Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Οι ΗΠΑ στριμώχνουν τον Ερντογάν

Ακόμη και οι πέτρες γνωρίζουν ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ξέρει να χάνει. Και αυτή τη στιγμή δεν έχει χάσει μόνο την Άγκυρα, τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη (όσες προσφυγές και αν έχει καταθέσει) στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, αλλά απειλείται από τις ΗΠΑ να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ αν γυρίσει την πλάτη στους αμερικανικά F-35 και «τακιμιάσει» με τη Ρωσία και τους S-400. Οι ΗΠΑ, μάλιστα, ρίχνουν λάδι στη φωτιά και αφήνουν να διαρρεύσει ότι η αμερικανική κυβέρνηση εξετάζει να προχωρήσει σε πωλήσεις των μαχητικών αεροσκαφών σε πέντε άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ενώ ο Ερντογάν με φόντο την πτωτική πορεία της τουρκικής λίρας πηγαίνει για ταξίδι αναζήτησης ευκαιριών στα Σκόπια και σπεύδει για αναζήτηση βοήθειας στη Ρωσία εκτοξεύοντας καθοδόν τις γνωστές απειλές για το Αιγαίο, ότι δηλαδή θα συνεχίσει η Τουρκία να προασπίζει τα δικαιώματά της στην περιοχή και ότι δεν πρόκειται να δεχτεί κανένα τετελεσμένο. Από ελληνικής πλευράς, πάντως, ο υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Αποστολάκης αφήνει  ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε αγορά πολεμικών αεροσκαφών F-35 δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Θα εξετάσουμε όλες τις συνιστώσες και θα δούμε τι θα γίνει». Όλα τα παραπάνω σχηματίζουν ένα γενικότερο σκηνικό ρήξης που δεν ευνοεί κανέναν εκ των συμμετεχόντων, φέρνοντας την Ελλάδα στο προσκήνιο ως μια χώρα που μπορεί να ευνοηθεί από τις ΗΠΑ… έτσι ξαφνικά, αλλά και να αποτελέσει το αντικείμενο του μένους του Τούρκου προέδρου. Το πρόβλημα με τον Ερντογάν είναι ότι δεν ξέρει να χάνει. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όσες συζητήσεις κι αν κάνει με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για τους S-400, η Ρωσία δεν μπορεί να απαλλάξει τη χώρα του από το διεθνές χρηματοπιστωτικό κύκλωμα, ούτε να του επιτρέψει να τρώει από τα χέρια της Ουάσινγκτον και να σφίγγει μετά αυτά της Μόσχας. Ομοίως, όσο «φίλος» και αν είναι ο Ρώσος πρόεδρος με τον Τούρκο ομόλογό του δεν πρόκειται να αναβάλει εξαιτίας του, αν είναι αποφασισμένος να την κάνει, την εκκαθάριση της ανταρτοκρατούμενης επαρχίας της Ίντλιμπ προς βλάβη όχι μόνο του γοήτρου αλλά και της ασφάλειας της Τουρκίας. Απόψεις και ερμηνείες Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Ότι ήρθε το τέλος του Ερντογάν; Στην εξωτερική πολιτική τίποτα δεν είναι τόσο δραματικό όσο φαίνεται και τίποτα τόσο αδιέξοδο όσο παρουσιάζεται. Ο κόσμος σε συμμαχίες βρίσκεται σε σχέσεις εξάρτησης. Οι ΗΠΑ μπορεί να κραδαίνουν το «μαστίγιο» στον Ερντογάν αλλά δεν είναι διατεθειμένες να χάσουν τη χώρα του από την επιρροή τους για τα μάτια της Ρωσίας. Ομοίως, και ο Ερντογάν ξέρει ότι χωρίς τις ΗΠΑ η τύχη της Τουρκίας αφήνεται στα χέρια αδοκίμαστων στα δύσκολα εταίρων. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στη «ΒτΚ πρώην διπλωμάτης που γνωρίζει άριστα την τουρκική πραγματικότητα, καμία απειλή δεν θα υλοποιηθεί, αφού το ΝΑΤΟ χρειάζεται την Τουρκία όπως και οι ΗΠΑ, γι’ αυτό και θα βρεθεί μια φόρμουλα που θα ικανοποιεί και τις δύο πλευρές, ώστε η Άγκυρα να υποχωρήσει με αξιοπρέπεια και η Ουάσιγκτον να κρατήσει το γόητρο της πρωτεύουσας που κινεί τα νήματα πολύ μακριά από τα εδάφη της. «Έσπειρε ανέμους και τώρα θερίζει θύελλες, νομίζοντας ότι μπορεί να προκαλεί και να ελίσσεται ανέξοδα», δηλώνει στη «ΒτΚ» έμπειρος διπλωμάτης, ο οποίος γνωρίζει άριστα την πραγματικότητα στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Άγκυρας. Κάποιες πηγές, μάλιστα, δεν αποκλείουν να παραλάβει η Τουρκία τους ρωσικούς πυραύλους και να τους αποθηκεύσει στην κατεχόμενη Κύπρο, αλλά αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει αποδεκτό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή τη φορά ο Ερντογάν δεν θα μπορέσει να έχει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Θα χρειαστεί να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για να μην χάσει τα κεκτημένα του και να μην αφεθεί έρμαιο άγνωστων καταστάσεων που δεν θα ξέρει πώς να διαχειριστεί. Η επιβίωσή του για το άμεσο μέλλον μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη, ωστόσο, όπως έγραφε αυτή την εβδομάδα σε άρθρο του ο βρετανικός «Guardian», οι τελευταίες εκλογές και το μοιραίο παιχνίδι του με ΗΠΑ και Ρωσία για τόσο καιρό θα αποδειχτούν μάλλον η αρχή του τέλους της κυριαρχίας του.

των Σόφη Λούκα και Πέτρου Κομνηνού

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα