Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Σεμπάστιαν Κουρτς: ο αντι-Μακρόν της Ευρώπης

Ως ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματά του ο Αυστριακός καγκελάριος θεωρεί το κλείσιμο της «βαλκανικής οδού» το 2016, του δρόμου δηλαδή των προσφύγων από τις χώρες υποδοχής του Νότου, όπως η Ελλάδα, προς τον Βορρά. «Είμαι ηγέτης της κυβέρνησης στην Αυστρία, και γι’ αυτό με συμφέρει να υπάρχει μια σταθερή γερμανική κυβέρνηση με την οποία θα μπορώ να συνεργαστώ», απαντά ο Κουρτς σε όσους τον ρωτούν αν επιδιώκει την εκθρόνιση της Μέρκελ.

Ο Σεμπάστιαν Κουρτς βάζει τα δύο πόδια της Άνγκελα Μέρκελ σε μισό παπούτσι. Ο 31χρονος καγκελάριος της Αυστρίας και προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το τρέχον 6μηνο, καθορίζει τη μεταναστευτική πολιτική της ένωσης κερδίζοντας συμμάχους στις σκληρές προτάσεις του για τους πρόσφυγες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Την ίδια ώρα, η Γερμανίδα καγκελάριος όλα δείχνουν ότι χάνει τους δικούς της εντός και εκτός της Γερμανίας, εξαιτίας της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων.

Η Μέρκελ μπορεί να εξασφάλισε τη συντήρηση του μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία, καταφέρνοντας οι τρεις εταίροι του να συμφωνήσουν σε κοινή γραμμή στην πολιτική ασύλου, η οποία προβλέπει «διαδικασίες μεταφοράς» αντί για κλειστά κέντρα ασύλου, επιτάχυνση των διαδικασιών εξέτασης αιτήσεων ασύλου και επαναπροώθηση των προσφύγων που έχουν υποβάλει αίτηση σε άλλη χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο η εξουσία της τελεί ακόμα υπό απειλή. Αυτή τη φορά απέναντί της βρίσκεται ο νεότατος Κουρτς από τη γειτονική Αυστρία, που ανέλαβε αυτή την εβδομάδα την εκ περιτροπής προεδρία της Ε.Ε. για το δεύτερο 6μηνο του 2018.

Οι σκληρές απόψεις του Αυστριακού καγκελάριου είναι γνωστές σε ολόκληρη την Ευρώπη –είναι, άλλωστε, αυτές που τον ανέδειξαν τον περασμένο Οκτώβριο στον νεώτερο επικεφαλή κυβέρνησης στον κόσμο–, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη ότι από τα πρώτα πράγματα που έσπευσε να ξεκαθαρίσει ο ίδιος κατά την έναρξη της αυστριακής προεδρίας είναι ότι η χώρα του δεν θα αποδεχτεί καμιά συμφωνία σε βάρος της μετά τον ενδο-γερμανικό συμβιβασμό στο θέμα του ασύλου. Ο ίδιος, μάλιστα, άφησε ανοιχτό, στη σχετική συνέντευξη Τύπου, το ενδεχόμενο η κυβέρνησή του να λάβει μέτρα με ελέγχους στα σύνορα, ακόμα και να κλείσει τα σύνορα με την Ιταλία στην περιοχή του Μπρένερο, εξέλιξη που θα είχε σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις και για τις δύο χώρες. Όσον αφορά τους στόχους της αυστριακής προεδρίας υποσχέθηκε να εργαστεί για να βρεθεί μια κοινή ευρωπαϊκή λύση στο μεταναστευτικό ζήτημα, ανέδειξε ως βασικές προτεραιότητές της την ασφάλεια και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης, και τόνισε ότι θα δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ενίσχυση της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. Το σύνθημα, άλλωστε, της αυστριακής θητείας είναι «Μια Ευρώπη που προστατεύει».

Ποιος φοβάται τον Κουρτς

Γιατί, όμως, όλοι φοβούνται το νεαρό Αυστριακό ηγέτη που παρουσιάζεται από αρκετούς ως το τελευταίο «καρφί» στο πολιτικό φέρετρο της Γερμανίδας καγκελαρίου; «Ο Κουρτς είναι ο ροκ σταρ της νέας Δεξιάς», σχολιάζει σχετικά, στη βρετανική «Express», ο κεντροαριστερός αοσιαλδημοκράτης Γιοχάνες Βέτερ. Είναι ο αρχηγός της αυστριακής Κεντροδεξιάς που κατάφερε να ενώσει στο πλευρό του τις δεξιές δυνάμεις της χώρας του και να κερδίσει την υποστήριξη του αυστριακού λαού χρησιμοποιώντας αντιμεταναστευτική ρητορική, όμως σήμερα η δύναμή του είναι ακόμα μεγαλύτερη από τη στιγμή που η δημοφιλία του ξεπερνά τα αυστριακά σύνορα και βρίσκει οπαδούς στη νέα κυβέρνηση της Ιταλίας, ακόμα και στη μακρινή Αμερική. Ο Κουρτς μπορεί να γεννήθηκε και να μεγάλωσε στο Μέιντλινγκ, μια περιοχή της Βιέννης όπου σχεδόν το 45% του πληθυσμού είναι ξένης καταγωγής, ωστόσο ούτε το παχύ «ι» στην προφορά του έχει διατηρήσει ούτε καμιά συμπάθεια προς τους ξένους συντοπίτες του δείχνει.

Αντίθετα, συμπεριφέρεται και πολιτεύεται με έναν αέρα υπεροχής που μόνο οι κάτοικοι της ανώτερης τάξης από τη διπλανή γειτονιά Χίτζινγκ διαθέτουν. Ο Κουρτς δεν έκοψε οριστικά τους δεσμούς του με την εργατική τάξη, στην οποία μεγάλωσε, τώρα που κατάφερε να περάσει από την αυστριακή Βουλή την καθιέρωση του 12ώρου ημερησίως και των 60 ωρών εργασίας σε εβδομαδιαία βάση, αλλά πολύ νωρίτερα, το 2016, όταν πέτυχε σε διάσκεψη της Βιέννης, όπως καυχιέται ο ίδιος, να κλείσει τη «βαλκανική οδό», το δρόμο δηλαδή των προσφύγων από τις χώρες υποδοχής του Νότου, όπως η Ελλάδα, προς το Βορρά.

«Ο άξονας των προθύμων»

O Αυστριακός καγκελάριος προσπάθησε έκτοτε να δημιουργήσει συμμαχίες με τους σκληροπυρηνικούς κατά της μετανάστευσης, όπως ο Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, και να ασκήσει πιέσεις στη Γερμανίδα καγκελάριο να σκληρύνει τη δική της στάση. Είχε, μάλιστα, προτείνει, στο πρόσφατο παρελθόν, ρίχνοντας στον καιάδα τη βασική ευρωπαϊκή αξία της αλληλεγγύης, η Αυστρία, η Γερμανία και η Ιταλία να σχηματίσουν έναν «άξονα των προθύμων» εναντίον των παράνομων μεταναστών, μια πρόταση που ξύπνησε μνήμες ενός άλλου άξονα, αυτού υπό την ηγεσία των ναζί που συμπεριλάμβανε τη Γερμανία και την Ιταλία. Από τότε μέχρι σήμερα, αυτό που έχει αλλάξει φοβίζοντας πολλούς ότι το τρομακτικό αυτό σενάριο μπορεί να γίνει πραγματικότητα αύριο στην Ευρώπη, είναι ότι και η Ιταλία, εκτός από την Αυστρία, απέκτησε κυβέρνηση με τη συμμετοχή της Ακροδεξιάς γυρίζοντας την πλάστιγγα υπέρ των χωρών του Βίζεγκραντ (Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία), που προωθούν μια καθαρά αντιπροσφυγική πολιτική.

Κουρτς vs Μέρκελ

Ο Κουρτς τιμά όσους τον εξέλεξαν για τις προτάσεις του κατά των μεταναστών συνεχίζοντας να παίρνει μέτρα εναντίον τους το μισό χρόνο που βρίσκεται στην εξουσία η κυβέρνησή του. Για του λόγου το αληθές, μείωσε τις κρατικές δαπάνες για τους αιτούντες άσυλο και ανακοίνωσε μέτρα ενάντια στο πολιτικό Ισλάμ, κλείνοντας οκτώ τζαμιά και απαγορεύοντας την ξένη χρηματοδότηση σε αυτά. Ο 31χρονος Αυστριακός καγκελάριος συνεχίζει να μένει στο εργατικό Μέιντλινγκ και να έχει σταθερά στο πλευρό του εδώ και πολλά χρόνια τη συνομήλική του οικονομολόγο Σουζάνε Τίερ. Τους επόμενους μήνες θα αποδειχτεί σε ποιο βαθμό και μέχρι ποιου σημείου θα μπορέσει να διαμορφώσει την ευρωπαϊκή ατζέντα για το Μεταναστευτικό. Φιλοδοξίες, πάντως, να εκθρονίσει την Μέρκελ δεν έχει, αφού ερωτηθείς σχετικά, απάντησε: «Σε τι θα με συνέφερε αυτό; Είμαι ηγέτης της κυβέρνησης στην Αυστρία, και γι’ αυτό με συμφέρει να υπάρχει μια σταθερή γερμανική κυβέρνηση με την οποία θα μπορώ να συνεργαστώ».

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση