Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Περιμένουμε θερμό επεισόδιο στο τρίγωνο Κύπρος – Καστελόριζο – Κρήτη – του Κοσμά Χρηστίδη

Η Τουρκία φαίνεται να βρίσκεται στο τελικό στάδιο της αναθεώρησης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, διαταράσσοντας την ισορροπία ισχύος και προωθώντας έναν ιδιότυπο «υβριδικό πόλεμο». Η ρητορική της Τουρκίας αλλά και οι ενέργειές της είναι σκληρές και απειλητικότατες έναντι της Ελλάδας (φθάσαμε στον πυρήνα της αντιπαράθεσης), και μάλιστα επιστρατεύει συναισθηματικά επιχειρήματα και καλλιεργεί «κουλτούρα» πολέμου, προετοιμάζοντας τους πολίτες της για θυσίες, προκειμένου τα σύνορα της καρδιάς της μητέρας πατρίδας ή «γαλάζιας» πατρίδας να επεκταθούν. Αν προσπαθήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τη παρανοϊκή συμπεριφορά της Τουρκίας που μόνο παράτολμη δεν είναι (ακολουθεί τακτική υπολογισμένου κινδύνου), αναμένουμε πως θα επιδιώξει τη δημιουργία ενός σημειακού θερμού επεισοδίου, μικρής διάρκειας, ανάμεσα στο «τρίγωνο» Κύπρος, Καστελόριζο, Κρήτη (θαλάσσιος ΑΤΤΙΛΑΣ 1) με σκοπό, να «γκριζάρει» περιοχές που ο Ελληνισμός κατέχει κυριαρχικά δικαιώματα. Η Τουρκία, ίσως, θέλει να επιβάλει κατάσταση Κιμ Γιονγκ Ουν ή κατάσταση χάους με στόχο τη παράλυση του αντιπάλου, δηλαδή, το ανθρώπινο δυναμικό που αποφασίζει και εκτελεί τα σχέδια άμυνας μιας χώρας παρουσιάζει κόπωση λόγω της συνεχούς άγνοιας της κατάληξης μιας τακτικής κίνησης εκείνου που απειλεί. Ο «υπνωτισμός» του αντιπάλου επικαλούμενος τη στρατηγική ψυχραιμία, είναι η προϋπόθεση για την εξαπάτησή του μέσω του αιφνιδιασμού. Το χάος εγγυάται και τον υπνωτισμό, και την εξαπάτηση, και τον αιφνιδιασμό. Είναι πεποίθησή μου ότι η όποια… Εθνική μας Στρατηγική πρέπει να κατευθυνθεί από τα διδάγματα του Θουκυδίδη: «Θα υπάρξουν άλλοι τρόποι και μέσα που κανείς δεν μπορεί να τα προβλέψει σήμερα, δεδομένου ότι ο πόλεμος σίγουρα δεν είναι από εκείνα τα ζητήματα που ακολουθούν ένα σταθερό πρότυπο…». Στο νέο διαμορφούμενο περιβάλλον ασφαλείας δεν πρέπει να αναμένουμε την κατανόηση του Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης για την επίλυση των διαφορών, ούτε να θεωρούμε δεδομένη την ενεργή υποστήριξη των συμμάχων και εταίρων, παρά την αξιοσημείωτη λεκτική υποστήριξή τους. Ο Κίσινγκερ λέει ότι οι διαπραγματευτές πρέπει να εγκαθιδρύσουν ισορροπία δυνάμεων για να αποτρέψουν τους αμφισβητίες, παράλληλα με «μια κοινή αίσθηση δικαιοσύνης». Μια τέτοια ισορροπία «μειώνει τις ευκαιρίες για χρήση δύναμης» για να παραμείνει η συμφωνία. Η Ελλάδα οφείλει να συνεχίσει την ενημέρωση (πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική) όλων των διεθνών οργανισμών, με άμεση ενίσχυση της ναυτικής μας ισχύος με αυτοχρηματοδότηση, μιμούμενη τα πετυχημένα παραδείγματα του προηγούμενου αιώνα, γνωστό ως «Λαχείο του Εθνικού Στόλου» (αγορά ΑΒΕΡΩΦ). Επίσης, με κάλεσμα του Π. Ναυτικού, το παράδειγμα στοχευμένων δωρεών στις Ε.Δ. του εφοπλιστή Π. Λασκαρίδη (απομίμηση 1871) θα μπορούσε να ευαισθητοποιήσει και άλλους εφοπλιστές.Παράλληλα, πρέπει να ενισχύσει την αποτρεπτική της ισχύ και σε επίπεδο χειρισμού κρίσεων (σύσταση ευέλικτου, υπερκομματικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας) με διαφοροποίηση της κατευναστικής πολιτικής, απαλλαγή από το φοβικό σύνδρομο έναντι της Τουρκίας και να παραμείνει αξιόπιστη σύμμαχος της Δύσεως, με προβολή της χώρας ως δύναμη σταθερότητας.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα