Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ο Τσίπρας είναι πονηρός κι αυτά που λέει μην τα τρως… – του Αντώνη Κατσαρού

Η απαγκίστρωση από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές αποτέλεσε κεντρικό σύνθημα στην πορεία του Αλέξη Τσίπρα προς την πρωθυπουργία. Επειδή, όμως, ο Αλέξης είναι πονηρός «κι αυτά που λέει μην τα τρως…», ήξερε πως εάν αποσκιρτούσε από το άρμα των ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση θα γινόταν ο πρώτος αρχηγός της σύγχρονης Ελλάδας που θα επέβαλε επίσημα τη φτώχεια. Όσο κι αν δεν προλάβαινε (ποτέ…) να ανοίγει πολλά βιβλία, ρωτούσε και μάθαινε για την τύχη των συντρόφων του μετά την αλλαγή των κυβερνήσεων σε χώρες όπως η Βενεζουέλα, η Βολιβία και το Εκουαδόρ, οι οποίες θεώρησαν ως υπεύθυνες για την παρατεταμένη φτώχεια τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Δεν έπεσε, λοιπόν, στην παγίδα των δικών του εξαγγελιών, όσο κι αν πολλά στελέχη του θα ήθελαν να ακολουθηθεί η αριστερή πολιτική που ευαγγελίζονταν. Ως συνέπεια, αυτήν την ώρα το σκηνικό πολέμου που έχει ήδη στηθεί στη Βενεζουέλα, του αγαπημένου του Αλέξη προέδρου Μαδούρο, οι κάτοικοι αυτής της ταλαιπωρημένης της χώρας το εισπράττουν όχι με πραγματικά πυρά, αλλά με τον πόλεμο των οικονομικών κυρώσεων. Όσο και αν η προοπτική στρατιωτικής σύγκρουσης έδειξε να ενισχύεται μετά τις μη διασταυρωμένες αναφορές ότι ΗΠΑ και Ρωσία στέλνουν ενισχύσεις σε δικές τους τοπικές ομάδες, η ιστορία δεκαετιών με τα κεφάλαια της επιρροής των ΗΠΑ στις χώρες διαφορετικών ηπείρων έχει ως μοναδικό κοινό σημείο αναφοράς τους «Ψυχρούς πολέμους». Ποτέ δεν είχε ως πρώτη επιλογή να ανοίξει «πυρ». Σε κάθε περίπτωση οι ΗΠΑ δεν έλαβαν στήριξη από το Συμβούλιο Ασφαλείας, ενώ, παρά τις απόπειρες ανταρσίας στις γραμμές των εθνικών δυνάμεων, η στρατιωτική ηγεσία παραμένει στο πλευρό του Μαδούρο. Το μεγαλύτερο ελάττωμα του αρχηγού της αντιπολίτευσης, που χρησιμοποιείται από τον ίδιο ως μεγάλο όπλο, είναι η ταύτισή του με τις ΗΠΑ. Γυρίζει μπούμεραγκ προς τον ίδιο τον Γκουαϊδό, καθώς ο Μαδούρο κρατά το κλειδί της εθνικής ταυτότητας των Βενεζουελάνων, αφού στην πλειοψηφία του ο καταπονημένος λαός δεν θα συναινούσε ποτέ σε σύμπραξη με τους Αμερικανούς. Στα λημέρια μας, η νοοτροπία του λαού δεν έχει αυτή τη λογική (αν και αναζητείται γενικώς μία οποιαδήποτε…). Διότι ο Έλληνας γουστάρει τον αρχηγό της αλλαγής (Ανδρέας, Αλέξης…), την ίδια ώρα που μοστράρει το σπίτι, το αυτοκίνητο, το ρούχο, ό,τι μπορεί ο καθένας. «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», ήταν το κεντρικό σύνθημα επί ΠΑΣΟΚ αρχές ΄80, την αναπαραγωγή του οποίου έκανε, με άλλες διατυπώσεις, ο αεράτος Τσίπρας, την ίδια ώρα που συμπεριφέρεται και ως ο πιο φιλικός πρωθυπουργός των ΗΠΑ. Διότι βλέπει, καταλαβαίνει. Όπως καταλαβαίνουν και οι Αμερικάνοι ότι δεν χρειάζεται να προχωρήσουν στην Ελλάδα σε επικίνδυνες «ασκήσεις», ανεβάζοντας το θερμόμετρο στο κόκκιν層, για την αύξηση της επιρροής τους. Έτσι κι αλλιώς ελέγχουν το «μαγαζί», με το… αφεντικό του να κοροϊδεύει ότι ο Μαδούρο είναι φίλος και τους παρουσιαστές της δημόσιας τηλεόρασης να εγκαλούν τους καλεσμένους τους πως είναι εκλεγμένος…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα