Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Παναγιώτης Λυμπερόπουλος: «Δεν φοβόμαστε τον “Ρουβίκωνα”»

«Όσοι απειλούν τους δικαστικούς λειτουργούς έχουν φασίζουσες νοοτροπίες», τονίζει στη «ΒτΚ» ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, εφέτης Π. Λυμπερόπουλος, σχολιάζοντας τις ευθείες απειλές μελών του «Ρουβίκωνα» και διάφορων άλλων, με αφορμή την αρνητική διάθεση της Δικαιοσύνης να δώσει νέα άδεια στον Δημήτρη Κουφοντίνα, που συνεχίζει την απεργία πείνας. Το αίτημα του 61χρονου ισοβίτη εξετάστηκε ενώπιον του Δικαστικού Συμβουλίου Βόλου, το οποίο το απέρριψε ομόφωνα. Νωρίτερα, το στέλεχος του «Ρουβίκωνα» είχε γράψει, μεταξύ άλλων, ότι η απόφαση των τριών δικαστών θα επηρεάσει τη ζωή τους, και ότι αν περάσουν την «κόκκινη» γραμμή όλα θα «κοκκινίσουν».

Πώς κρίνετε, καταρχάς, τις αναρτήσεις του ηγετικού στελέχους του «Ρουβίκωνα»; «Η Δημοκρατία για να λειτουργήσει και για να θεωρείται Δημοκρατία πρέπει να υπάγεται σε κανόνες και θεσμούς. Αν τους καταργήσουμε τα πράγματα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα».

Τι θα απαντούσατε στον «Ρουβίκωνα»; «Ότι οι δικαστές δεν φοβούνται κανέναν και δεν επηρεάζονται από κανέναν. Το καθήκον τους θα το κάνουν όπως και να έχει. Να ξέρουν, επίσης, ότι το κράτος Δικαίου στην Ελλάδα λειτουργεί και το έχει αποδείξει, ανεξάρτητα από την ταυτότητα των προσώπων, ανεξάρτητα από τις ιδέες τους και το πόσο ψηλά ή χαμηλά βρίσκονται».

Όσον αφορά τις αναρτήσεις αυτές στο Facebook και τις ανάλογες απειλές που έχουν γραφτεί τελευταία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αλλού, στοιχειοθετείται το αδίκημα της απειλής; «Υπάρχει απειλή σαν αδίκημα. Τώρα, αν η κάθε ανάρτηση ή το σύνθημα ή η δήλωση μπορεί να διωχθεί ποινικά, εξαρτάται από το διακύβευμα. Μπορεί κάποιος δικαστής να πει εγώ δεν φοβάμαι και δεν απειλούμαι, ενώ πρέπει να γίνει και μήνυση, γιατί δεν διώκεται αυτεπάγγελτα. Το ζήτημα, όμως, είναι αν υπάρχουν συμπεριφορές οι οποίες ξεφεύγουν από το επίπεδο της απειλής και φτάνουν στο επίπεδο της προσβολής του πολιτεύματος και της λειτουργίας του».

Άρα, μιλάμε για προσπάθεια επηρεασμού της Δικαιοσύνης ή και κατάλυσης του πολιτεύματος; «Αυτό ακριβώς. Και κάτι ακόμη χειρότερο. Όλα αυτά τα άτομα έχουν φασίζουσα νοοτροπία. Όταν η απειλή βίας στοχεύει στη διαμόρφωση της βούλησης όχι με ελεύθερο τρόπο, αλλά κατά την απειλή, τότε αυτή είναι ξεκάθαρη πράξη φασισμού. Όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα αυτό ακριβώς κάνουν».

Επικοινωνήσατε με τα μέλη του δικαστικού συμβουλίου εναντίον των οποίων στράφηκαν τα «βέλη» του «Ρουβίκωνα»; «Επικοινώνησα τόσο εγώ όσο και ο πρόεδρος της ΕΔΕ, ο κ. Σεβαστίδης. Προσωπικά επικοινώνησα με την πρόεδρο και αυτό που μου είπε είναι ότι δεν φοβούνται και ότι όλοι θα κάνουν το καθήκον τους».

Με το δεδομένο ότι απειλές στο παρελθόν έχουν γίνει και πράξη, με τοποθέτηση βομβών σε δικαστήρια και σπίτια δικαστών, ή και προ ημερών με επιθέσεις εις βάρος αστυνομικών ειδικά για την άδεια Κουφοντίνα, δεν φοβάται ο δικαστής για τη ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του; «Θα απαντήσω προσωπικά. Πολλές φορές έχω αντιμετωπίσει αυτό το ερώτημα και από μέλη της οικογένειάς μου και από φίλους. Όπως λοιπόν ένας χειρούργος δεν μπορεί να εργαστεί υπό καθεστώς φόβου για το τι μπορεί να πάει στραβά, έτσι και ο δικαστής οφείλει και πρέπει να έχει την ψυχολογία εκείνη που να αποκλείει κάθε είδους τέτοια σκέψη. Πέραν τούτου, είναι βέβαιο ότι υπάρχει και η αίσθηση του επαγγελματικού κινδύνου, αντιλαμβάνεται δηλαδή ο δικαστής από ένα σημείο και μετά, ότι όλα αυτά είναι μέσα στους όρους του παιχνιδιού και νομίζω ότι υπάρχουν μηχανισμοί για να το διαχειριστεί».

Υπάρχει η ασφάλεια που απαιτείται σε δικαστές και εισαγγελείς, και ειδικά κρίσιμων υποθέσεων; «Λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας, αλλά σε κάθε περίπτωση τίθεται το ερώτημα αν είναι αποτελεσματικά, είτε σε επίπεδο προσώπων είτε σε επίπεδο εγκαταστάσεων».

Οπότε είναι αποτελεσματικά ή όχι; «Δυστυχώς, με αφορμή κάποια γεγονότα, και μάλιστα πρόσφατα, η αίσθηση ασφάλειας μέσα στα δικαστήρια δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να έχουμε και να εμπνέουμε στον πολίτη και στους εργαζόμενους στον χώρο αυτό, ότι δηλαδή η Πολιτεία εγγυάται την ασφάλειά τους».

Αν φοβάστε δηλαδή στα δικαστήρια, τι γίνεται όταν γυρνάτε στα σπίτια σας ή κυκλοφορείτε στο δρόμο; «Κάποια μέτρα, όπως σας είπα, λαμβάνονται, αλλά η επάρκεια ή ανεπάρκεια αυτών θα πρέπει να εξετάζεται κάθε φορά από τις αρμόδιες αστυνομικές Αρχές».

Εσείς στα 25 χρόνια της καριέρας σας έχετε δεχθεί απειλές; «Η απειλή δεν είναι απαραίτητο να είναι πάντα λεκτική. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οτιδήποτε έχει υπάρξει με έχει αφήσει αδιάφορο».

Τι άλλη απειλή μπορεί να υπάρξει; «Υπάρχει και η ψυχολογική που ασκείται στους δικαστές. Όταν πρόκειται να δικάσει κάποιος μία υπόθεση και βλέπει ότι υπάρχει -συνήθως μέσα από τον Τύπομία σπέκουλα, ας πούμε, μία προσπάθεια να εκτεθεί, τότε υπάρχει ψυχολογική βία και απόπειρα επηρεασμού. Θυμίζω χαρακτηριστικά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τηλεοπτικές άδειες, πριν από περίπου 3,5 χρόνια. Ενώ οι ανώτατες δικαστές βρίσκονταν σε διάσκεψη υπήρχαν δημοσιεύματα και πολλή συζήτηση αναφορικά με μέλη της συνθέσεως, με παραβίαση ακόμη και προσωπικών δεδομένων. Αυτό δεν είναι απειλή κατά της ζωής, αλλά είναι μία μεγάλη άσκηση ψυχολογικής πίεσης. Έχουμε μάθει να το διαχειριζόμαστε και αυτό, όμως».

Πριν από περίπου δύο χρόνια υπήρχε ένα πολύ έντονο φαινόμενο επηρεασμού της Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να εκδώσετε ανακοίνωση κάνοντας λόγο για καθεστώς ανάλογο της Τουρκίας. Πώς είναι τώρα η κατάσταση; «Τα τελευταία χρόνια υπήρχε πολύ έντονο αυτό το φαινόμενο. Πλέον έχουν ηρεμήσει κάπως τα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τα παλαιά για να μην έρθουν καινούργια».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα