Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Σόφη Ζαννίνου: «Μόλις ανέβω στη σκηνή συμβαίνει κάτι μαγικό»

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από γονείς ηθοποιούς, η μητέρα της όμως αποσύρθηκε όταν την απέκτησε, για να τη μεγαλώσει. Πατέρας της ο λατρεμένος Ζαννίνο. Πανέμορφο κοριτσάκι, γοητευτική έως σήμερα γυναίκα και από τις πιο κομψές του θεάτρου μας. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ταινίες, σε πολλά σίριαλ, μιούζικαλ, και από τις 23 Νοεμβρίου πρωταγωνιστεί με ένα θαυμάσιο καστ, στο θέατρο «Χυτήριο» στην κωμωδία της Κατερίνας Μανανεδάκη «Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες», κάθε Παρασκευή – Σάββατο και Κυριακή, έως τις 14 Δεκεμβρίου. Κοντά μας η εντυπωσιακή και μπριόζα Σόφη Ζαννίνου.

Κυρία Ζαννίνου, πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια δίπλα στον ηθοποιό πατέρα σας;

«Γεννήθηκα στην κυριολεξία μέσα στο θέατρο. Τα πρώτα χρόνια ήταν μια τεράστια εξερεύνηση που έγιναν πολύ αργότερα… πείρα».

Από τότε ξεκίνησε η αγάπη σας για την ηθοποιία;

«Δεν ήταν αγάπη, ήταν τρόπος ζωής…».

Στα μπουλούκια;

«Τι μου θυμίζετε… Είχαμε στήσει μια τεράστια τέντα κι εκεί μέναμε όλοι οι ηθοποιοί μαζί, κοιμόμαστε, τρώγαμε, πλενόμαστε. Οι οικογένειες, μαζί και τα παιδιά. Τα μεγαλύτερα προσέχαμε τα μικρότερα. Εγώ αναλάμβανα να μιλάω με την ντουντούκα, στο αυτοκίνητο που έκανε τον γύρο του χωριού για να διαφημίσει το έργο, έπαιζα και κανένα ρόλο και ανεβοκατέβαζα την αυλαία. Τότε που ήταν μαζί μας ο Ανδρέας Μπάρκουλης, τον διαφήμιζα με την ντουντούκα και γινόταν το «σώσε». Τον φυγαδεύαμε για να γλιτώσει από τις θαυμάστριες. Όμως, πώς μου ήρθε κι έλεγα ότι έπαιζαν κι η Βουγιουκλάκη, κι η Καρέζη, κι ο Παπαμιχαήλ, κι έρχονταν μετά οι θεατές και ζητούσαν να τους δουν, και πού… αυτοί. Θύμωνε ο πατέρας μου, ρώταγε ποιος το έκανε αυτό, και με κυνήγαγε να με μαλώσει, κι η μάνα μου μ’ έκρυβε στο φουστάνι της».

Στη συνέχεια…

«Σαν ήρθε η ώρα να πάω σχολείο με έβαλαν εσωτερική για δύο χρόνια, γιατί εκείνοι διαρκώς ήταν περιοδεία κι ερχόταν και μ’ έπαιρνε η γιαγιά τις Κυριακές. Ήταν πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη και έμενε στα παραπήγματα της Κοκκινιάς, αλλά αρχόντισσα κι εκεί, κάθε Τετάρτη έδινε τσάι για τις φίλες της. Επειδή όμως στενοχωριόμουν, αναγκάστηκαν οι γονείς μου να με πάρουν μαζί τους, κι έτσι πήγαινα σχολείο όσες μέρες έμεναν σε κάθε πόλη. Στο τέλος της χρονιάς, έδινα εξετάσεις μόνη μου και με προβίβαζαν».

Κάποιο αστείο περιστατικό που να θυμάστε;

«Ήμουν πέντε ετών και έπαιζα σε ένα έργο. Αξίωσα, λοιπόν, στο φινάλε να υποκλιθώ τελευταία και μόνη μου, όπως όλες οι πρωταγωνίστριες. Τι να κάνουν, δέχτηκαν τον εκβιασμό μου. Δεν θα παιζόταν αλλιώς το έργο. Ο πατέρας μου ήταν σπουδαίος καλλιτέχνης, μαέστρος και στο παίξιμο και στο… βλέμμα του. Επίσης, κάποτε έπαιζα με τον Χατζηχρήστο. «Μπαμπά», του λέω, «ο Κώστας λέει και τα δικά μου λόγια, τι να κάνω, δεν με αφήνει να σταυρώσω λέξη». «Έτσι κάνει», απαντάει, «αλλά μόλις πάει να πάρει ανάσα, μίλα εσύ και κόψ’ τον»».

Ήταν αυστηρός ο πατέρας σας, μιας και είστε μοναχοπαίδι;

«Αστειεύεστε; Σαν στρατιώτη με είχε. Όσο για αγόρια, ούτε λόγος. Φόβος και τρόμος. «Να είσαι έτοιμη και να κοιμάσαι με το ένα μάτι ανοιχτό. Κομάντο στη ζωή να είσαι», με συμβούλευε. Βέβαια, αργότερα με την κόρη μου έλιωνε, της έκανε όλα τα χατίρια. Ίσως γιατί ταίριαζαν και πολύ».

Τρακ στον πρώτο ρόλο σας; Ή δεν είχατε;

«Να σας πω, το έπαιρνα σαν παιγνίδι. Όταν μεγάλωσα και συνειδητοποίησα την ευθύνη που είχα, ε, τότε άρχισα να έχω τρακ μέχρι σήμερα».

Ποια ήταν η στιγμή που θυμάστε με αγάπη από την καριέρα σας;

«Είχα πολλές χαρές από αυτήν τη δουλειά και θαυμαστές συνεργασίες. Ξεχωρίζω αυτές με τον Γιώργο Μαρίνο, χρόνια μαζί, άγιος άνθρωπος, τον Μητροπάνο, που έκανα την πρώτη δισκογραφική δουλειά σε τραγούδι του Ζαμπέτα, τον Τόλη Βοσκόπουλο, τον Πάριο, την Αλεξίου, τον Χάρυ Κλυνν, τον Νίκο Περάκη και την Κατερίνα Μπέη στο «Θηλυκή εταιρία» και τους Ρέππα – Παπαθανασίου στο «Φούστα μπλούζα»».

Έχετε υποδυθεί μια μεγάλη γκάμα ρόλων. Πού είναι το φόρτε σας, τραγούδι, χορός, κωμωδία;

«Στο δράμα! Είμαι δραματική σε όλα…(γέλια)».

Και το «Μπρόντγουεη» πώς προέκυψε;

«Μου είχαν κάνει πρόταση να υποδυθώ μια Ιταλίδα, και θα έπρεπε να μείνω στη Νέα Υόρκη για 6 μήνες, αλλά εγώ μόλις είχα γεννήσει, θα άφηνα μόνο του το μωρό μου;».

Ο δρόμος που ακολουθήσατε, σας δικαίωσε;

«Δεν ξέρω, ακόμη… το ψάχνω! Θα σας πω 5 λεπτά πριν πεθάνω».

Και η κόρη σας, η Φιόνα, προικισμένο πλάσμα και εκείνη. Την παροτρύνατε προς την… καλλιτεχνία; Αν και ομολογουμένως έχει εκπληκτική φωνή…

«Όχι. Την αφήσαμε να αποφασίσει μόνη της. Τραγουδούσε και παράλληλα σπούδαζε στη Σχολή Βακαλό για να δει τι θα ακολουθήσει».

Σαν μαμά πώς είναι η Σόφη; Μαμά ή φίλη;

«Σκασίλα, όπως κάθε Ελληνίδα μάνα. Δηλαδή είμαι όλα. Αντιδρώ ανάλογα την κατάσταση».

Τι συμβουλή έχετε δώσει στη Φιόνα;

«Μια συμβουλή και μόνον. Να κάνεις αυτό που σου αρέσει για να είσαι ευτυχισμένος άνθρωπος».

Είστε μια γοητευτική γυναίκα. Θα λέγατε «ναι» σε έναν δεύτερο γάμο;

«Γάμο όχι, γιατί δεν πιστεύω στο θεσμό. Είμαι μόνη μου από επιλογή των… άλλων…(γέλια), κλεμμένη ατάκα από το «Τοκ -Τοκ» που έπαιζα πέρσι».

Μαθαίνετε από τα λάθη σας;

«Μα… εννοείται. Αν δεν μάθαινα γιατί ήλθα σε αυτήν την ζωή, για… τουρισμό;».

Η προσωπική σας ζωή επηρεάζει την επαγγελματική;

«Καθόλου, ποτέ. Από παιδί τα ξεχωρίζω εντελώς».

Ένα ελάττωμα κι ένα προτέρημά σας;

«Ελαττώματα πολλά, ρωτήστε τους φίλους μου.. Προτερήματα πολλά… ρωτήστε τους ίδιους!».

Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

«Τα ερπετά… Όπως και να το πάρετε, όπως και να το εξηγήσετε, μέσα είστε!».

Είστε αισιόδοξη ή απαισιόδοξη;

«Η σεροτονίνη μου είναι σε υψηλά επίπεδα (σε ευχαριστώ Θεούλη μου)».

Από την κρίση υποφέρατε κι εσείς;

«Καλέ, τι ρωτάτε κι εσείς… μπα σε καλό μας, γελάσαμε πάλι».

Τι εκτιμάτε και τι αποστρέφεστε σε ένα άτομο;

«Εκτιμώ την εντιμότητα… σιχαίνομαι την ανεντιμότητα».

Τι είναι για εσάς η τέχνη σας;

«Ο μπαμπάς μου, ο Ζαννίνο, μου έλεγε ότι δεν υπάρχει δεν μπορώ και είμαι κουρασμένη, στη δουλειά μας. Και είχε δίκιο, γιατί ό,τι ψυχολογία κι αν έχω, όσο κούραση κι αν έχω, μόλις ανέβω στη σκηνή, συμβαίνει κάτι μαγικό. Τα ξεχνάω όλα».

Από τις 23 του μηνός θα πρωταγωνιστήσετε στο «Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες» από το ομώνυμο σπαρταριστό best seller της Κατερίνας Μανανεδάκη. Μιλήστε μας για την υπόθεση και το ρόλο σας…

«Το έργο είναι μια τεράστια αλήθεια. Είναι η ζωή μας με όλες της τις αποχρώσεις. Η Μανανεδάκη, ο Αμαραντίδης και η Λευθεριώτη μάς χαρίζουν μια καταπληκτική κωμωδία που θα απογειώσει το κοινό. Μιλάμε για τρελό γέλιο. Όσο για τον ρόλο μου; Σιγά μην σας πω… να έρθετε να μας δείτε!».

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα