Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Οι αφιλάργυροι ξένοι

Περιπατούμε κατά μήκος του Ζαππείου Μεγάρου με ένα ζευγάρι Γάλλων φίλων. Λίγα μέτρα εμπρός μας η τετράχρονη κόρη τους τρέχει ανέμελη εμπρός-πίσω. Την βάπτισαν με το ελληνικότατο όνομα Theodora, Θεοδώρα – δώρο Θεού. Η ιστορία τους έχει ενδιαφέρον. Ο Λουΐ, απόγονος μίας παλαιάς αριστοκρατικής οικογένειας της χώρας του συνονόματού του Λουδοβίκου 14ου, είχε έως πρότινος «τουριστικούς» δεσμούς με την Ελλάδα, αφού την επέλεγε ως μόνιμο τόπο διακοπών του… εκ γενετής. Η μητέρα του, μία μεγάλη κυρία της δημοσιογραφίας, με την οποία είχα την τιμή να συνεργασθώ όταν ήταν αρχισυντάκτρια στο περιοδικό «CITY», είχε την πεποίθηση ότι η χώρα μας ήταν το καταλληλότερο μέρος για να παραθερίζουν τα παιδιά της, αφού δοκίμασε την Κορσική, την Νότιο Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Ο φιλελληνισμός της, ο οποίος μεταλαμπαδεύθηκε στους κατιόντες της, είχε ιστορική αφετηρία και ιστορικές βάσεις. Δεν επρόκειτο, δηλαδή, για μία επιδερμική προσέγγιση ενός ηλιόλουστου τόπου, με ωραίες παραλίες, καταγάλανα νερά και κάτι αρχαία ερείπια, αλλά για μία βαθειά αναγνώριση της σημασίας του ελληνικού πολιτισμού στο γίγνεσθαι της Δύσεως. Παρατηρώ πώς εξηγεί ο Λουΐ στη Θεοδώρα την Ακρόπολη, που κείτεται υπερήφανη απέναντί μας. Έστω και αν η μικρή δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει ναός και τι θεά Αθηνά, είμαι βέβαιος ότι νοιώθει πως πρόκειται για κάτι το σημαντικό, για κάτι που αγαπά ο πατέρας της. Εδώ και τρεις μήνες η Θεοδώρα φοιτεί σε ελληνογαλλικό νηπιαγωγείο και είναι αυτή που επιστρέφοντας από το σχολείο διδάσκει στους γονείς της την ελληνική γλώσσα. Ο Λουΐ γράφει σενάρια για ταινίες και η σύζυγός του είναι φωτογράφος. Το σπίτι που μόλις αγόρασαν είναι στο Μετς, την πιο ανθρώπινη, κατά την γνώμη τους, γειτονιά της πρωτευούσης.

Η απληστία των funds

«Με τι ασχολείσθε;», ρωτώ τον συνδαιτυμόνα μου σε ένα κοινωνικό δείπνο πέριξ της περιοχής Μακρυγιάννη. «Εργάζομαι για ένα fund», μου απαντά. Λόγω επαγγελματικής διαστροφής επιμένω να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες. Η ανάκρισις αποδίδει καρπούς, αφού ο συγκεκριμένος κύριος βρίσκεται μεταξύ αυτών που επιχειρούν να εξαγοράσουν τα δάνεια κορυφαίων ελληνικών επιχειρήσεων. Η μέθοδος είναι απλή. Εξαγοράζουν προς ιδιαιτέρως προσιτή τιμή, στο 10-20% της αξία τους, τα δάνειά τους, και στην συνέχεια αποκτούν τον έλεγχο των εταιρειών. Πλείονες της μίας, εισηγμένες ή μη, στο ελληνικό Χρηματιστήριο ελληνικής ιδιοκτησίας εταιρείες έχουν ευρεθεί το τελευταίο διάστημα στο στόχαστρο των επιθετικών ξένων funds. Η επιθετικότης τους ευνοείται από την κυβερνητική, ας την χαρακτηρίσω κομψώς, ανεκτικότητα. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι εύλογα: Γιατί δεν δίνεται, όπως συμβαίνει στην Κύπρο, η δυνατότης στον δανειολήπτη να προσφέρει υψηλότερο τίμημα εξαγοράς του δανείου του; Είναι αλήθεια ότι η διαδικασία η οποία προεκρίθη και η οποία μαθηματικώς θα οδηγήσει στην αφελληνοποίηση χιλιάδων επιχειρήσεων, εάν όχι στην διακοπή της λειτουργίας τους δεν είναι εντολή της Τρόϊκας, αλλά εγχώρια επιλογή; Τέλος, γιατί η ελληνική κυβέρνησις δεν προχωρά σε ένα άλλο μέτρο που εφηρμόσθη με επιτυχία στην Κύπρο; Ήτοι της επιδοτήσεως των τόκων των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων σε μέγιστο ποσοστό έως 4% και για διάρκεια 3-4 ετών σε επιχειρηματίες με ετήσιο κύκλο εργασιών έως 25.000 ευρώ και έως 4 άτομα προσωπικό;

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα