Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Πού βλέπετε το «Super»; «Bad» ή έστω «Black League»… – του Αντώνη Κατσαρού

Όχι, δεν μπαίνω άλλο στη συζήτηση της μιζέριας! Επιτρέψτε ένα διάλειμμα, έτσι λόγω… δημοκρατίας βρε αδελφέ, καθώς, κατά τα άλλα, στην Ελλάδα οι αφορμές προκειμένου να παραμένεις εγκλωβισμένος σε αποκρουστικά δεδομένα είναι ασταμάτητες. Σε μία σεζόν όπου η χώρα εξακολουθεί να αυτο-διασύρεται ποδοσφαιρικά, το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο γράφει κάποιες από τις σπουδαιότερες σελίδες της ιστορίας του. Πολύ απλά, αυτό, το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, σου επιτρέπει να μην αισθάνεσαι ηλίθιος! Να αντιλαμβάνεσαι τα αυτονόητα. Στο κορυφαίο επίπεδο, αυτό του Champions League, δε γίνεται παρά να συμφωνούμε όλοι πως τα σενάρια των ανατροπών σε διάστημα 2 εβδομάδων είναι εκπληκτικά! Με τις συναισθηματικές εκρήξεις, με τους μισούς πρωταγωνιστές να κλαίνε από χαρά και τους άλλους μισούς από λύπη, με τις 40 τελικές προσπάθειες σε έναν αγώνα (Άγιαξ – Τότεναμ), με τα αουτσάιντερ να παίρνουν τις προκρίσεις, με τους προπονητές να κλέβουν σε κάποιες περιπτώσεις την παράσταση, την ίδια ώρα που οι ποδοσφαιριστές τους αλλάζουν το επίπεδο. Σε μία εποχή όπου το scouting των ομάδων έχει φτάσει στο σημείο να παρατηρεί πόσο γρήγορα τοποθετούνται οι αντίπαλες άμυνες στα στημένα, έτσι ώστε να τις προλαβαίνουν με γρήγορες εκτελέσεις πριν να είναι σε θέση να αντιδράσουν (γι’ αυτό στο Λίβερπουλ τα ball boys έδιναν γρήγορα τη μπάλα, ήταν εντολή του Κλοπ!), η Ελλάδα θυμίζει πια την εποχή των σπηλαίων. Ο τίτλος Super League προσβάλλει τη νοημοσύνη μας. Πού βλέπετε το «Super» δηλαδή; Ο συγκεκριμένος προσδιορισμός θα έπρεπε να είναι άλλος. «Bad» ή έστω «Black League», εάν θέλαμε να ήμασταν ακριβείς. Πάμε τώρα ξανά στην Ευρώπη, μέρος της οποίας δεν θα έπρεπε να είμαστε. Δεν ξέρω τι υπαγορεύουν οι πολιτικοί όροι και η γεωγραφία της ηπείρου, πάντως το δικό μας ποδόσφαιρο με των υπολοίπων της ηπείρου δεν έχει σχέση. Στην Ευρώπη λοιπόν, θέλουν να κερδίζουν από την μπάλα, βλέπουν την αγάπη του κόσμου, την εξάρτηση και την αγωνία του και επενδύουν σε αυτά. Κάνουν το προφανές: αμπαλάρουν το προϊόν με τα ελκυστικότερα δεδομένα και το πουλάνε. Εδώ, στο χωριουδάκι, κάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Το υπονομεύουμε, το ξεφτιλίζουμε, το απαξιώνουμε και , αφού δεν βρίσκουμε πλέον άλλους υποστηρικτές, απαιτούμε από την Πολιτεία να το υποστηρίξει οικονομικά. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση του Βασιλειάδη…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα