Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ο νέος… μάγος του κλαρίνου είναι ο Βαγγέλης Μάτσιας

Στα 29 του ο Βαγγέλης Μάτσιας θεωρείται ήδη καταξιωμένος δεξιοτέχνης και μετρ στο παραδοσιακό μας μουσικό όργανο, με το οποίο έχει μαγέψει μέχρι ξένους μεγιστάνες

Ο Ηπειρώτης μουσικός είναι ιδιαίτερα αγαπητός και στη νεολαία από Ελλάδα μέχρι Αμερική, Καναδά, Γιοχάνεσμπουργκ, Αυστραλία…

Είναι απίστευτη η αίσθηση να έχεις απέναντί σου έναν νεαρό άνδρα με μοναδικό ταλέντο, που τ’ όνομά του ακούγεται στα πέρατα της Γης, κι όμως εκείνος, με όλη τη φρεσκάδα των νιάτων του και το γοητευτικό παρουσιαστικό του, χωρίς ίχνος έπαρσης και κομπασμού μιλά με πάθος για την παραδοσιακή μας μουσική, την οποία υπηρετεί πιστά από παιδάκι. Το ήθος και ο επαγγελματισμός του ξεχωρίζουν από την πρώτη κουβέντα του. Ο Βαγγέλης Μάτσιας με μαεστρία κάνει το κλαρίνο να «κελαηδά» στα ακροδάχτυλά του και συνεχίζει να δοξάζει την Ελλάδα και τη μελωδική της ιστορία, να δίνει ανάσα και χαρά στους ομογενείς, και να συνεργάζεται με τους καλύτερους επαγγελματίες του είδους.

Έχεις ήδη αποκτήσει τη φήμη διάσημου κλαρινίστα. Πόσο μεγάλο αισθάνεσαι το φορτίο αυτού του τίτλου;

«Για μένα το μεγαλύτερο φορτίο στις πλάτες μου είναι η παραδοσιακή μουσική. Το να είσαι ο άνθρωπος που περνάς στις επόμενες γενιές μια μουσική με αιώνες παράδοση είναι μια μεγάλη ευθύνη, γιατί πρέπει να μπορείς να μιλάς στην καρδιά κάθε Έλληνα σε κάθε γωνιά του κόσμου, και αυτό είναι το υπέρτατο βάρος».

Σα μουσικός έχεις αποπειραθεί να συνθέσεις κάποια κομμάτια;

«Θέλω όσο μπορώ να τελειοποιώ τα τραγούδια που αρέσουν στον κόσμο, γνωστά, που τους κάνουν να διασκεδάζουν. Φυσικά δημιουργώ και δικά μου κομμάτια, αλλά ακόμα δεν τα έχω δώσει σε κάποιον».

Έχεις πει ότι όλα ξεκίνησαν από τη φλογέρα που σου έφτιαξε ο παππούς σου…

«Όταν ήμουν μικρός έρχονταν στο χωριό μου καλλιτέχνες και έπαιζαν στα πανηγύρια! Εγώ, αντί να παίζω με τα παιδιά του χωριού, καθόμουν, άκουγα και παρατηρούσα με μεγάλη αφοσίωση τον κλαρινίστα! Έτσι, λοιπόν, ο παππούς μου, μου έφτιαξε μια ξύλινη φλογέρα και άρχισα να παίζω με όσα άκουγε το αυτί μου. Και το αξιοπρόσεκτο ήταν πως τα έπαιζα ακριβώς όπως τα άκουγα!».

Συχνά ταξιδεύεις στο εξωτερικό, όπου πας για να παίξεις για τους ομογενείς. Οι εντυπώσεις σου από εκείνους;

«Κάθε φορά νιώθω μοναδικές στιγμές. Μου έχει αποτυπωθεί έντονα στο μυαλό και την καρδιά μου ένα περιστατικό με ομογενή μας σε μια από τις περιοδείες μου στην Αυστραλία! Καθώς έπαιζα ήρθε και έπιασε το παπούτσι μου ενώ βρισκόμουν στην πίστα και έκλαιγε ! Μ’ αυτή του τη χειρονομία ο άνθρωπος έδειξε το πόσο νοσταλγεί και αγαπάει την πατρίδα του, και πώς η παραδοσιακή μουσική μπορεί να “ξεκλειδώσει” τα συναισθήματα και τον πόνο των ανθρώπων! Και εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω για τη φιλοξενία τους, τους Σταύρο Ζιόγκα και Παναγιώτη Φούκη από Νέα Υόρκη, Λάμπρο Φούκη και την Ελληνική Εκκλησία της Μελβούρνης στην Αυστραλία!».

Ωστόσο, και ξένοι σε έχουν ακούσει και έχουν μαγευτεί από τις δεξιότητές σου…

«Έχει τύχει στα μέρη που έχω παίξει να εργάζονται Αμερικανοί, Αυστραλοί, Γερμανοί, που με κοιτούν με αφοσίωση. Είναι μια μουσική που δεν τη γνωρίζουν και τους φαντάζει εξωπραγματικό πως μόνο ένα μουσικό όργανο κάνει δεκάδες ανθρώπους να χορεύουν. Μ’ έχουν πλησιάσει μουσικοί στη Νέα Υόρκη να μου πουν πώς μπορούν να μάθουν τον τρόπο να παίζουν κλαρίνο για να ξεσηκώνουν τον κόσμο».

Σε έχουν καλέσει μέχρι και σε γάμο που διοργάνωσε πάμπλουτος Σαουδαράβας σε νησί των Κυκλάδων! Ωστόσο, αρνήθηκες την πρόταση του Ρώσου μεγιστάνα Ντιμίτρι Ριμπολόβλεφ στο Σκορπιό, επειδή σου ζητήθηκε να ντυθείς με αρχαιοελληνικό χιτώνα….

«Την ημέρα που χτύπησε το τηλέφωνο και μου είπαν “καλησπέρα, ο κύριος Μάτσιας; Σας θέλει ο κύριος Ριμπολόβλεφ”, σκέφτηκα ότι κάποιος μου κάνει πλάκα! Για μένα ήταν μια πολύ μεγάλη στιγμή στην καριέρα μου, που όμως έπρεπε να αρνηθώ, γιατί όποιος δε σέβεται τη μουσική και την παράδοσή μου δεν μπορώ να τον διασκεδάσω. Μου είχαν ζητήσει κάποια συγκεκριμένα πράγματα για να παίξω πάνω στο Σκορπιό παρουσία του Ρώσου μεγιστάνα, αλλά τους είπα ότι δε θα μπορέσω!».

Οικογένεια σκέφτεσαι να δημιουργήσεις σύντομα;

«Η οικογένεια για μένα είναι ιερό πράγμα. Αγαπώ πολύ τα παιδάκια, και ναι, σκέφτομαι σύντομα να κάνω τη δική μου οικογένεια».

Ένα όνειρο ζωής που θα ήθελες να υλοποιήσεις σχετικά με την τέχνη σου;

«Ένα μέρος από το όνειρό μου έχει μπει στο δρόμο του με σταθερά και σωστά βήματα. Συνεχίζω, έτσι ώστε να μη χαθεί η παράδοση, να βρεθώ σε κάθε γωνιά της Γης. Να παρουσιάσω τη δημοτική παράδοση της μητέρας Ελλάδος μας, και να διασκεδάσω όλο τον κόσμο με παραδοσιακά, αλλά και πιο σύγχρονα τραγούδια. Πάνω απ’ όλα η βάση μας είναι η παράδοση και δε θα την αφήσουμε να χαθεί! Όνειρο, λοιπόν, το έχω να βρεθώ κοντά σε όλους και να το δείξω με τον καλύτερο τρόπο!».

Είπε για

ΤΟ ΚΛΑΡΙΝΟ
«Το κλαρίνο είναι η επέκταση του εαυτού μου. Είναι πολύ απαιτητικό, δύσκολο και επιβάλλει απόλυτη συγκέντρωση και πολύ φυσική κατάσταση. Εάν δεν το κάνεις ένα με το σώμα σου δεν μπορείς να αντέξεις να παίζεις έξι έως και –ίσως– δέκα ώρες χωρίς διάλειμμα».

ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΡΙΜΠΟΛΟΒΛΕΦ
«Ηταν μια πολύ μεγάλη στιγμή στην καριέρα μου, που όμως έπρεπε να αρνηθώ, γιατί όποιος δε σέβεται τη μουσική και την παράδοσή μου, δεν μπορώ να τον διασκεδάσω. Μου είχαν ζητήσει κάποια συγκεκριμένα πράγματα για να παίξω πάνω στο Σκορπιό».

ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ
«Για εκείνους η παραδοσιακή μουσική είναι η μητέρα-πατρίδα που αναγκάστηκαν να αφήσουν, το χωριό τους, η παραλία τους, τα αδέλφια που έμειναν πίσω. Έχω δει ανθρώπους να χορεύουν και να κλαίνε. Για μένα αυτό είναι σοκαριστικό, αλλά μαζί και μια μεγάλη ευθύνη»

Η βιογραφία του Κ. Μήτση