Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Πρωτάρηδες ομοσπονδιακοί

Ισπανία, Ιταλία, Βέλγιο και Αγγλία μπήκαν στα προκριματικά του Μουντιάλ με προπονητές που δεν έχουν ξαναδουλέψει σε εθνικές ομάδες

Με νωπές ακόμη τις μνήμες από την τελική φάση του EURO, οι εθνικές ομάδες της Ευρώπης έκαναν ήδη τα πρώτα τους βήματα στο μακρύ δρόμο που οδηγεί στη Ρωσία. Εκεί που το καλοκαίρι του 2018 θα διεξαχθεί η τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Σε αυτό το νέο ταξίδι δεν είναι μόνο το δικό μας αντιπροσωπευτικό συγκρότημα που άλλαξε «τιμονιέρη». Στην 1η αγωνιστική των ομίλων της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ πέρα από τον Μίκαελ Σκίμπε, έκαναν το επίσημο ντεμπούτο τους ακόμη τέσσερις νέοι ομοσπονδιακοί τεχνικοί.
Ο Ισπανός Ζουλέν Λοπετέγκι αντικατέστησε τον Βιθέντε ντελ Μπόσκε στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος της πατρίδας του. Ο συμπατριώτης του, Ρομπέρτο Μαρτίνεθ έχει πάρει τη θέση του Μαρκ Βίλμοτς στο Βέλγιο, ο Τζιαμπιέρο Βεντούρα μετά από χιλιάδες εργατοώρες σε πάγκους ιταλικών συλλόγων, κρατάει πλέον στα χέρια του τα ηνία της «σκουάντρα ατζούρα». Τέλος, οι Άγγλοι μετά την αποτυχία τους στα γαλλικά γήπεδα και το κάζο από την Ισλανδία, έχουν δώσει το γενικό πρόσταγμα της δικής τους Εθνικής ομάδας στον Σαμ Αλαρντάις.
Και οι τέσσερις προαναφερόμενοι, ανέλαβαν ομάδες με υψηλές φιλοδοξίες και μένει να δούμε πως θα ανταποκριθούν στον πρωτόγνωρο γι’ αυτούς ρόλο του ομοσπονδιακού προπονητή.

Θα τον βρούμε μπροστά μας

Ξεκινάμε με τον Ρομπέρο Μαρτίνεθ, όχι γιατί είναι το πιο «καυτό» όνομα από τους τέσσερις, αλλά γιατί θα τον βρούμε μπροστά μας μιας και το Βέλγιο βρίσκεται στον ίδιο προκριματικό όμιλο με την Εθνική μας ομάδα. Μάλιστα οι «κόκκινοι διάβολοι» είναι και το μεγάλο φαβορί για την πρώτη θέση που οδηγεί απ’ ευθείας στην τελική φάση του Μουντιάλ. Ο Ισπανός έχει δουλέψει μόνο στην Αγγλία, αφού έχει θητεύσει στους πάγκους της Σουίνσι, της Γουίγκαν και της Έβερτον. Έχει τη φήμη του προπονητή που θέλει η ομάδες του να πάιζουν επιθετικό ποδόσφαιρο, αλλά η αλήθεια είναι ότι η δουλειά του δεν έπιανε πάντα τόπο. Με τη Γουίγκαν μπορεί να κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας, όμως την ίδια χρονιά ο σύλλογος υποβιβάστηκε από την Πρέμιερ Λιγκ στην Τσάμπιονσιπ, ενώ τις προηγούμενες σεζόν πάλευε μόνιμα για να γλιτώσει την κατηγορία. Στην Έβερτον είχε μια εξαιρετική πρώτη σεζόν, η οποία όμως δεν είχε συνέχεια. Στο Βέλγιο, όπου έχει βοηθό τον Τιερί Ανρί, καλείται να πετύχει ότι δεν κατάφεραν οι προκάτοχοι του. Να μετατρέψει τους «κόκκινους διάβολους» από απλώς μια ομάδα γεμάτη ταλέντο, σε ένα καλοκουρδισμένο σύνολο που θα ξεπεράσει το «ταβάνι» των προημιτελικών (οι Βέλγοι έφτασαν ως τους 8 τόσο στο Μουντιάλ της Βραζιλίας, όσο και στο EURO της Γαλλίας). Το ντεμπούτο του συνδυάστηκε με ένα εύκολο 3-0 επί της Κύπρου, ωστόσο δεν είδαμε μεγάλες διαφορές σε σχέση με αυτά που ξέραμε.

Επέστρεψε ως πρώτος

Ο Ζουλέν Λοπετέγκι, έχοντας δοκιμάσει, όχι με μεγάλη επιτυχία είναι η αλήθεια (ήταν για 2 χρόνια προπονητής στην Πόρτο), την καθημερινή τριβή του πάγκου ενός συλλόγου, επέστρεψε στις τάξεις της ισπανικής ομοσπονδίας. Αυτή τη φορά όχι για κάποια από τις μικρές ομάδες των «φούριας ρόχας», αλλά για την Εθνική ανδρών. Οι επιτυχίες που είχε στα τέσσερα χρόνια που εργάστηκε με τους μικρούς (1η θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-19 το 2012 και 1η θέση στην αντίστοιχη διοργάνωση των Κ-21 ένα χρόνο αργότερα), έπαιξαν ρόλο στο να προτιμηθεί για αντικαταστάτης του Βιθέντε ντελ Μπόσκε. Στόχος του να ξαναφέρει την Ισπανία στην κορυφή, αλλά και να συνδέσει τη νέα γενιά με όσους έχουν απομείνει από την χρυσή 4ετία 2008-12.
Στο ντεμπούτο είχε εύκολο έργο κόντρα στο Λιχτενστάιν (8-0), αλλά η συνέχεια αναμένεται αρκετά πιο δύσκολη, αφού στον όμιλο μετέχουν το Ισραήλ, η Αλβανία, η ΠΓΔΜ και φυσικά η Ιταλία με την οποία οι Ισπανοί αναμένεται να δώσουν μάχη για την πρωτιά.

Με καθυστέρηση 10 ετών

Το ραντεβού του Σαμ Αλαρντάις με τον πάγκο της Εθνικής Αγγλίας έγινε με 10 χρόνια καθυστέρηση. Ο «big Sam» όπως τον αποκαλούν στο νησί, ήταν ανάμεσα στους υποψήφιους να αναλάβουν την τεχνική ηγεσία των «λιονταριών» μετά το Μουντιάλ του 2006, αλλά τότε είχε προτιμηθεί ο Στιβ ΜακΛάρεν. Τότε ήταν από τα πιο «καυτά» προπονητικά ονόματα στο αγγλικό πρωτάθλημα, έχοντας οδηγήσει την Μπόλτον από την Λιγκ 1 στο Κύπελλο UEFA. Στην 10ετία που μεσολάβησε μέχρι να πάρει τελικά το χρίσμα του ομοσπονδιακού τεχνικού, οι «μετοχές» του έπεσαν. Τα τελευταία χρόνια αναλαμβάνει «ειδικές αποστολές». Άλλες τις φέρνει σε πέρας, όπως για παράδειγμα η άνοδος και η σταθεροποίηση της Γουέστ Χαμ στην Πρέμιερ Λιγκ και η περσινή σωτηρία της Σάντερλαντ και άλλες όχι. Έχει τη φήμη του συντηρητικού και παλιομοδίτη προπονητή, που θέλει οι ομάδες του να παίζουν με τον κλασσικό αγγλικό τρόπο. Στην πρεμιέρα τα «λιοντάρια» δεν βλεπόταν, αλλά ένα γκολ του Λαλάνα στις καθυστερήσεις του εκτός έδρας αγώνα με την Σλοβακία (Σκοτία, Λιθουανία, Σλοβενία, Μάλτα οι υπόλοιπες ομάδες του ομίλου).

Ιταλικό στοίχημα

Το να βρεις Ιταλό προπονητή, θιασώτη του επιθετικού ποδοσφαίρου, είναι σπάνιο. Το να τον δεις και στον πάγκο της Εθνικής Ιταλίας το λες και έκπληξη. Ο Τζιαμπιέρο Βεντούρα και επιθετικά θέλει να παίζουν οι ομάδες του (αγαπημένο του σύστημα το 4-2-4) και τον αντικαταστάτη του Αντόνιο Κόντε στον πάγκο της «σκουάντρα ατζούρα» αποτελεί. Η πρόσληψη του αποτελεί στοίχημα για την ιταλική ομοσπονδία και ξένισε πολλούς στην γειτονική χώρα, αφού ο 68χρονος προπονητής δεν δείχνει διατεθειμένος να απαρνηθεί τις ποδοσφαιρικές του αρχές, ακόμη και αν αυτές δεν ταιριάζουν με το dna της Εθνικής Ιταλίας, ακόμη και αν το υλικό που έχει στα χέρια του, δεν έχει την ποιότητα που απαιτεί το αγωνιστικό στιλ που θέλει να περάσει. Στο πρώτο του επίσημο ματς πάντως, οι επικριτές του κατάπιαν τη γλώσσα τους, αφού οι «ατζούρι» όχι απλώς πέρασαν από την έδρα του Ισραήλ με 3-1, αλλά έπαιξαν και πολύ καλό ποδόσφαιρο. Ίσως όχι τόσο επιθετικό όσο θα ήθελε ο Βεντούρα, αλλά σίγουρα όχι συντηρητικό και αμυντικογενές

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα