Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Οι… ανήσυχοι φοιτητές του παρελθόντος – του Αντώνη Κατσαρού

Το τραγικό αίσθημα της ανασφάλειας που προκαλεί η παρούσα «συγκυβέρνηση» δεν αφορά, δυστυχώς, αποκλειστικά στους πολιτικούς της χειρισμούς, αλλά επεκτείνεται, λόγω των φαινομένων ανομίας, και στην πραγματική ερμηνεία της λέξης. Διότι επιβεβαιώνεται διαρκώς πως οι πολίτες βιώνουν την τραγική συνθήκη να διαπιστώνουν καθημερινά ότι οι αιτίες που τους προκαλούν αβεβαιότητα όχι απλά δεν εξαλείφονται, αλλά ούτε γίνονται καν αντικείμενο αντιμετώπισης προκειμένου να μειωθούν. Κατά συνέπεια, όταν ξεκινάς τη μέρα σου δεν μπορείς με σιγουριά να ξέρεις εάν: α) θα βρεις το αυτοκίνητό σου στη θέση που το άφησες, β) θα οδηγήσεις στην πόλη, ή τα προάστια χωρίς να κινδυνεύει (για διαφορετικούς λόγους στην κάθε περιοχή, αλλά να κινδυνεύει πάντως) η σωματική σου ακεραιότητα, γ) θα περπατήσεις σε περιοχές του κέντρου χωρίς να δεχθείς μολότοφ, δ) θα φτάσεις στο σπίτι σου σώος και αβλαβής, ε) θα κοιμηθείς χωρίς το φόβο διάρρηξης. Δεν βάζω στη συζήτηση τους επαναλαμβανόμενους εφιάλτες της φορολογίας και της απάνθρωπης προσπάθειας του συνόλου της κοινωνίας μέσω των σκληρών μέτρων, για να επιτευχθεί ο ανούσιος στόχος του υπερ-πλεονάσματος. Κρατάει χρόνια αυτή η συζήτηση, όμως είναι διαφορετική. Εδώ μιλάμε για κάτι άλλο, καθημερινό, την ουσία της ασφάλειας του κάθε ανθρώπου. Η οποία ασφαλώς και δεν έχει χαθεί, πολύ απλά διότι ποτέ της ΔΕΝ υπήρξε. Οι άνθρωποι που αποφασίζουν για τις τύχες της χώρας και τις ζωές μας, ευκολότερα καθοδηγούσαν κάποτε στα… φορτισμένα από εντάσεις νιάτα τους τις ακραίες αντιδράσεις κόντρα στο «κατεστημένο» (όπως αυτοί το όριζαν φτιάχνοντας μολότοφ), παρά συνέθεταν την εικόνα μίας γαλήνιας κοινωνικής ζωής. Στα δικά τους φοιτητικά χρόνια ο αξιοπρεπής, ο εγκρατής, ο μορφωμένος, ο επαγγελματίας, ο κοινωνικά αποδεκτός για τα αποτελέσματα της εργασίας του, ο καριερίστας με προσωπική επιχειρηματική δραστηριότητα, αποτελούσαν περιπτώσεις ανθρώπων που τους χαρακτήριζαν από ξενέρωτους, έως και υπηρέτες-εχθρούς τους «κατεστημένου». Φτάσαμε, λοιπόν, στις μέρες μας, που αυτοί οι… ανήσυχοι φοιτητές του παρελθόντος έγιναν κυβέρνηση (ναι, στην Ελλάδα όλα γίνονται…) και η επιβίωση των πολιτών εξαρτάται από αυτούς. Αποτέλεσμα; Η (ευγενικά μιλώντας…) «μεταφορά» των καταδρομικών επιθέσεων από τα Εξάρχεια, στο κέντρο της Αθήνας! Το διάβασα κάπου να προσδιορίζεται και ως «εξαγωγή». Απολύτως εύστοχο, διότι στην Ελλάδα η αυτονομία των Εξαρχείων αγγίζει τα όρια της ανεξαρτησίας κράτους (το οποίο βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση). Ηπρόσφατη επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα στην Ομόνοια υπογράμμισε εκ νέου το αίσθημα της ανασφάλειας που κυριεύει τους πολίτες και υπενθύμισε πως ζούμε σε μία χώρα που οι πάλαι ποτέ έφηβοι αντιφρονούντες, τώρα που έγιναν κυβέρνηση αδυνατούν να αποχωριστούν το σύμπλεγμα της μειοψηφίας με το οποίο αυτοπροσδιορίζονταν, γι’ αυτό και επιτρέπουν τέτοιες καταστάσεις. Ακόμη και εάν υπάρχουν εντός των κόλπων της εξουσίας κάποιοι που αναγνωρίζουν ότι αυτές οι ιστορίες τούς προκαλούν φθορά, η γενικότερη φιλοσοφία του ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνεται να ανατραπεί επειδή ο Αλέξης απέκτησε από το 2015 γραφείο στο Μαξίμου. Είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία της χώρας που τη… συνταγή της μολότοφ γνωρίζουν το ίδιο καλά και οι δύο πλευρές! Ο μοναδικός παράγοντας που υπάρχει περίπτωση να επιφέρει αλλαγές στη δημόσια τάξη προς όφελος των πολιτών είναι η ανασφάλεια της ίδιας της κυβέρνησης, που οδηγείται από το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης εν όψει των εκλογών…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση