Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ο επικίνδυνος κύριος Τραμπ

Μέσα στη χρονιά που τελειώνει γράφτηκαν συνολικά 25 βιβλία για τον Ντόναλντ Τραμπ. Αυτό το στοιχείο, φυσικά και δεν αποτελεί σημάδι της δημοφιλίας του Αμερικανού προέδρου, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, αφού τα πολυσέλιδα 10 αναγνώσματα εξ αυτών είναι αφιερωμένα στον επικινδυνότητά του. Το 2018, εξάλλου, τελειώνει με την παράδοση της Συρίας από τις ΗΠΑ στη Ρωσία, που υποχρέωσε τους προδομένους από τους Αμερικανούς Κούρδους της πρώτης χώρας να συνασπιστούν με τον Μπασάρ αλ Άσαντ για να γλιτώσουν από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το 2019 ξεκινά με ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών σε αυτή την εύφλεκτη γωνιά της Γης, που μπορεί να παρασύρει ολόκληρο τον κόσμο στις φλόγες της, αφού μερίδιο στα μελλούμενα θα διαδραματίσουν και οι παραδοσιακοί εχθροί του Ιράν και του Ισραήλ. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ερωτηθείς από το περιοδικό «Politico» καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας Χ. Μπραντς για το πώς θα χαρακτήριζε το 2018 σε 100 χρόνια από σήμερα, απάντησε «είτε ως ένα ασήμαντο έτος είτε ως έναν πραγματικό σεισμό – όλα θα εξαρτηθούν από το 2020». Καταστροφική μια επανεκλογή Τραμπ Όπως εξήγησε στο αμερικανικό περιοδικό ο Χ. Μπραντς, την πορεία του κόσμου τα επόμενα χρόνια θα καθορίσει η επανεκλογή ή όχι του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Αν το πέρασμα του Αμερικανού μεγιστάνα από την αμερικανική προεδρία περιοριστεί σε μία και μόνο θητεία, τότε σε 100 χρόνια από σήμερα όλοι θα μιλούν για εκείνο το παράδοξο μοντέλο διακυβέρνησης που έφερε τα πάνω κάτω στην Αμερική, ευτυχώς χωρίς συνέπειες για τον υπόλοιπο κόσμο, αφού όσα έγιναν στη συγκεκριμένη 4ετία ακυρώθηκαν στην επόμενη. Αν, όμως, ο Τραμπ καταφέρει μετά την έκπληξη της πρώτης εκλογής του να πετύχει και μια δεύτερη, τότε η Αμερική δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια, αφού οι δεσμεύσεις της απέναντι στους συμμάχους της, στο ελεύθερο εμπόριο, στο γράμμα του νόμου αλλά και όλες τις δημοκρατικές διαδικασίες, θα διαφοροποιηθούν. Η Αμερική θα γίνει ένα κράτος παρίας στα μάτια του υπόλοιπου κόσμου και ο πρόεδρός της θα πάψει να είναι ο ηγέτης με την πιο σταθερή εξωτερική πολιτική στο πέρασμα των χρόνων στον κόσμο. Τη θέση του θα πάρει ο Κινέζος ομόλογός του, με ό,τι αυτό μπορεί να σημάνει για το μέλλον της ανθρωπότητας, καταλήγει ο Αμερικανός ιστορικός. Κι ενώ θα μπορούσαν τα παραπάνω, τουλάχιστον το δεύτερο κακό σενάριο, να θεωρηθούν παράτολμες μαντείες άλλης εποχής, σαν αυτές που έχει κάνει η «Νοστράδαμος των Βαλκανίων», οι τελευταίες εξελίξεις από τις ΗΠΑ και ο αντίκτυπός τους εντός και εκτός των συνόρων της κάνουν τους αναλυτές να κρατούν «μικρό καλάθι». Μόλις προχθές το αμερικανικό Πεντάγωνο δεν ήξερε πώς να μαζέψει τα ασυμμάζευτα ενός προέδρου που πόσταρε στο Twitter ένα βίντεο από την πρόσφατη αιφνίδια επίσκεψή του στο Ιράκ, με τον ίδιο να βρίσκεται με άνδρες των Navy Seals αποκαλύπτοντας όχι μόνο την απόρρητη θέση ανάπτυξης της αμερικανικής αυτής ομάδας καταδρομών, αλλά και τα πρόσωπα, τα οποία κατά κανόνα κρατούνται μυστικά! Κι αυτό, γιατί αν κάποιος από τους άνδρες αυτούς πιαστεί αιχμάλωτος από μια εχθρική κυβέρνηση ή μια τρομοκρατική ομάδα, δεν θα υπάρχει ίχνος αμφιβολίας για το ποιο είναι αυτό το άτομο και τι κάνει στη συγκεκριμένη χώρα… Γεωπολιτικές ανισορροπίες στη Συρία Στο μεταξύ, η προσοχή των διεθνών αναλυτών είναι στραμμένη στη Βόρεια Συρία. Εκεί όπου μετά την ανακοίνωση του Τραμπ για αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων και τις απειλές της Τουρκίας για στρατιωτική εκστρατεία στα σύνορα και στις περιοχές που ελέγχουν οι κουρδικές δυνάμεις προκειμένου να εξαλειφθεί ολοκληρωτικά ο κίνδυνος σχηματισμού ενός κουρδικού κράτους, αλλάζουν οι γεωπολιτικές ισορροπίες. Οι Κούρδοι έχοντας προδοθεί από τον Τραμπ, τον οποίο και βοήθησαν να νικήσει το Ισλαμικό Κράτος (οι τελευταίες ενδείξεις από την περιοχή πάντως δείχνουν ανασύνταξή του), στράφηκαν στον Σύρο πρόεδρο για προστασία απέναντι στην τουρκική απειλή. Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Al Jazeera, o στρατός του Μπασάρ αλ Άσαντ έχει ήδη υψώσει τη συριακή σημαία στην Manbij, που σημαίνει ότι η περιοχή περιήλθε για πρώτη φορά μετά από περίπου τέσσερα χρόνια στα χέρια του. Άλλες πηγές, ωστόσο, αναφέρουν πως οι συριακές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί περιφερειακά της πόλης δημιουργώντας μια ζώνη άμυνας μεταξύ της Manbij και των συνόρων Τουρκίας – Συρίας όπου δρουν αντάρτες οι οποίοι στηρίζουν την Άγκυρα και προετοιμάζουν το έδαφος για την στρατιωτική επιχείρηση. Με απλά λόγια, οι Κούρδοι του ΥPG έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ του μικρότερου κακού ή αλλιώς του «λιγότερο εχθρού», και τελικά αναγκάστηκαν να παραδοθούν στην «αγκαλιά» του Άσαντ και του Πούτιν. Ήταν όμως και μια επιλογή που δύσκολα θα μπορούσαν να αποφύγουν. Αυτό, καθώς η απόφαση Τραμπ να αποσύρει πάραυτα τα αμερικανικά στρατεύματα από την περιοχή σημαίνει πως η τουρκική εισβολή είναι πιο πιθανή από ποτέ, ενώ οι Κούρδοι που συνεχίζουν τον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους στα ανατολικά της Συρίας, θα κινδύνευαν να εγκλωβιστούν μεταξύ δύο ανοιχτών μετώπων τη στιγμή που ξεκάθαρα, χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ, δεν διαθέτουν επαρκείς δυνάμεις για να ανταποκριθούν. Όπως φαίνεται, επιλέγουν να διατηρήσουν τα εδάφη που έχουν υπό τον έλεγχό τους βορειοανατολικότερα, κάτι που εξυπηρετεί πάντοτε και το όνειρο για ένα ελεύθερο ανεξάρτητο Κουρδιστάν με εδάφη της Τουρκίας, της Συρίας, του Ιράκ και του Ιράν.

Και στο βάθος το τείχος του Μεξικού

Πίσω στην Ουάσινγκτον, μετά από 20 παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών οι εναπομείναντες αναρωτιούνται πόσο ακόμα θα αντέξουν με τον Τραμπ πάνω από το κεφάλι τους, καθώς με το νέο έτος θα πρέπει να αποσαφηνιστεί τι θα γίνει με τη χρηματοδότηση του τείχους του Μεξικού. Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός πρόεδρος απειλεί να κλείσει τα νότια σύνορα της χώρας του με το Μεξικό αν οι Δημοκρατικοί του Κογκρέσου συνεχίσουν να μπλοκάρουν το κονδύλι των 5 δισεκατομμυρίων για την ανέγερσή του. Η άρνηση του Κογκρέσου να εγκρίνει τον προϋπολογισμό –λόγω του συγκεκριμένου κονδυλίου– έχει οδηγήσει σε παύση των λειτουργιών του αμερικανικού ομοσπονδιακού κράτους. Το λεγόμενο shutdown θα παραταθεί μέχρι και τον Ιανουάριο του νέου έτους… Υπενθυμίζεται ότι στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του το 2016 ο Τραμπ είχε υποσχεθεί πως το Μεξικό θα πληρώσει για το τείχος. Όταν το Μεξικό αρνήθηκε, άρχισε να επιδιώκει χρηματοδότηση από τους Αμερικανούς φορολογούμενους με το επιχείρημα ότι το τείχος είναι ζωτικής σημασίας για τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης. Δημοσκόπηση του Reuters/Ipsos στα τέλη Νοεμβρίου, πάντως, έδειξε πως η βελτίωση της ασφάλειας των συνόρων είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες προτεραιότητες μόνο για περίπου το 31% των ερωτηθέντων Αμερικανών…

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα