Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ποιος, τελικά, είναι σε στρατηγικό αδιέξοδο; – του Ιορδάνη Χασαπόπουλου

Ο ΣΥΡΙΖΑ ή το Κίνηµα Αλλαγής βρίσκεται, τελικά, σε στρατηγικό αδιέξοδο µετά τα αποτελέσµατα της περασµένης κυβέρνησης; Στην Κουµουνδούρου µετά τις ευρωεκλογές είχαν πεισθεί ότι η διαφορά µε τη Ν.∆. θα ήταν πολύ µεγαλύτερη από 10 µονάδες, γι’ αυτό και τα περισσότερα στελέχη της Κουµουνδούρου είχαν πετάξει λευκή πετσέτα. Όταν τα µεσάνυχτα της Κυριακής κατάλαβαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξεπεράσει το 30% πολλοί ήταν αυτοί που δεν πίστευαν σε αυτό που έβλεπαν. Τότε συνειδητοποίησαν πως ο βασικός τους στόχος, να είναι δεύτερο κόµµα µε ισχυρή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, είχε επιτευχθεί. Αντίθετα, στη Χαριλάου Τρικούπη προσπαθούσαν µάταια να βρουν έναν λόγο για να δηλώσουν ικανοποιηµένοι. Στην αρχή υπήρξε φόβος ότι το ποσοστό του κόµµατος θα πέσει κάτω από το 7%. Όταν το τελικό ποσοστό έκλεισε πάνω από το 8%, τότε τα πράγµατα ηρέµησαν. Τα δύσκολα για το Κίνηµα Αλλαγής ήρθαν την επόµενη µέρα. Όταν διαπίστωσαν πως περίπου οι µισοί βουλευτές στην καινούργια Κοινοβουλευτική Οµάδα είναι νέοι χωρίς εµπειρία. Και µάλιστα έµειναν έξω µερικά από τα δυνατά στελέχη του Κινήµατος, όπως ο Γιάννης Μανιάτης, ο Λ. Γρηγοράκος και ο ∆. Κρεµαστινός. Επίσης, υπήρξε και µια µεγάλη συµβολική αλλαγή εσωτερικής φύσεως, που σηµατοδοτεί τη ριζική µεταστροφή του Κινήµατος Αλλαγής. Σε αυτή την Κοινοβουλευτική Οµάδα δεν µετείχε ο κ. Βενιζέλος, που αποκλείστηκε προεκλογικά από τα ψηφοδέλτια και παράλληλα επανεκλέχτηκε ο Γιώργος Παπανδρέου στην Αχαΐα. Η νέα Κοινοβουλευτική Οµάδα δεν θυµίζει σε τίποτα τα προηγούµενα χρόνια, και µάλιστα στο εσωτερικό του κόµµατος παραµένουν, πλέον, ελάχιστα από εκείνα τα στελέχη που έδωσαν τη µάχη της επιβίωσης του ΠΑΣΟΚ µετά το 2012. Η κ. Γεννηµατά µπορεί απερίσπαστα να ακολουθήσει τη στρατηγική που θέλει η ίδια χωρίς να συναντήσει την παραµικρή εσωκοµµατική αντίδραση. Μπορεί να κάνει την όποια ανανέωση σε πρόσωπα κρίνει, ώστε να αναδειχθεί η καινούργια γενιά στελεχών του κόµµατος. Υπάρχει όµως και ένα ανησυχητικό φαινόµενο που άρχισε να παρατηρείται την εποµένη των εκλογών στο Κίνηµα Αλλαγής. Πολλά από τα µεσαία στελέχη αλλά και πολλοί από τους υποψήφιους θέλουν να ακολουθήσουν το παράδειγµα του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, της Λίνας Μενδώνη και του Κυριάκου Πιερρακάκη. Με απλά λόγια, πολλοί από το ΚΙΝ.ΑΛ. ψάχνονται για να συνεργαστούν µε τη Ν.∆. και να καταλάβουν θέσεις στον κρατικό µηχανισµό, καθώς βλέπουν πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η τεχνοκρατική κυβέρνησή του δεν έχουν κανένα πρόβληµα να αξιοποιήσουν άξια στελέχη από όποιο χώρο και αν προέρχονται. Πολύ, δε, περισσότερο αν ο χώρος είναι το ΚΙΝ.ΑΛ.-ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η µια φυγόκεντρη δύναµη στο Κίνηµα Αλλαγής. Η άλλη είναι προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Στην Κουµουνδούρου γίνονται έντονες διεργασίες µετά τις εκλογές, στις οποίες οι πασοκογενείς δυνάµεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι κυρίαρχες. Με δεδοµένη τη βούληση του κ. Τσίπρα να µετασχηµατίσει το κόµµα του και να αποβάλει τις ακραίες απόψεις, όσοι προέρχονται από το ΚΙΝ.ΑΛ. και το ΠΑΣΟΚ είναι καλοδεχούµενοι. Είναι φανερό, λοιπόν, ότι το κόµµα που πρωταγωνίστησε τα τελευταία 40 χρονιά στην πολιτική σκηνή και άλλαξε την Ελλάδα, είναι αυτό που βρίσκεται στην πιο κρίσιµη φάση του και σε στρατηγικό αδιέξοδο, στο οποίο, όσο και να παλεύει, βουλιάζει ακόµη περισσότερο. Τι να φταίει άραγε;

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα