Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Οι άδειες στον Κουφοντίνα και η ανοχή στις συλλογικότητες – του Ιορδάνη Χασαπόπουλου

Mια στο καρφί και µια στο πέταλο είναι η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στην υπόθεση Κουφοντίνα. Τα δύο προηγούµενα χρόνια, 2017 και 2018, ο αρχιεκτελεστής της «17Ν» είχε πάρει τουλάχιστον έξι άδειες από δύο έως τέσσερις ηµέρες, και παράλληλα είχε πετύχει να µεταφερθεί στις Αγροτικές Φυλακές Κασσαβέτειας που θεωρούνται ήπιας κράτησης. Τότε είχαν προκληθεί µεγάλες αντιδράσεις και από τα κόµµατα της αντιπολίτευσης αλλά και από τις πρεσβείες των ΗΠΑ και της Τουρκίας.Ήταν πολύ βαρύ το φορτίο για την κυβέρνηση, και έτσι, λίγους µήνες αργότερα, αρχίσαν οι αιτήσεις για άδειες να µην εγκρίνονται. Μήπως ξέρει κάτι η κυβέρνηση και η ∆ικαιοσύνη που δεν γνωρίζουν όλοι οι άλλοι για τις κινήσεις Κουφοντίνα και άλλαξε στάση; Η υποδοχή ήρωα έξω από τις Φυλακές Κορυδαλλού από τα µέλη του «Ρουβίκωνα», µόνο τυχαία δεν είναι. Όλο το προηγούµενο διάστηµα τα µέλη της συλλογικότητας άρχισαν να δρουν πιο οργανωµένα και πιο στοχευµένα. Όλες οι επιχειρήσεις τους ήταν σχεδιασµένες και µελετηµένες όπως έκαναν παλαιά οι λεγόµενες «επαναστατικές οµάδες» µε ειδικό ρόλο η κάθε µία. Όλο το προηγούµενο διάστηµα αυξήθηκε κατακόρυφα ο αριθµός των ενεργειών του «Ρουβίκωνα» εναντίον πάσης φύσεως στόχων και προσώπων. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν µπορεί να θεωρηθεί τυχαίο. Από τότε που ο Κουφοντίνας άρχισε να παίρνει άδειες από τη φυλακή ο «Ρουβίκωνας» οργανώθηκε καλύτερα. Ίσως αυτό να κατάλαβαν και στην κυβέρνηση και αποφάσισαν να αλλάξουν στάση απέναντι στον καθοδηγητή της «17Ν». Εκτός των άλλων, βέβαια, έχει πολύ µεγάλη σηµασία ότι το 2019 είναι µια εκλογική χρονιά. Και στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να κερδίσουν τις ψήφους των µετριοπαθών της Κεντροαριστεράς που δεν συµφωνούν µε τη δράση των συλλογικοτήτων αλλά και των κουκουλοφόρων. Το Μέγαρο Μάξιµου γνωρίζει πως εκτός από τις παροχές προς συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελµατίες, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει τώρα, πριν από τις εκλογές, να κρατήσει µεν αποστάσεις, αλλά να µην χαλάσει τις σχέσεις του ούτε µε τους ποινικούς κρατούµενους στον Κορυδαλλό και µε τις οικογένειές τους ούτε και µε όλους εκείνους που κινούνται στις παρυφές των Εξαρχείων και στις συλλογικότητες. Είναι µια σχέση που χτίστηκε µε πολύ κόπο από το 2010 µέχρι το 2015 και κορυφώθηκε µε την ψήφιση του Νόµου Παρασκευόπουλου για την αποσυµφόρηση των φυλακών. Μπορεί ο κ. Τσίπρας να λέει συνεχώς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η µεγάλη παράταξη της Κεντροαριστεράς, που θέλει να βγάλει τη χώρα από την κρίση και τα Μνηµόνια, ωστόσο δεν ξεχνά και την άλλη όψη του νοµίσµατος, που είναι όλοι εκείνοι που από το 2010 µέχρι το 2014 τον βοήθησαν να κερδίσει την εξουσία. Από τους Αγανακτισµένους, τους «µπαχαλάκηδες», µέχρι τους κουκουλοφόρους και όλους εκείνους που τότε βρήκαν πεδίο ελεύθερο αλλά και πολιτική νοµιµοποίηση για να δρουν ανενόχλητοι στο κέντρο της Αθήνας δηµιουργώντας κάθε φορά εικόνες χάους και παράλυσης του κράτους. Τώρα µπορεί τα πράγµατα να άλλαξαν, αλλά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε ευκαιρία τούς κλείνει το µάτι. Έτσι, άλλωστε, εξηγείται η ανοχή που δείχνει σε όλες αυτές τις οµάδες που δρουν ανενόχλητες στο κέντρο της Αθήνας κάθε φορά που δεν παίρνει άδεια ο Κουφοντίνας ή δεν ικανοποιείται κάποιο αίτηµα των συλλογικοτήτων.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα