρόνια με τα τρία παιδιά τα έβγαζα δύσκολα πέρα. Όμως είχα μεγάλη βοήθεια από τους γονείς μου. Τους υπέροχους γονείς μου, τον πατέρα μου Γιάννη, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, και τη μητέρα μου Όλγα, ζωγράφο. Πιστεύω ότι αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα μπορούσα να είχα κάνει τίποτα. Τους οφείλω τα πάντα».

Η τέχνη σας είναι για εσάς αγάπη, βάλσαμο στις δυσκολίες, ξεχνιέστε από τα όποια προβλήματα μπορεί να έχετε όταν ασχολείστε με αυτή;

«Η Τέχνη δεν είναι για μένα μόνο αγάπη και βάλσαμο στις δυσκολίες, για μένα η Τέχνη είναι Παιδεία, Πολιτισμός, εξέλιξη. Με βοηθάει στο υπαρξιακό μου, με βοηθάει να είμαι άνθρωπος».

Τι χαρακτηριστικό πρέπει να έχει ένας καλός ηθοποιός για να αντέξει στο χρόνο;

«Κατ’ αρχήν, πρέπει να είναι καλός ηθοποιός. Δεύτερον, πρέπει να έχει τεράστια υπομονή, ευγένεια, σκηνικό ήθος, γενναιοδωρία, ανδρεία, αγάπη προς τους άλλους, τους συναδέλφους του, τους ανθρώπους γύρω του, πίστη σε αυτό που κάνει, και πάθος. Είναι πολλά βέβαια, αλλά άμα αγαπάς αυτό που κάνεις, μπορείς να τα αποκτήσεις».

Το μότο σας για να συνεχίζετε;

«Φτου σου, κοριτσάρα μου! Ευτυχώς εσύ είσαι υγιής, δεν τρελάθηκες ακόμα. So keep walking».

Μια στιγμή που δεν θα ξεχάσετε;

«Οι πιο έντονες στιγμές ήταν όταν γέννησα τα παιδιά μου και η στιγμή που… αποχαιρέτισα τη μητέρα μου και τον πατέρα μου».

Τι δεν αποχωρίζεστε ποτέ;

«Την κολόνια μου».

Αν κάνατε restart θα ακολουθούσατε τον ίδιο δρόμο;

«Το πιθανότερο».

Η Μπέσσυ Μάλφα είναι παντρεμένη, από το 1997, με τον επίσης εξαίρετο ηθοποιό Γεράσιμο Σκιαδαρέση και έχουν αποκτήσει τις δίδυμες Όλγα και Νίκη, που σπουδάζουν Υποκριτική, και τον Γιάγγο (Ιωάννης Άγγελος, από τον ήρωα του βιβλίου του Μίκα Βαλτάρη «Ο Μαύρος Άγγελος»), που είναι γυμνασιόπαις. Με το σύζυγό της γνωρίστηκαν στο γύρισμα ενός σίριαλ για την κρατική τηλεόραση, και αμέσως υπήρξε αμοιβαία έλξη μεταξύ τους. Στην αρχή ο Γεράσιμος τη θεωρούσε σνομπ, αλλά εκείνη επειδή τον θαύμαζε πολύ, ντρεπόταν να τον πλησιάσει. Όταν έσπασε ο… πάγος άρχισαν να κάνουν παρέα, και σιγά- σιγά η φιλία εξελίχθηκε σε φλογερό έρωτα, που κρατάει χρόνια ευτυχισμένα. Η Μπέσσυ πάντα δουλεύει ατέλειωτες ώρες, αφού πιστεύει ότι δίχως σκληρή δουλειά δεν μπορείς να διαπρέψεις όσο καλός και αν είσαι.

«Θεωρώ ότι τα παιδιά είναι πολύ πιο έξυπνα από ό,τι νομίζουμε. Όταν σκηνοθετώ ένα έργο για παιδιά τα αντιμετωπίζω σαν ενήλικες. Τα σέβομαι και τα προκαλώ να σκέφτονται και να προβληματίζονται για τη ζωή γύρω τους. Να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Να γίνουν ωραίοι Έλληνες».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση