Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Αυξήσεις που θα «φάει» η Εφορία…

«Νέα ατζέντα» με την Οικονομία (επιδοτήσεις, κατώτατο μισθό, Συλλογικές Συμβάσεις) και το Σκοπιανό αναζητά το Μαξίμου μετά το Ολοκαύτωμα της Ανατολικής Αττικής και το τσουρούφλισμα που δέχεται η κυβέρνηση λόγω της σκληρής «καθημερινότητας» και τα προβλήματα των πολιτών (ανεργία, εισόδημα, φόροι, γραφειοκρατία, μετανάστευση κ.ά.). Ζητήματα που όχι μόνο «καίνε» δημοσκοπικά την πλειοψηφία, αλλά την καθιστούν απολύτως… αγοραφοβική.
Η αναζήτηση της νέας ατζέντας, ωστόσο, δεν μπορεί να ανακόψει τη φθορά (σ.σ.: ειδικά με το Σκοπιανό), αλλά θα προσφέρει «πύρινο» λόγο στα εναπομείναντα στελέχη της προκειμένου να συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη των «τηλεπαραθύρων» (αφού μοιάζει δυσπρόσιτη η κυκλοφορία κυβερνητικών παραγόντων στην αγορά…).
Σε αυτό το πλαίσιο το Μέγαρο Μαξίμου έδωσε εντολές στο υπουργείο Εργασίας για επιτάχυνση των διαδικασιών αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού, ο οποίος αναμένεται να αυξηθεί από το 2019, αλλά με… υπουργική απόφαση. Ναι μεν θα προηγηθεί η συμβουλευτική γνώμη των κοινωνικών εταίρων (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, Έμποροι, Ξενοδόχοι και Επαγγελματοβιοτέχνες – ΓΣΕΒΕΕ), αλλά το ποσοστό αυξήσεων θα το ανακοινώσει η κ. Έφη Αχτσιόγλου. Δεν θα επανέλθει δηλαδή η αρμοδιότητα στους κοινωνικούς εταίρους να αποφασίζουν σχετικά, άρα δεν θα υπογραφεί εκ νέου Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Το περίγραμμα του νέου κατώτατου μισθού αναμένεται να δώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, απ’ όπου (και με βασικό όπλο τις Συλλογικές Συμβάσεις) θα επιχειρηθεί η τελευταία απόπειρα πολιτικής αντεπίθεσης του ΣΥΡΙΖΑ (ώστε να περιορίσει τις εκλογικές απώλειες).
Τα κυβερνητικά σχέδια φαίνεται να διευκολύνει, εν τινί μέτρω, και η αμφίσημη (τελευταία) Έκθεση του ΔΝΤ, που αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο για αναπροσαρμογές στο βασικό μισθό, αλλά από το 2019 και μετά. Ενώ, παράλληλα, θέτει τρεις αυστηρές προϋποθέσεις:
– Να μην «περάσουν» οι αυξήσεις οριζόντια στις κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις (αυτόματες μισθολογικές προσαρμογές), κάτι που θα αύξανε δυσανάλογα το μισθολογικό κόστος και θα καταστρεφόταν η όποια ανταγωνιστικότητα κέρδισε η ελληνική Οικονομία κατά τα τελευταία χρόνια των προσαρμογών και της εσωτερικής υποτίμησης.
– Να περιοριστούν οι επιπτώσεις από τις αναπροσαρμογές στους «παλαιούς» εργαζομένους. Δηλαδή να μην δίνεται αυτόματη αύξηση μέσω 3ετιών, κάτι που διαμορφώνει πολλούς κατώτατους μισθούς.
– Τέλος, να παραμείνει η διάκριση για τους νέους κάτω των 25 ετών, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβασή τους στην αγορά εργασίας (μείωση της ανεργίας των νέων).
Όμως, οι όποιες αναπροσαρμογές στους μισθούς θα είναι πρόσκαιρες και θα διαρκέσουν μόνο κατά το (επισήμως) προεκλογικό έτος του 2019. Γιατί από 1/1/2020 θα αυξηθεί η παρακράτηση φόρου, η οποία θα φτάσει ακόμη και στα 46,5 ευρώ το μήνα για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα (και τα 55 ευρώ για δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους), καθώς μειώνεται στα 5.836 ευρώ το αφορολόγητο ποσό και στα 650 ευρώ το χρόνο και για τις δύο κατηγορίες.
Ουσιαστικά, θα πρόκειται για έμμεση φορολογία επί των επιχειρήσεων και των εργοδοτών αφού οι αναπροσαρμογές θα αυξήσουν μεν το (άμεσο) μισθολογικό κόστος, χωρίς, ωστόσο, οι μισθωτοί και απασχολούμενοι να ωφεληθούν. Άρα, δεν θα αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα, δεν θα τονωθεί η Οικονομία, δεν θα πυροδοτηθεί η ανάπτυξη, δεν θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Απλώς, θα βελτιωθούν τα δημόσια έσοδα…

Πώς η αύξηση του 10% μετά τη φορολογία μένουν «στην τσέπη» 45 λεπτά την ημέρα…

Το κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει αυξήσεις έως και 10% στον κατώτατο μισθό (58 ευρώ μεικτά το μήνα), αλλά και σχέδιο για επαναφορά, εντός 3ετίας, του βασικού – εισαγωγικού μισθού στα 751 ευρώ το μήνα. Δηλαδή δεν θα υπάρξει αυτόματη επαναφορά στα ισχύοντα μέχρι το 2012, κάτι που αποτελούσε προεκλογική δέσμευση (2014) του κ. Τσίπρα, όπως, εξάλλου, και η 13η σύνταξη…
Αλλά, ακόμη και εάν η κυβέρνηση επιτύχει μια τόσο… μεγάλη αύξηση: α) έχουσα την ανοχή των Ευρωπαίων, β) ποντάροντας στην αμφισημία του ΔΝΤ, και γ) κυρίως, λαμβάνοντας πρόσθετα μέτρα, οι εν λόγω αναπροσαρμογές δεν θα επηρεάσουν τα υψηλότερα μισθολογικά κλιμάκια, αυτές οι αναπροσαρμογές δεν θα φτάσουν στις τσέπες των εργαζομένων. Θα περιέλθουν σχεδόν αυτομάτως στα δημόσια ταμεία. Συγκεκριμένα:
– Ο μισθωτός των 586 ευρώ μεικτά λαμβάνει καθαρά στο «χέρι» περί τα 500 ευρώ το μήνα (7.000 το χρόνο), και έως τώρα ήταν κάτω το αφορολόγητο όριο και δεν είχε παρακρατήσεις από την Εφορία. Με τις «γενναίες» αυξήσεις από το 2019 μπορεί να δει μια καθαρή αναπροσαρμογή ακόμη και κατά 30 ή 40 ευρώ το μήνα, η οποία όμως θα εξαϋλωθεί από 1/1/2020 που θα μειωθεί το αφορολόγητο από τα 8.636 ευρώ στα 5.836 το χρόνο.
Δηλαδή, με 586 ευρώ (και 500 καθαρά) το μήνα ο μισθωτός δεν πληρώνει σήμερα φόρο, ενώ με τις αυξήσεις από το 2020 και με μεικτό μισθό ακόμη και 640 ευρώ (αύξηση έως και 10%), διαμορφώνεται καθαρή μηνιαία αμοιβή στα 540 καθαρά (7.560 το χρόνο). Κατά συνέπεια, θα πληρώνει σχεδόν ένα μηνιάτικο το χρόνο σε φόρο (380 ευρώ), εκεί που δεν πλήρωνε καθόλου! Αυτό σημαίνει ότι τα 640 ευρώ μετά τις ασφαλιστικές κρατήσεις γίνονται 540 ευρώ προ φόρων, τα οποία θα περιοριστούν στα 513 από το 2020 (λόγω μηνιαίας παρακράτησης φόρου).
Κατά συνέπεια, ο όλος θόρυβος με τις «γενναίες» αυξήσεις του 10% μετατρέπεται για το χαμηλόμισθο σε αύξηση 45 λεπτών τη μέρα ή 3,8%. Σχεδόν όσο ο πληθωρισμός τη διετία 2019-2020. Χωρίς να περιληφθεί στις κατώτατες αμοιβές αναπροσαρμογή λόγω αύξησης της παραγωγικότητας…
Να σημειωθεί ότι μέχρι το 2012 που ο κατώτατος μισθός ήταν 751 ευρώ, ο μισθωτός ελάμβανε 646 ευρώ καθαρά το μήνα (χωρίς να πληρώνει φόρο). Ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που ο μισθός του ανειδίκευτου – νεοεισερχομένου εργάτη φτάσει στα ίδια επίπεδα (751) μετά από μια 3ετία, ο εργαζόμενος θα απολαμβάνει κάθε μήνα μόλις 589 ευρώ. Από τα 751 η Εφορία τού έπαιρνε 6 ευρώ το μήνα και έβαζε καθαρά στην «τσέπη» του 640 ευρώ. Τώρα με τα 751 θα βάλει στην τσέπη 589 ευρώ το μήνα. Θα χάσει δηλαδή 51 ευρώ που θα κατευθύνεται κάθε μήνα στην Εφορία…
Δηλαδή το εργατικό κόστος θα έχει επανέλθει στα προ της κρίσης επίπεδα, αλλά το διαθέσιμο εισόδημα του πολίτη θα παραμένει στα πλαίσια της… κρίσης. Διασφαλίζοντας έτσι ότι… δεν θα έρθει η πολυπόθητη οικονομική μεγέθυνση και η αύξηση της απασχόλησης.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση