Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Σοφία Πανάγου: «Η ευτυχία είναι επιλογή»

Είναι από τις ταλαντούχες ηθοποιούς της νέας γενιάς και έγινε πασίγνωστη από την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «50-50», ενώ πήρε μέρος και στο «Ιατρικό Απόρρητο» και τώρα συνεχίζει με «Το Σόι σου».
Από μικρή είχε αποφασίσει ότι θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο και οι δικοί της τη στήριξαν. Από μικρή αγαπημένο της παραμύθι ήταν «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», και, ω! του θαύματος, τώρα παίζει στο ομώνυμο θεατρικό έργο για παιδιά, που και παρουσιάστηκε στην Αθήνα, αλλά και κάνει περιοδεία δίνοντας χαρά σε μικρούς και μεγάλους. Και κάτι ακόμη, μοιάζει εκπληκτικά με τη βραβευμένη Αν Χάθαγουεϊ… Κοντά μας η Σοφία Πανάγου.

Σοφία, πες μας, μετάνιωσες για τις επιλογές σου τώρα που βρισκόμαστε σε καιρό κρίσης;

«Οι καλλιτεχνικές επιλογές μου οδηγούνται συνήθως με άξονα το ένστικτο και το συναίσθημα. Έτσι, δεν τις ξεχωρίζω σε επιλογές κρίσης ή προ κρίσης. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν λάθη στη ζωή μας, απλά μαθήματα που μας κάνουν πιο δυνατούς, πιο σοφούς».

Στη δουλειά σας υπάρχει «ρατσισμός», με την έννοια ότι «ανεβαίνουν» όσοι διαθέτουν περισσότερες γνωριμίες, όσοι κάνουν δημόσιες σχέσεις;

«Πολλές φορές οι δημόσιες σχέσεις και οι γνωριμίες είναι χρήσιμες και μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά έναν καλλιτέχνη. Όμως, η αναγνώριση και, κυρίως, η διάρκεια έρχονται μόνο από το ταλέντο το ήθος και την αφοσίωση που έχει ο καθένας στη δουλειά του».

Πόσο δύσκολο είναι στην εποχή μας να είσαι καλή σύζυγος, καλή επαγγελματίας και καλή μητέρα – πάνω απ’ όλα;

«Οι προτεραιότητές μου έχουν αλλάξει. Πλέον τα κριτήριά μου δεν έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την προσωπική μου εξέλιξη, αλλά και με την ισορροπία της οικογένειάς μου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αναπροσαρμόζω τις προσωπικές μου ανάγκες, και ίσως κάποιες φορές να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Η ανιδιοτελής αγάπη, όμως, μου δίνει δύναμη και κουράγιο να είμαι όσο πιο πολύ μπορώ αφοσιωμένη και παρούσα. Σίγουρα δεν τα καταφέρνω πάντα, αλλά προσπαθώ».

Τι θα συμβούλευες την κορούλα σου όταν μεγαλώσει;

«Δε μου αρέσει να δίνω συμβουλές, γιατί ο καθένας έχει τον προσωπικό του δρόμο. Τα παιδιά συνήθως αντιδρούν στις συμβουλές, και καλά κάνουν. Εμείς, όμως, είμαστε το πρότυπό τους και εμάς μιμούνται. Οπότε, αυτό που προσπαθώ είναι να κινούμαι με γνώμονα την αγάπη και την κατανόηση. Όλοι έχουμε μέσα μας τον κακό και τον καλό τον λύκο, το θέμα είναι ποιον θα ταΐσουμε».

Η ανεξαρτητοποίηση της γυναίκας, τελικά, είναι υπέρ ή κατά της;

«Η ανεξαρτητοποίηση του ανθρώπου γενικότερα σε οτιδήποτε τον περιορίζει, μπορεί να είναι μόνο θετική. Σ’ αυτό το πλαίσιο η ανεξαρτητοποίηση της γυναίκας, ναι, είναι θετική».

Τι σημαίνει για σένα η δουλειά σου, λύτρωση, έκφραση, πηγή ζωής;

«Μπαίνοντας συχνά στη διαδικασία να υποδυθείς κάποιον άλλο, αυτομάτως γνωρίζεις καλύτερα τον ίδιο σου τον εαυτό. Επομένως, σίγουρα προκύπτει η λύτρωση, κύριο στοιχείο της δουλειάς αυτής είναι η έκφραση, ενώ όλη η διαδικασία τη μετατρέπει σε ανεξάντλητη πηγή ζωής».

Τι θαυμάζεις και τι απεχθάνεσαι σε έναν άνθρωπο;

«Θαυμάζω τη μεγαλοψυχία και απεχθάνομαι τη μικρότητα».

Η Σοφία είναι αισιόδοξη, απαισιόδοξη, ονειροπόλα, ρεαλίστρια;

«Είμαι φύσει αισιόδοξη και βλέπω πάντα τη θετική πλευρά των πραγμάτων. Παράλληλα, προσπαθώ να ισορροπώ ανάμεσα στο όνειρο και το ρεαλισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως πάντα τα καταφέρνω».

Το μότο με το οποίο πορεύεσαι στη ζωή;

«Η ευτυχία είναι επιλογή».

Θα έλεγα ότι προτιμάς τα έργα για παιδιά; Το καλοκαίρι περιοδεύεις με το «Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ» σε διασκευή – σκηνοθεσία του Δημήτρη Αδάμη. Μίλησέ μας για την αντίδραση των παιδιών…

«Δε διαχωρίζω το θέατρο σε παιδικό ή μη. Το θέατρο είναι ένα. Είναι μεγάλη μου τιμή να μπορώ να παίζω για τα παιδιά Είναι οι πιο αξιόπιστοι θεατές, αν δεν τους αρέσει κάτι, θα στο πουν, δε θα παρακολουθήσουν μια παράσταση γιατί πρέπει, γιατί πλήρωσαν εισιτήριο. Με αυθορμητισμό και χωρίς δεύτερη σκέψη θα σου δείξουν τη χαρά τους, το φόβο τους, τον ενθουσιασμό τους, και αυτό το λατρεύω. Στο θέατρο για παιδιά πρέπει να παίζεις όπως στο θέατρο για μεγάλους, και ακόμα καλύτερα. Τα παιδιά δεν μπορείς να τα κοροϊδέψεις. “Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων”, από τις Μαγικές Σβούρες, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αδάμη, είναι ένα παιδικό όνειρο, μια φαντασίωση. Έχω μεγαλώσει με αυτό το βιβλίο, για πολλά χρόνια ήταν το μαξιλάρι μου. Ως παιδί είχα μπει στην κουνελότρυπα σε αυτόν το μαγικό, ονειρικό κόσμο, εκεί που όλα είναι πιθανά και όλα μπορούν να συμβούν… Συναντούσα τον άσπρο κούνελο, τη γάτα του Τσεσάιρ, τον καπελά, την κάμπια, την Κόκκινη Βασίλισσα. Ο Δημήτρης Αδάμης έχει στήσει μια παράσταση με χιούμορ και φαντασία, μια παράστασή που δεν πατάει πάνω στη σκηνή, αλλά πετάει πάνω από το χώρο της λογικής. Φέτος στην “Αλίκη” παίρνω πολλή αγάπη από τα παιδιά, το πιο δύσκολο και ειλικρινές κοινό, και αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίζω».

Καλύτερο κοινό τα παιδιά από τους μεγάλους;

«Πιστεύω ότι το θέατρο δε θα έπρεπε να διαχωρίζεται με βάση την ηλικία. Το θέατρο είναι ανταλλαγή συναισθημάτων. Σίγουρα λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά εκφράζονται, είναι ένα πολύ απαιτητικό κοινό, και αυτό προσδίδει στη δουλειά μας άλλη βαρύτητα».

Και για το… χειμώνα;

«Από 14 Νοεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο Θέατρο Άνεσις, “ΘΕΙΟΣ ΒΑΝΙΑΣ”, σε σκηνοθεσία και διασκευή Δημοσθένη Παπαδόπουλου, με τους Δημοσθένη Παπαδόπουλο, Θάλεια Ματίκα, Βασίλη Μπισμπίκη, Θεοδωρή Κανδυλιώτη, Δημήτρη Καπετανάκο, Δημήτρη Διακοσάββα και Μανώλη Καζαμία. Τηλεοπτικά θα συνεχίσουμε “Το Σόι σου”, στον Αlpha, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αγγελόπουλου».

 

Ο πρώτος ρόλος

 

Ο πρώτος ρόλος της Σοφίας ήταν το 2003-2004, μόλις είχε τελειώσει τη δραματική σχολή. Τότε ήρθε μια υπέροχη θεατρική συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης υπό τη δ/νση της Νανάς Νικολάου, σε ένα πολύ αγαπημένο έργο, το «Πήτερ Πάν». Θα υποδυόταν τον Τζον σε σκηνοθεσία Πελαγίας Αγγελίδου. Το θυμάται πάντα με πολλή αγάπη και συγκίνηση όχι μόνο γιατί ήταν η πρώτη της δουλειά, αλλά γιατί η ζεστασιά, η αγάπη και το μεράκι των ανθρώπων που συνεργάστηκε υπήρξαν το καλύτερο δώρο για το ξεκίνημά της. Το 2005 έκανε και την πρώτη τηλεοπτική της εμφάνιση στο «50-50» ως Ναταλίτσα με «μπαμπά» τον Πέτρο Φιλιππίδη. Η ευγνωμοσύνη της προς τον Βασίλη Θωμόπουλο τον σκηνοθέτη, που την εμπιστεύτηκε και την επέλεξε, μεγάλη. Έμαθε πολλά δίπλα σε πολύ αξιόλογους ανθρώπους, γεμάτους δοτικότητα, αφοσίωση, γενναιοδωρία αγάπη και χιούμορ.

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση