Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Σέρτζιο Ματαρέλα: ο Ιταλός πρόεδρος στην καρδιά της κρίσης

Ήρωας ή προδότης; Όταν ο Σέρτζιο Ματαρέλα έβαλε την περασμένη εβδομάδα φρένο στην ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από έναν αμφιλεγόμενο ευρωσκεπτικιστή, κάποιοι τον χειροκρότησαν σαν ήρωα, και άλλοι τον απείλησαν ως προδότη της Ιταλίας. Αυτή η τόσο διαφορετική συμπεριφορά του γειτονικού λαού απέναντι στον πρόεδρό του αντικατοπτρίζει το βαθύ διχασμό της χώρας απέναντι στην ένταξή της στο ευρώ.

Για τους υποστηρικτές του ο Ματαρέλα, που είναι ειδήμων στο Συνταγματικό Δίκαιο, έκανε το απαραίτητο βήμα ενάντια στο λαϊκισμό που απειλεί να βυθίσει την Ιταλία σε μια ακόμα οικονομική κρίση. Για τους αντιπάλους του, ωστόσο, ο Ιταλός πρόεδρος προέβη σε ένα παρατραβηγμένο βέτο απέναντι σε μια νόμιμη επιλογή, αυτήν του πρώην αξιωματούχου της Τράπεζας της Ιταλίας Πάολο Σαβόνα, με επιχείρημα τον πλειστάκις δηλωμένο ευρωσκεπτικισμό του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος στην Ιταλία έχει δια νόμου την εξουσία να διορίζει και να απορρίπτει υποψήφιους υπουργούς. Η Ιταλία είναι η τρίτη μεγαλύτερη Οικονομία τής Ευρώπης, έχει δεκαπλάσιο ΑΕΠ από την Ελλάδα, αλλά και δεκαπλάσιο Χρέος.

Στον απόηχο των εκλογών της 4ης Μαρτίου που οδήγησαν σε ένα «ακυβέρνητο» Κοινοβούλιο, οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούσαν πως ο Ματαρέλα θα απέφευγε να ακολουθήσει μια παρεμβατική προσέγγιση. Ωστόσο, απέναντι στις πιέσεις να δεχτεί για υπουργό Οικονομικών τον Πάολο Σαβόνα, ο οποίος μόλις πριν από ένα χρόνο δήλωνε ότι «δεν υπάρχει η Ευρώπη, μονάχα η Γερμανία που περιστοιχίζεται από φοβισμένες χώρες», ο Ματαρέλα αντιτάχθηκε στις βουλές των λαϊκιστών του Κινήματος των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας του Βορρά και απέρριψε την επιλογή τους. Οι κλυδωνισμοί στις αγορές εκείνες τις ημέρες δικαίωσαν τον Ματαρέλα και τη γενναία στάση του, η οποία για εκείνους που τον ξέρουν καλά έχει τις ρίζες της στο σισιλιάνικο παρελθόν του και στα τραγικά γεγονότα που τον οδήγησαν στην πολιτική.

Πριν από 40 χρόνια, ήταν ο Πιερσάντι, ο αδελφός του Ματαρέλα και κυβερνήτης της Σικελίας, ο οποίος ήταν ο πολιτικός της οικογένειας, ενώ ο Σέρτζιο ήταν εξ ολοκλήρου αφοσιωμένος στις νομικές σπουδές του. Στις 6 Ιανουάριου του 1980, η Μαφία δολοφόνησε τον Πιερσάντι ενώ καθόταν στο Fiat του μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Ο Ματαρέλα, μάλιστα, ήταν ένας από τους πρώτους που έφτασε στη σκηνή του εγκλήματος και ένας διάσημος φωτογράφος κατέγραψε με το φακό του τη στιγμή που ο Πιερσάντι αγωνιζόταν να διατηρηθεί στα ζωή στα χέρια του αδελφού του. Λίγες ώρες αφότου ο Πιερσάντι ξεψύχησε στο νοσοκομείο, ο Σέρτζιο ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μπει στο χώρο της πολιτικής.

«Είναι το παράδειγμα του Ιταλού μετριοπαθούς πολιτικού, ένας χριστιανοδημοκράτης που διαθέτει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, ότι υπήρξε μάρτυρας της δολοφονίας του αδελφού του», εξηγεί στον «Guardian» ο επικεφαλής Κυβερνητικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λουίς της Ρώμης. «Είναι ευγενικός, μετριοπαθής, αλλά είναι επίσης πολύ πεισματάρης. Είναι κάποιος που δεν θα τρομοκρατηθεί εύκολα», προσθέτει ο ίδιος.

Ο Ματαρέλα γεννήθηκε στο Παλέρμο της Βόρειας Ιταλίας το 1941. Ο πατέρας του, Μπερνάρντο, ένας συντηρητικός χριστιανοδημοκράτης, υπηρέτησε ως υπουργός πολλές φορές στη Ρώμη, πριν ο εκλιπών Πιερσάντι πάρει τα πολιτικά ηνία της οικογένειας στα χέρια του. Ο Σέρτζιο μεγάλωσε σε ένα βαθιά πολιτικό, αριστοκρατικό περιβάλλον, καθώς πολλοί πολιτικοί πρώτης γραμμής της χώρας δειπνούσαν στην οικογενειακή έπαυλη, ενώ συχνός καλεσμένος σε δείπνο ήταν και ο Τζιοβάνι Μπατίστα Μοντίνι, που πέρασε στην ιστορία ως Πάπας Παύλος ΣΤ’.

Ο Σέρτζιο σπούδασε στη Νομική, δίδαξε Κοινοβουλευτικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο πριν εισέλθει στην πολιτική ως χριστιανοδημοκράτης, ακριβώς όπως και ο πατέρας του. Ως προσωπικότητα ανέκαθεν ήταν χαμηλών τόνων, ωστόσο η αποφασιστικότητα του χαρακτήρα του αποδείχτηκε και στο παρελθόν, όταν τη δεκαετία του 1990 παραιτήθηκε από το υπουργικό αξίωμα επειδή ήταν αντίθετος με νόμο που προωθούσε ο τότε ηγέτης της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι, με στόχο τη μεγέθυνση της μιντιακής του αυτοκρατορίας. Δεν δίστασε, μάλιστα, να παραιτηθεί και από τη θέση του διευθυντή της εφημερίδας «il Popolo» των χριστιανοδημοκρατών το 1994, επειδή ο τότε ηγέτης του κόμματος, Ρόκο Μπουτιλιόνε, σύναψε συμμαχία με τον πάντα αμφιλεγόμενο Καβαλιέρε.

Συγκεκριμένα, ο Σέρτζιο Ματαρέλα ανέλαβε το 1987 θέση υπουργού στην κυβέρνηση του Τζιοβάνι Γκορία, ως υπεύθυνος για τη διασύνδεση της κυβέρνησης με το Κοινοβούλιο. Από το 1989 έως το 1990 συμμετείχε στην κυβέρνηση του Τζούλιο Αντρεότι, κατέχοντας τη θέση του υπουργού Παιδείας. Έπειτα από το δημοψήφισμα του 1993 συνέταξε το νέο εκλογικό νόμο, που ονομάστηκε «Mattarellum».

Μετά τη διάσπαση της Χριστιανικής Δημοκρατίας ο Ματαρέλα βρέθηκε στο Λαϊκό Ιταλικό Κόμμα. Συμμετείχε στην πολιτική συμμαχία της Ελιάς, ενώ στην κυβέρνηση του Μάσιμο Ντ’ Αλέμα ανέλαβε αρχικά καθήκοντα αντιπροέδρου της κυβέρνησης, και στη συνέχεια υπηρέτησε στη θέση του υπουργού Άμυνας από το 1999 έως το 2001. Από το 2002 συμμετείχε στο Κόμμα της Μαργαρίτας, ενώ το 2007 υπήρξε από τους συγγραφείς της ιδρυτικής διακήρυξης του Δημοκρατικού Κόμματος. Στις 5 Οκτωβρίου 2011 εξελέγη δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου από το Κοινοβούλιο με 572 ψήφους, και ορκίστηκε στις 11 Οκτωβρίου του 2011.

Μετά την παραίτηση του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο από την Προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι υποστήριξε την υποψηφιότητα Ματαρέλα για τη θέση του νέου προέδρου της Ιταλίας. Ο Ματαρέλα ανεδείχθη νικητής κατά την τέταρτη ψηφοφορία της 31ης Ιανουαρίου 2015 λαμβάνοντας 665 ψήφους επί συνόλου 1.009. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 3 Φεβρουαρίου 2015.

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα