Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Σοφία Κουρτίδου: «Η μουσική με διάλεξε, όχι εγώ εκείνη»

«Όταν με στέλνανε μικρή να μάθω αρμόνιο, πού να ‘ξερα πως θα με βρει ένα… Μνημόνιο!»

Γεννήθηκε στην όμορφη Αλεξανδρούπολη, και από πολύ μικρή ασχολήθηκε με τη μουσική σπουδάζοντας κλασική κιθάρα και φωνητική. Στα 17 της βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε Ψυχολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα, δούλευε σε μουσικές σκηνές και έχει ασχοληθεί με διάφορα μουσικά είδη, από ρεμπέτικο (συνεργασία με τον Αγάθωνα), μέχρι gypsy swing! Το 2012 κυκλοφόρησε η πρώτη της δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Περιπαθώς και ρουφηχτά», που είναι όλη σε δική της μουσική, στίχους και ενορχηστρώσεις, one woman show δηλαδή. Τα τελευταία χρόνια πειραματίζεται στο live vocal looping εκτελώντας και ηχογραφώντας ζωντανά τραγούδια, μιμούμενη με τη φωνή της μουσικά όργανα! Πέρα από τον Αγάθωνα Ιακωβίδη έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες, όπως η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και ο Θανάσης Αλευράς. Στις πρόσφατες εμφανίσεις της αναβιώνει τη μουσική του Ζαμπέτα και του Τσιτσάνη μέσα από μοντέρνους ήχους, όπως των Portishead και των White Stripes. Πρόσφατα πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ «Fame», παρουσίασε την εκπομπή ΠΕΔΕΣ στον Alpha, και τη σεζόν αυτή συμμετέχει στο έργο του Γιώργου Γιαννακόπουλου «Ό,τι νάναι» στο θέατρο «Πειραιώς 131», για δεύτερη χρονιά, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 20.15, που ενθουσιάζει με το μπρίο και τη ζωντάνια της. Σίγουρα με τα εντυπωσιακά πυρόξανθα σγουρά και πλούσια μαλλιά της δεν περνά απαρατήρητη, αν και το ταλέντο της είναι αδιαμφισβήτητο με ό,τι και αν καταπιαστεί στο χώρο της. Κοντά μας η νεαρή τραγουδοποιός και τραγουδίστρια Σοφία Κουρτίδου.

Σοφία, μιλήστε μας για τα παιδικά σας χρόνια στην Αλεξανδρούπολη…

«Μεγάλωσα με όση αγάπη και ελευθερία μπορεί να μεγαλώσει ένας άνθρωπος σε ένα σπίτι στην επαρχία, που είχαμε το κλειδί έξω από την πόρτα».

Τη μουσική την ερωτευτήκατε από μικρή;

«Δεν διάλεξα εγώ τη μουσική, αυτή με διάλεξε από μικρή! Ένιωθα πως ήταν κάτι που δεν μπορούσα να το αποφύγω».

Σπουδάσατε, όμως, και Ψυχολογία στο πανεπιστήμιο, γιατί δεν ακολουθήσατε αυτό το λειτούργημα;

«Ήξερα εξαρχής πως δεν θα ασχοληθώ με την Ψυχολογία, αλλά με ενδιέφερε σαν επιστήμη και σαν γνώση ζωής».

Η Ψυχολογία σάς βοήθησε στη δουλειά της μουσικού;

«Ένα πτυχίο Ψυχολογίας είναι το λιγότερο που χρειάζεται κανείς για να αντεπεξέλθει ως μουσικός! Οι σπουδές μου αυτές έχουν διευρύνει την αντίληψή μου για τις διαπροσωπικές σχέσεις, κάτι που αποτελεί χρήσιμο στιχουργικό εργαλείο στα χέρια ενός ανθρώπου που γράφει».

Εκτός όμως από τα δικά σας τραγούδια που γράφετε, πειραματίζεστε και με «live vocal looping». Τι είναι αυτό, μας εξηγείτε;

«Κάνω beatbox και φτιάχνω ζωντανά τραγούδια χωρίς μουσικά όργανα. Ηχογραφώ και επεξεργάζομαι ζωντανά τη φωνή και δημιουργώ εκ του μηδενός ολοκληρωμένα μουσικά σύνολα».

Η συμμετοχή σας στο «Your Face Sounds Familiar» σάς προώθησε στη δουλειά σας;

«Η συμμετοχή μου στο ‘‘YFSF’’ ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, που κυρίως με έκανε να ανακαλύψω καινούργια πράγματα για τον εαυτό μου μέσα από τη δύσκολη διαδικασία που καλούμασταν να υποδυθούμε κάθε εβδομάδα ένα διαφορετικό ρόλο».

Έχετε μπάντα δική σας;

«Έχω τους ‘‘Αφανείς!’’, οι οποίοι, αν και δεν υφίστανται στην πραγματικότητα, παίρνουν ζωή μέσω εμού στις παραστάσεις μου, όπου μέσα από τους ήχους που δημιουργώ μπορεί κανείς να τους ακούσει, αλλά και να γνωρίσει τις ιστορίες τους!».

Σοφία, ποια τραγούδια σας αρέσουν, ποια νομίζετε ότι είναι περισσότερο του δικού σας στιλ;

«Μου αρέσει η μουσική! Η οποία πιστεύω πως δεν χωρίζεται σε στιλ και κατηγορίες. Υπάρχουν όμορφα τραγούδια που μπορεί να μας αγγίξουν σε κάθε είδος και σαν ακροατές και σαν δημιουργούς».

Ανήκετε στη γενιά των νέων, τι θα θέλατε να πείτε στους πολιτικούς μας;

«Το έχω ήδη πει στο πρώτο δικό μου τραγούδι, που κυκλοφόρησε το 2012 με τίτλο ‘‘δανεικά ιδανικά’’. Όταν με στέλνανε μικρή να μάθω αρμόνιο, πού να ‘ξερα πως θα με βρει ένα… Μνημόνιο!».

Είστε αισιόδοξη για το μέλλον;

«Είμαι αισιόδοξη για το παρόν, και, προς το παρόν, ελπίζω για το μέλλον!».

Έχετε συνεργαστεί με πολλούς και σπουδαίους καλλιτέχνες. Ποιος άφησε το σημάδι του πάνω σας;

«Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια από τις συνεργασίες μου. Είμαι πολύ χαρούμενη που μου έχει δοθεί η ευκαιρία να συνεργαστώ με ανθρώπους από όλους τους χώρους, από τον Αγάθωνα και τους Stavento, μέχρι τον Δημήτρη Μπάση, την Ελεωνόρα και τον Γιάννη Ζουγανέλη. Όλες οι συνεργασίες είναι δούναι και λαβείν, ειδικά με ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εμάς».

Ένα απραγματοποίητο όνειρό σας;

«Να γίνουν τα μαλλιά μου ένα μουσικό όργανο το οποίο θα αλλάζει χρώματα ανάλογα με τους ήχους και τη διάθεσή μου».

Τώρα τραγουδάτε στην παράσταση του Γιώργου Γιαννακόπουλου «Ό,τι Τίποτα». Για πείτε μας για το έργο και τη συνεργασία με τους συναδέλφους σας…

«Είναι μια φρέσκια σατιρική κωμωδία, και είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετέχω σε μια τέτοια δουλειά με ταλαντούχους ανθρώπους, ωραία κείμενα, μουσική, γέλιο και συγκινήσεις».

«Η συμμετοχή μου στο ‘‘YFSF ’’ ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, που κυρίως με έκανε να ανακαλύψω καινούργια πράγματα για τον εαυτό μου μέσα από τη δύσκολη διαδικασία που καλούμασταν να υποδυθούμε κάθε εβδομάδα ένα διαφορετικό ρόλο».

H Σοφία είχε την τύχη να γεννηθεί με πλούσια μαλλιά, έτσι από μικρή οι συμμαθητές της την πείραζαν. Όταν η μαμά της, της τα έπλεκε κοτσίδα έλεγαν ότι έμοιαζε με τσουρέκι… Στο Λύκειο μέχρι και κουτάκια από χυμούς έκρυβαν, για να δουν αν φαίνονται! Όσο για το πανεπιστήμιο, οι συμφοιτητές της ήθελαν να κάθονται πίσω της να τους κρύβουν τα μαλλιά της για να αντιγράφουν… Τις Απόκριες τη ρωτούσαν από πού αγόρασε την περούκα της. Οι γονείς της δεν ήθελαν τη μουσική, αλλά η Σοφία έκανε μια συμφωνία μαζί τους. Θα συνέχιζε αν ήταν καλή μαθήτρια. Πράγματι, ήταν άριστη και μπήκε με υποτροφία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Η πλάκα ήταν ότι βγαίνοντας από τη γραμματεία του πανεπιστημίου με την επιταγή της υποτροφίας, την πήρε ο αέρας! Ευτυχώς, σφήνωσε στα αρχαία που υπάρχουν στην πλατεία Ναβαρίνου και παρακάλεσε τους εργάτες που δούλευαν εκεί να την αφήσουν να μπει για να την πάρει».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση