Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Πρωταθλητές Ευρώπης δίχως αύριο…

Το μπάσκετ, για όποιον δεν το έχει καταλάβει ακόμα, είναι το εθνικό μας άθλημα. Σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, κάθε γενιά παικτών το επιβεβαιώνει. Ο θρίαμβος της Εθνικής Νέων Ανδρών το υπογράμμισε ξανά, και ο κόσμος ανταποκρίθηκε όπως κάνει πάντα. Καθώς αυτή η προσπάθεια δεν έτυχε υποστήριξης μόνο από τους φιλάθλους στα «Δύο Αοράκια» στον τελικό του Eurobasket U20, αλλά και χιλιάδες Έλληνες διαδικτυακά. Η χώρα μας «έσπασε» το digital ρεκόρ της FIBA καθώς το 80% των χρηστών που παρακολούθησαν τον τελικό κόντρα στο Ισραήλ μέσω του live streaming στο YouTube ήταν Έλληνες. Τον τελικό είδαν συνολικά 330.000 διαφορετικοί χρήστες από το διαδικτυακό κανάλι της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, ενώ καταγράφηκαν 88.000 ταυτόχρονοι χρήστες μέσα στη σελίδα του live streaming! Αυτός ο αριθμός είναι ο μεγαλύτερος ταυτόχρονων χρηστών που έχουν σημειώσει οι μεταδόσεις της FIBA μέσω Youtube και κανένα άλλο γεγονός της δε φιλοξένησε τόσο μεγάλο αριθμό. Όλα αυτά ενώ ο τελικός δε μεταδόθηκε σε live streaming στο Ισραήλ.
Από τη μεγάλη επιτυχία των παιδιών προκύπτουν εντυπωσιακά στοιχεία και προβληματισμοί. Καταρχάς η Εθνική Νέων Ανδρών είναι η ομάδα που κατακτά πρωτιά με τους περισσότερους παίκτες να μην αγωνίζονται στις ομάδες τους. Αυτό αποδεικνύει την ψυχή και το πείσμα των άγουρων αθλητών που στελεχώνουν το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Οι οποίοι παίρνουν ευκαιρίες, χωρίς όμως να βλέπουν τις ομάδες τους να επιμένουν στο ταλέντο τους, εξαιτίας του αυτοσκοπού του πρωταθλητισμού. Μήπως ο αυτοσκοπός αυτός μπορεί να συνδυαστεί με την ανάδειξη παικτών με σωστό προγραμματισμό; Ποιος, άραγε, είναι ο λόγος για τις ομάδες που δε συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα να μην έχουν ελληνικό κορμό; Ποιος ο λόγος να γίνεται συζήτηση στον ΕΣΑΚΕ για αύξηση του αριθμού συμμετοχής ξένων παικτών; Και αν οι μεγάλοι καίγονται λόγω Ευρωλίγκας, οι υπόλοιποι πιστεύουν ότι θα κλείσουν την ψαλίδα με τους αλλοδαπούς και τους κοινοτικούς; Και για να επανέλθω στις ομάδες της Ευρωλίγκας οι κατακτήσεις των βαρύτιμων τροπαίων δεν επιτεύχθηκαν με ελληνικό κορμό; Τώρα μας έπιασε πρεμούρα και αδυνατούμε να περιμένουμε τη δημιουργία μια νέας φουρνιάς; Υπάρχει περίπτωση να δικαιωθεί η τεράστια προσπάθεια αυτών των «χρυσών» παιδιών αν δεν εξαντλήσουμε τα περιθώρια ανάδειξής τους;
Η χαρά αυτή επισκιάζεται από την αβεβαιότητα του αύριο. Στην επόμενη ημέρα, δώδεκα πρωταθλητές Ευρώπης θα ψάξουν τις τύχες τους σε συλλογικό επίπεδο, σε μια χώρα που δεν αντέχει την αποτυχία, με την προσμονή να πάρουν ευκαιρίες, να ακουστεί το όνομά τους και να έχουν ρόλο.

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση