Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Οι «53», η Μάρκου, ο Οδυσσέας, και ο Κατσίκης – του Ι. Χασαπόπουλου

Η προχθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή, για το νομοσχέδιο που αφορούσε την υιοθεσία και την αναδοχή παιδιών από οικογένειες αλλά και ομόφυλα ζευγάρια, ήταν μια ακτινογραφία της κατάστασης που επικρατεί στο εσωτερικό των κομμάτων.
Στον ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε για ακόμη μία φορά ο ηγετικός ρόλος των «53», που έχουν ανεξάντλητα αποθέματα νομοσχεδίων και τροπολογιών που αφορούν τις μειονότητες, την ισότητα των δύο φύλων, αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Και παλαιότερα οι κυβερνήσεις ψήφιζαν νόμους κάτω από την πίεση ορισμένων μειοψηφιών, όμως τώρα, η σημερινή ανοίγει θέματα κοινωνικά και μειονοτήτων, μόνο και μόνο για να διορθώσει το τσαλακωμένο αριστερό της προφίλ από τα Μνημόνια.
Στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος πολλοί βουλευτές θεωρούν πως η πλειοψηφία της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ είναι όμηροι της ακραίας τάσης των «53», και τους καταλογίζουν πως με τις προτάσεις τους φέρνουν σε δύσκολη θέση βουλευτές που είναι από την περιφέρεια, και ιδίως από συντηρητικές περιοχές όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είχε χαμηλά ποσοστά εξαιτίας, κυρίως, της Εκκλησίας.
Μάλιστα, προχθές, κατά τη συζήτηση και την ψηφοφορία στη Βουλή, του επίμαχου νομοσχεδίου ορισμένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλησαν να πάρουν το λόγο και απείχαν από την ψηφοφορία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση των «53», και οι οποίοι θεωρούν πως για μια ακόμη φορά δεν τους υπολογίζουν και πως επιβάλλουν την ατζέντα τους για να κυριαρχήσουν στο εσωκομματικό παιχνίδι.
Στη Ν.Δ. οι τέσσερις γυναίκες βουλευτές που διαφοροποιήθηκαν (Μπακογιάννη, Κεφαλογιάννη, Κεραμέως και Μάρκου), κάθε άλλο παρά εσωκομματικό πρόβλημα συνιστούν για τον κ. Μητσοτάκη, αν και καταβάλλεται αγωνιώδης προσπάθεια από την κυβέρνηση να εμφανισθεί ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως όμηρος των καραμανλικών και των «σκληρών» δεξιών.
Το γεγονός, όμως, πως δεν υπήρχε ενιαία γραμμή από όλους δείχνει πως και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν μπορεί να χειριστεί εύκολα θέματα μειονοτήτων και ανθρώπινων δικαιωμάτων. Και αυτή την αδυναμία θα την έχει και όταν έρθει στην εξουσία.
Στο Κίνημα Αλλαγής, για μια ακόμη φορά η θέση του κόμματος πέρασε από «σαράντα κύματα» μέχρι να καταλήξουν να υπερψηφίσουν το επίμαχο άρθρο 8.
Στην αρχή οι βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης έλεγαν πως δεν θα το ψηφίσουν όχι γιατί διαφωνούσαν, αλλά γιατί «δεν θέλουν να κάνουν τα ρεπό του κ. Καμμένου», υπονοώντας πως αφού δεν ψηφίζουν οι ΑΝ.ΕΛ. δεν πρέπει να περάσει το νομοσχέδιο.
Το Ποτάμι από την πρώτη στιγμή διαχώρισε τη θέση του και δήλωσε ανοιχτά ότι θα υπερψηφίσει.
Ακολούθησε η ανοικτή στήριξη του κ. Βενιζέλου στο επίμαχο άρθρο, και η σύγκρουσή του με τον κ. Κωνσταντινόπουλο.
Όλα έδειχναν πως το Κίνημα Αλλαγής θα έδινε γραμμή για ψήφο κατά συνείδηση. Τελικά επικράτησαν πιο ψύχραιμες φωνές και συμφωνήθηκε να υπερψηφιστεί το άρθρο 8. Βέβαια, έλειπαν από την ονομαστική ψηφοφορία 6 βουλευτές του ΚΙΝ.ΑΛ. που από την αρχή είχαν εκφράσει αντιρρήσεις.
Στους ΑΝ.ΕΛ. τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα. Ο ένας (Παπαχριστόπουλος) δίνει συνεχώς διαπιστευτήρια στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο άλλος (Κατσίκης) προσπαθεί με τις δηλώσεις του να συναγωνιστεί τη Χρυσή Αυγή.
Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας έδειξαν για μια ακόμη φορά πως τα μεγάλα κόμματα εξουσίας συσπειρώνουν στις τάξεις τους πολλές τάσεις και απόψεις, και σε ένα ευαίσθητο θέμα πολύ δύσκολα μπορεί να υπάρξει ομοφωνία.
Αυτό γινόταν στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ παλαιοτέρα, αυτό γίνεται τώρα και στον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι κατ’ εξοχήν κόμμα με πολλές συνιστώσες.
Η διαφορά είναι πως πριν από το 2015, όταν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος διαφωνούσαν, το νομοσχέδιο δεν περνούσε. Τώρα συμβαίνει το εξής οξύμωρο: πολλοί νόμοι περνούν από τη Βουλή με την ψήφο βουλευτών της αντιπολίτευσης, αφού ο κυβερνητικός εταίρος διαφωνεί σχεδόν στα περισσότερα νομοσχέδια που αφορούν μεγάλες προοδευτικές αλλαγές για την κοινωνία.

Social life με την Τίνα

Η βιογραφία του Κ. Μήτση